Ειρήνη σε όλους. Πριν από μερικές ημέρες και συγκεκριμένα στις 16/4/2004 στην εθνικιστική εφημερίδα «Στόχος» δημοσιεύτηκε ένα άρθρο σχετικά με το Ισλάμ. Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με όλο το άρθρο αλλά με μία φράση που διάβασα στο άρθρο αυτό: “..ο Μουχάμμεντ ήταν πολεμοχαρής και σκότωνε τους εχθρούς του και μάλιστα είχε διατάξει τον αφανισμό μιας ολόκληρης φυλής..” όπου χειρότερο ψέμα από την κατηγορία αυτή δεν υπάρχει. Βέβαια η εφημερίδα δεν έδωσε στοιχεία και για τον λόγο αυτό θα ήθελα να απαντήσω σε ένα άλλο άρθρο που δημοσιεύτηκε σε κάποιες χριστιανικές ιστοσελίδες (όπως π.χ. στην ΟΟΔΕ (Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας), στο Αντιαιρετικό Εγκόλπιο κ.α).

Το άρθρο αυτό έχει απαντηθεί από τον μουσουλμάνο Άχμεντ Ελντίν στην ιστοσελίδα του: www.islamforgreeks.org  με τίτλο: “Αντικρούοντας την άγνοια – Μέρος 4^ο” στην κατηγορία: “Απαντώντας στις κριτικές”.  Εγώ απλά θα αναδημοσιεύσω το άρθρο αυτό και θα προσθέσω κάποιες πληροφορίες, χωρίς να αλλάξω στο ελάχιστο τις απαντήσεις του Άχμεντ Ελντίν. Τα κόκκινα γράμματα είναι της Χριστιανικής Ομάδας, τα πράσινα του Άχμεντ Ελντίν και τα μπλε δικά μου.

Το Ισλάμ χωρίς αμφιβολία είναι η πιο παρεξηγημένη πίστη παγκοσμίως. Το ειρωνικό είναι ότι ταυτόχρονα είναι και η μεγαλύτερη αναπτυσσόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ο λόγος είναι ότι το Ισλάμ δεχόταν, δέχεται, και θα δέχεται επιθέσεις με διαφορετικές μορφές από την μια πλευρά, από την άλλη ολοένα και περισσότεροι ασπάζονται αυτό τον κώδικα ζωής. Σήμερα θα ξεκινήσω μια σειρά από αντικρούσεις σε αυτές τις «κριτικές» εναντίον του Ισλάμ. Τα άρθρα αυτά λοιπόν (αν όχι όλα) προέρχονται από την Ορθόδοξη Χριστιανική Απολογητική Ομάδα (http://www.ierosolymitissa.org/).

Το υλικό αυτής της κριτικής μου στάλθηκε μέσω e-mail από έναν άγνωστο. Το θεώρησα όμως ευκαιρία να απαντήσω σε αυτές τις κριτικές και ότι επιτέλους ο Έλληνας αναγνώστης θα διαβάσει και επιχειρήματα υποστήριξης και από την Ισλαμική πλευρά. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. 

Η Απολογητική Ομάδα αναφέρει κάποιες περιπτώσεις ατόμων που ήταν οι εχθροί του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ). Οι πηγές τους είναι από το βιβλίο “Ibn Ishaq Sirat Rasul” όπου το βιβλίο αυτό είναι ιστορικό και όχι οι διδασκαλίες του Προφήτη. Το βιβλίο του  Ibn Ishaq έχει πολλά κενά στις αφηγήσεις και πολλές αναφορές του έχουν περάσει από αρνητική κριτική από παλιότερους ιστορικούς του Ισλάμ. Βεβαίως χωρίς αμφιβολία το βιβλίο του Ibn Ishaq θεωρείται μια από τις παλιότερες βιογραφίες του Προφήτη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και η εγκυρότερη. Για περισσότερη αναλυτική εξήγηση για τον Ibn Ishaq διαβάστε εδώ (http://en.wikipedia.org/wiki/Ibn_Ishaq).

Το ίδιο ισχύει και για τον Tabari, ο οποίος και αυτός είναι ιστορικός του Ισλάμ αλλά στο έργο του “History of Al Tabari” ξεκαθαρίζει ο ίδιος ότι οι αναφορές που βάζει είναι απλά μια συλλογή από πολλές αναφορές που βρήκε χωρίς να τις χαρακτηρίζει έγκυρες η όχι και μάλιστα όπως δηλώνει έχει αφήσει το έργο αυτό (της εγκυρότητας) να το κρίνουν οι μεταγενέστεροι του (http://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad_ibn_Jarir_al-Tabari).

Το άρθρο της Χριστιανικής Απολιτικής Ομάδας βρίσκεται εδώ: http://www.oodegr.com/oode/islam/dol_mwameth1.htm

Επίσης Σημαντικό είναι να αναφέρω ότι στη συγκεκριμένη σελίδα που βρίσκεται το άρθρο αυτό, είναι υπό την παρακολουθήσει του Κυρίου Μανώλη Καλομοίρη, τον οποίο τον είχα προσκαλέσει σε δημόσιο διάλογο (Ισλάμ και Χριστιανισμού) και είχε απορρίψει την πρόταση μου για άγνωστους λόγους.

Ας δούμε όμως τώρα τις κατηγορίες. Λένε:

Η περίπτωση του Uqba bin Abu Mu’ ayt

Από όλους τους ανθρώπους που δολοφονήθηκαν από τον Μουχάμμεντ, ο Uqba ήταν ανάμεσα σε εκείνους που περισσότερο άξιζαν να τιμωρηθούν. Περιγελούσε και βασάνιζε τον Μουχάμμεντ, όσο καιρό εκείνος παρέμενε στην Μέκκα. Πράγματι, ο Uqba ήταν τόσο δυσσεβής, που κάποτε έφτυσε τον Μουχάμμεντ στο πρόσωπο, [5] και αργότερα, πολέμησε τους Μουσουλμάνους στο Badr. Ο μόνος λόγος που τον συμπεριλαμβάνω στον κατάλογο εδώ, είναι εξ αιτίας της ιδιαζόντως σκληρής απάντησης που του είχε δώσει ο Μουχάμμεντ, την στιγμή της εκτέλεσής του: «Όταν ο απόστολος διέταξε να εκτελεσθεί, ο Uqba ρώτησε: «Και ποιος θα φροντίσει τα παιδιά μου, ω Μουχάμμεντ;» η απάντησή του ήταν: «η κόλαση….» [6]

Απάντηση:

Είναι ξεκάθαρο ότι ο ίδιος αρθογράφος παραδέχεται ότι άξιζε την τιμωρία. Ξέχασε όμως να αναφέρει ότι ο Uqba προσπάθησε να δολοφονήσει τον Προφήτη αρπάζοντας τον από τον  ώμο και τυλίγοντας ένα ρούχο γύρο από το λαιμό του προσπάθησε να τον πνίξει (πηγή: Sahih Bukhari, Βιβλίο 60, Προφητική ερμηνεία).

Επίσης όταν εκτελέστηκε ο Uqba ήταν αιχμάλωτος πολέμου όπου ο ίδιος μαζί με την φυλή του προκάλεσε εναντίον του Προφήτη (Ibn Ishaq σελ 291). Γιατί ο Προφήτης δεν εκτέλεσε όλους τους αιχμαλώτους και εκτέλεσε μόνο τον Uqba; Γιατί ο Uqba συνεχώς απειλούσε την ζωή του Προφήτη. Έτσι λοιπόν η τιμωρία του είναι δικαιολογημένη όπως παραδέχεται και ο αρθογράφος. Τα λόγια τώρα του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) στην ερώτηση του Uqba  «Και ποιος θα φροντίσει τα παιδιά μου, ω Μουχάμμεντ;» η απάντησή του ήταν: «η κόλαση» δεν αναφέρονται πουθενά στην ιερά παράδοση του Προφήτη. Ο Ibn Ishaq την αναφέρει γιατί είναι γνωστό ότι οι αναφορές του για τους πολέμους που είχε ο Προφήτης της μαζεύει από ιστορίες που λέγανε οι Ιουδαίοι  

(Πηγή: Sirat Un Nabi, Vol. II, σελ. 173 από τον Allama Shibli Nu’Mani).

Λένε:

Η περίπτωση του Ka’ b bin al-Ashraf

Όταν ο Ka’ b έμαθε για όλους εκείνους τους άνδρες που είχαν σκοτωθεί από Μουσουλμάνους στην Μάχη του Badr, έκλαψε για τις χαμένες αυτές ψυχές, και συνέθεσε ένα ποίημα σε ανάμνηση των αγαθών τους έργων. Οι Μουσουλμάνοι ανταποκρίθηκαν με δικά τους ποιήματα. Μια Μουσουλμάνα γυναίκα απάντησε : 

Είθε εκείνους που κολυμπούν στο αίμα τους

Να τους έβλεπαν εκείνοι που μένουν ανάμεσα στης Μέκκας τα βουνά!

Θα γνώριζαν με βεβαιότητα και θα έβλεπαν

Πώς τους έσερναν, από μαλλιά και γένεια. [7]

Μετά από αυτό, ο Ka’ b έγραψε ποίηση εναντίον των Μουσουλμάνων γυναικών, και ο Μουχάμμεντ στην συνέχεια ζήτησε την δολοφονία του:

Ο απόστολος είπε… «Ποιος θα με απαλλάξει από τον Ibnu’ l-Ashraf [Ka’ b];» Ο Muhammad bin Maslama .. είπε: «Εγώ θα τον τακτοποιήσω για σένα, ω απόστολε του Θεού, εγώ θα τον δολοφονήσω.» Εκείνος [ο Μουχάμμεντ] είπε, «Κάνε το, αν μπορείς». Ο απόστολος είπε «Η μόνη υποχρέωση που έχεις είναι να προσπαθήσεις». [Ο δολοφόνος] είπε: «Ω, απόστολε του Θεού, θα αναγκασθούμε να πούμε ψέματα». Εκείνος τότε απάντησε: «Πες ότι θέλεις, διότι έχεις ελευθερία στο ζήτημα αυτό» [8]

Ο Muhammad bin Maslama, έχοντας λάβει από τον Μουχάμμεντ την άδεια να χρησιμοποιεί τα ψέματα, προχώρησε με το σχέδιό του για την δολοφονία του Ka’ b. Οι Μουσουλμάνοι έστειλαν τον Silkan, έναν εραστή της ποίησης, να κάνει τον Ka’ b φίλο του. Ο Silkan και ο Ka’ b πέρασαν κάμποση ώρα διαβάζοντας ποιήματα ο ένας στον άλλο, μέχρι που ο πρώτος ζήτησε μια χάρη από τον νέο του φίλο. Ο Silkan είπε πως ο ίδιος και οι φίλοι του ήθελαν να αγοράσουν τρόφιμα από τον Ka’ b, και πως θα του άφηναν έναν αριθμό όπλων σαν εγγύηση, μέχρι να μπορέσουν να εξοφλήσουν το χρέος. Αυτό το έκανε, για να μην ανησυχήσει ο Ka’ b στην θέα των όπλων, όταν θα τα έφερναν εκεί. Οι Μουσουλμάνοι ήρθαν λίγο αργότερα με τα όπλα τους, και προσκάλεσαν τον Ka’ b να τους συντροφεύσει στην βόλτα τους, και εκείνος πήγε ευχαρίστως μαζί τους.

«Μετά από λίγο, ο Abu Na’ ila πέρασε το χέρι του πάνω από το μαλλί του [Ka’ b]. Μύρισε το χέρι του, και του είπε: «Δεν έχω ξαναμυρίσει πιο ωραίο άρωμα από αυτό…». Περπάτησαν λίγο ακόμα και το ξαναέκανε, ώστε ο Ka’ b να μην υποψιαστεί τίποτε κακό. Μετά από λίγη ώρα, το έκανε και τρίτη φορά, και αμέσως φώναξε «Κατατροπώστε τον εχθρό του Θεού!» Έτσι του επιτέθηκαν, αλλά τα σπαθιά τους διασταυρώνονταν επάνω του χωρίς να τον αγγίζουν. Είπε ο Muhammad bin Maslama: «Θυμήθηκα το εγχειρίδιό μου όταν είδα πως τα σπαθιά μας ήσαν άχρηστα, και το άρπαξα. Εν τω μεταξύ, ο εχθρός του Θεού έκανε τόση φασαρία, που όλα τα οχυρά της περιοχής φάνηκαν να φωτίζονται. Το έμπηξα το μαχαίρι στο κάτω μέρος του σώματός του, και ύστερα το έσυρα προς τα κάτω με όλη μου τη δύναμη, μέχρι να φτάσω στα γεννητικά του όργανα, και τότε ο εχθρός του Θεού έπεσε στο έδαφος.» [9]

Η δολοφονία του Ka’ b πέτυχε τον σκοπό της. «Η επίθεσή μας στον εχθρό του Θεού έσπειρε τον φόβο ανάμεσα στους Εβραίους, και δεν βρέθηκε κανένας Εβραίος στην Medina που να μην φοβάται για την ζωή του.» [10] 

Απάντηση:

Ο αρθογράφος γράφει την ιστορία μισή για να μην δείξει το παράπτωμα του Kab Al Ashraf έτσι ώστε να φανεί το θύμα του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ), όπως θα δούμε είναι ακριβώς το αντίθετο. Η ιστορία ξεκινάει από την σελίδα 364 από το βιβλίο του Ibn Ishaq με τίτλο « ο θάνατος του Kab Al-Ashraf».

Όταν έμαθε ο  Kab ότι ο Προφήτης νίκησε στη μάχη μεταξύ της φυλής του (η οποία αυτή έκανε την επίθεση) εξοργίστηκε πολύ διότι μισούσε τον Προφήτη. Κατευθύνθηκε λοιπόν στη Μέκκα και υποκινούσε τον λαό της Μεκκας με ποιήματα να σκοτώσουν τον Προφήτη και να πάρουν εκδίκηση. Από την σελίδα 365 μέχρι και την 369 βρίσκονται τα ποιήματα αυτά. Στο τελευταίο του ποίημα όπου και εξόργισε τον Προφήτη ο Kab  έγραψε πρόστυχα ποιήματα για τοις Μουσουλμάνες. Μετά από αυτό ο Προφήτης διέταξε τον θάνατο του.

Πέρα από την ιστορία που δικαιολογεί τον θάνατο του Kab, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν περίοδος πολέμου μεταξύ του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) και της φυλής του Kab «Quraish».

Πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να θέλει και να υποκινεί και άλλους να σκοτώσουν κάποιον και μετά όταν θανατώνεται ο ίδιος σαν τιμωρία να λέμε ότι φταίει αυτός που τον σκότωσε;

Επίσης το ψέμα που χρησιμοποίησε ο οπαδός του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) ήταν επιτρεπτό διότι ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Το ψέμα απαγορεύετε στο Ισλάμ εκτός άμα λέγεται κάτω από συνθήκες πολέμου στον εχθρό (http://islamqa.com/en/ref/47564).

Λένε:

Η περίπτωση του Ibn Sunayna 

Ο Ibn Sunayna ήταν Εβραίος έμπορος, του οποίου το μοναδικό έγκλημα φαίνεται πως ήταν η παραμονή του μέσα στην πόλη, τότε που οι Μουσουλμάνοι επιδόθηκαν σε ένα δολοφονικό ξεφάντωμα: 

Ο απόστολος είπε: «Σκοτώστε όποιον Εβραίο μπορείτε». Κατόπιν αυτού, ο Muhayyisa bin Masud όρμησε επάνω στον Ibn Sunayna, ένα Εβραίο έμπορο με τον οποίο είχαν κοινωνικές και εμπορικές σχέσεις, και τον δολοφόνησαν. Ο Huwayyisa δεν ήταν Μουσουλμάνος τότε, αν και ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός. Όταν ο Muhayyisa τον δολοφόνησε, ο Huwayyisa άρχισε να τον χτυπά, λέγοντας, «Εσύ, εχθρέ του Θεού, τον σκότωσες παρ’ ότι το πιο πολύ λίπος της κοιλιάς σου προέρχεται από τα πλούτη του»? Ο Muhayyisa του απάντησε, «Εάν εκείνος που με διέταξε να τον δολοφονήσω με είχε διατάξει να σκοτώσω εσένα, θα είχα κόψει το δικό σου κεφάλι.» Έλεγε, πως αυτό ήταν η αρχή της αποδοχής του Ισλάμ από τον Huwayyisa. Ο άλλος του απάντησε, «Μα τον Θεό, αν ο Μουχάμμεντ σε είχε διατάξει να σκοτώσεις εμένα, θα με είχες σκοτώσει»? Εκείνος είπε, «Ναι, μα τον Θεό, αν με διέταζε να σου κόψω το κεφάλι, θα το είχα κάνει.» Τότε ξεφώνισε, «Μα τον Θεό, μια θρησκεία που μπορεί να σε φέρει σε αυτό το σημείο είναι θαυμάσια!». Και έτσι έγινε Μουσουλμάνος. [11] 

Απάντηση:

Η ιστορία αυτή που αναφέρεται δεν στηρίζεται με ιστορικά στοιχεία διότι ο Προφήτης είχε συνθήκη ειρήνης με τους Εβραίους. Επίσης η αναφορά αυτή προέρχεται από τον  Abu Dawood και δεν είναι έγκυρη.  Εκτός και αν η  αναφορά αυτή (μάλλον σίγουρο) να έχει να κάνει σχέση με την εκτέλεση των αντρών της φυλής Banu Quraiza, όπου θα αναφερθώ παρακάτω. Για περισσότερες πληροφορίες για την αναξιοπιστία της αναφοράς διαβάστε εδώ http://www.answering-christianity.com/bassam_zawadi/ibn_sunayna.htm

Λένε:

Η περίπτωση του Mirba bin Qayzi 

[Οι Μουσουλμάνοι] βγήκαν στην περιοχή του Mirba bin Qayzi,ο οποίος ήταν ένας τυφλός άνθρωπος, ένας παραγκωνισμένος άνθρωπος. Όταν αντιλήφθηκε την άφιξη του αποστόλου και των ανδρών του, σηκώθηκε όρθιος και πέταξε χώματα προς το μέρος τους, φωνάζοντας «Μπορεί να είσαι ο απόστολος του Θεού, αλλά εγώ δεν θα επιτρέψω να περάσεις μέσα από το περιβόλι μου!» Έμαθα, πως είχε αρπάξει μια χούφτα χώμα και πως είπε: «Μα τον Θεό, Μουχάμμεντ, αν ήμουν σίγουρος πως δεν θα πετύχαινα κάποιον άλλον, θα σου το πετούσα κατάμουτρα!» Οι συνοδοί όρμησαν κατά πάνω του να τον σκοτώσουν, αλλά ο απόστολος τους είπε: «Αφήστε τον, διότι αυτός ο τυφλός είναι τυφλός και στην καρδιά, και τυφλός στην όραση.» Όμως ο Sa’ d bin Zayd …. όρμησε καταπάνω του πριν προλάβει ο απόστολος να το απαγορεύσει, και τον χτύπησε στο κεφάλι με το τόξο του, έτσι που του άνοιξε το κεφάλι στα δύο.» [12]

Απάντηση

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να απαντήσω σε κάτι. Ο προφήτης απαγόρευσε τον θάνατο του αλλά οι οπαδοί του δεν τον υπάκουσαν από την βιασύνη τους.

Λένε:

Η περίπτωση του Qurayza

Οι άνδρες του Qurayza αντιστάθηκαν στον Μουχάμμεντ και επιδίωξαν να σχηματίσουν μια συμμαχία εναντίον του. Όταν η συμμαχία αυτή έδειξε σημεία δισταγμού, ο Μουχάμμεντ κινήθηκε αστραπιαία. Οι στρατιές του την περικύκλωσαν και «την πολιορκούσαν επί είκοσι πέντε νύχτες, μέχρι που εξαντλήθηκε τελείως, και ο Θεός τους έσπειρε τον τρόμο στις καρδιές». [13] Ο Μουχάμμεντ επέλεξε τον Sad bin Mu’adh για να αποφασίσει εκείνος ποια τιμωρία θα επιβάλει, και ο al-Aus, ένας σύμμαχος του Qurayza, συμφώνησε να αφήσει τον Sad να διαλέξει την τιμωρία. Ο Sad αποφάσισε πως «οι άνδρες πρέπει να φονευθούν, οι περιουσίες να μοιρασθούν, και τα γυναικόπαιδα να κρατηθούν αιχμάλωτοι». [14] 

Έτσι παραδόθηκαν, και ο απόστολος τους είχε σε περιορισμό στην Medina… Τότε ο απόστολος βγήκε στην αγορά της Medina (που ακόμα και σήμερα είναι η αγορά της) και έσκαψε τάφρους εκεί. Μετά διέταξε να τους φέρουν εκεί, και τους έκοβε τα κεφάλια μέσα σε εκείνες τις τάφρους, καθώς τους έφερναν σ’ αυτόν σε ομάδες…. Ήταν 600 ή 700 συνολικά, αν και μερικοί ανεβάζουν τον αριθμό σε 800 ή ακόμα και σε 900. Καθώς τους πήγαιναν σε ομάδες στον απόστολο, ρωτούσαν τον Ka’ b τι πίστευε πως έπρεπε να γίνει με αυτούς. Εκείνος απαντούσε: «Δεν θα καταλάβετε ποτέ; Δεν βλέπετε πως ο κλητεύων δεν σταματά ποτέ, και εκείνοι που απομακρύνονται δεν επιστρέφουν; Μα τον Αλλάχ, θάνατος τους πρέπει!» Αυτό συνεχίσθηκε, μέχρι που ο απόστολος τους τελείωσε όλους. [15] 

Κάθε αρσενικό που είχε φτάσει στην εφηβεία φονευόταν. [16] Κάποια γυναίκα ονόματι Bunanah αποκεφαλίστηκε, επειδή είχε ρίξει μια μυλόπετρα πάνω σε έναν από τους άνδρες του Μουχάμμεντ. [17] O Μουχάμμεντ μοίρασε τις γυναίκες, τα παιδιά και τις περιουσίες ανάμεσα στους άνδρες του (κρατώντας το ένα πέμπτο απ’ όλα για τον εαυτό του). Μερικές από τις γυναίκες πουλήθηκαν, με αντάλλαγμα άλογα ή όπλα, και ο Μουχάμμεντ κράτησε μία από τις αιχμάλωτες, την Rayhana, για τον εαυτό του. [18]

Απάντηση:

Για άλλη μια φορά ο αρθογράφος παραθέτει την μισή ιστορία από το βιβλίο του Ibn Ishaq. Να διορθώσουμε όμως, ότι όταν λέμε «Qurayza» εννοούμε την εβραϊκή φυλή που ζούσε τότε στην εποχή του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) και όχι ένα συγκεκριμένο άτομο, πράγμα που απέτυχε να καταλάβει η απολογητική ομάδα των Χριστιανών. Πως λοιπόν όταν δεν μπορούνε να κατανοήσουνε αυτό το απλό πράγμα να θέλουνε και να κάνουνε κριτική στον Προφήτη;

Ο αρθογράφος παραθέτει την πηγή του όπως είπαμε από το βιβλίο του Ibn Ishaq, σελίδα 461. Η ιστορία όμως ξεκινάει από την σελίδα 450, δηλαδη αδιαφορεί για 11 σελίδες που περιγράφουν το παράπτωμα της φυλής Quraiza.

Το βιβλίο του Ibn Ishaq στη σελίδα 449 αναφέρει ότι:

«Η φυλή Qurayza είχε συμφωνήσει με τον Προφήτη συνθήκη ειρήνης. Κάθε εχθρός που θα έκανε επίθεση στο λαό του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) ή στην φυλή Qurayza, ο ένας έπρεπε να προστατέψει τον άλλον. Όταν όμως δέχτηκε επίθεση ο Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) από την Μέκκα, η φυλή Quraiza συνωμότησε με την φυλή της Μεκκας (Quraish) να σκοτώσουν τον Μουχάμμεντ. Έτσι λοιπόν ενώθηκαν αλλά απέτυχαν και ο Μουχάμμεντ νίκησε στη μάχη. Μετά ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) πολιόρκησε την φυλή Quraiza για το παράπτωμα της. Η φυλή αρνήθηκε να το παραδεχτεί και πολέμησε τον προφήτη. Δεν αντέξανε όμως στην πολιορκία και έτσι παραδοθήκανε και φυλακίστηκαν».

Ο αρθογράφος παραπάνω παραδέχεται πολύ σωστά ότι η απόφαση για την εκτέλεση της φυλής (και συγκεκριμένα των αντρών της φυλής που ήταν αυτό που σήμερα θα λέγαμε «εγκληματίες πολέμου») ήταν υπεύθυνος ο Sad bin Muadh για να αποφασίσει εκείνος ποια τιμωρία θα επιβάλει. Ξεχνάει βεβαίως ο αρθρογράφος (επιτηδευμένα) να ενημερώσει τον αναγνώστη ότι αυτός (ο Sad bin Muadh) ήταν ο αρχηγός της φυλής Quraiza. Οι σελίδες του Ibn Ishaq μας ενημερώνουνε ότι ο αρχηγός της φυλής τους παραδέχτηκε το λάθος τους και ότι έπρεπε να τιμωρηθεί η φυλή του με βάση τον Μωσαϊκό νόμο (Παλαιά Διαθήκη), δηλαδή θάνατο στους πολεμιστές ΜΟΝΟ και τα γυναικόπαιδα να κρατηθούν υπό την προστασία Ισλαμικής Κοινότητας

Με λίγα λόγια έχουμε μια προδοσία από την μεριά της φυλής Quraiza προς τον Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) που επιχείρησαν να τον σκοτώσουν και ακόμα και να τον αφανίσουν, διότι ήταν ένα κομβικό σημείο για την ιστορία του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ). Αξίζανε την θανατική ποινή όπως ήταν η τιμωρία. Παρόλα αυτά όμως ο Προφήτης άφησε τον ίδιο τον αρχηγό της φυλής να αποφασίσει για την τιμωρία και πάνω από όλα συμφωνά με τον νόμο των Ιουδαίων προς σεβασμό της θρησκεία τους.

Ακόμα και αν ο Προφήτης είχε πάρει την απόφαση δεν μπορούμε να του καταλογίσουμε καμία ευθύνη εφόσον απειλήθηκε η ζωή του και του λαού του. Η ιστορία της προδοσίας βρίσκετε στις σελίδες 450-461 του Ibn Ishaq. Για μια σύντομη Ιστορία της φυλής Quraiza μπορείτε να διαβάσετε εδώ (http://en.wikipedia.org/wiki/Banu_Qurayza)

Λένε:

Η περίπτωση του Sallam Ibn Abu’ l-Huqayq 

Έχουν ενδιαφέρον τα γεγονότα γύρω από τον θάνατο του Sallam. Δύο φυλές συναγωνίζονταν, για να διαπιστώσουν ποια μπορούσε να κάνει περισσότερα πράγματα για τον Μουχάμμεντ: 

Ένα από τα πράγματα που ο Θεός έκανε για τον απόστολό Του ήταν αυτές οι φυλές των Ansar,οι Aus και οι Khazraj, να συναγωνίζονταν η μία με την άλλη σαν δύο άλογα-επιβήτορες: αν η φυλή των Aus έκανε κάτι προς το συμφέρον του αποστόλου, τότε οι Khazraj έλεγαν: «Δεν θα αφήσουμε να έχουν αυτή την ανωτερότητα απέναντί μας, στα μάτια του αποστόλου και του Ισλάμ» και δεν ησύχαζαν μέχρι να κάνουν κάτι παρόμοιο. [19]

Στους άνδρες του Aus είχε παραχωρηθεί η «τιμή» να δολοφονήσουν τον Ka’ b bin al-Ashraf, έτσι οι άνδρες του Khazraj λαχταρούσαν να καυχηθούν για κάτι παρόμοιο. Οπότε, πήγαν στον Μουχάμμεντ και του ζήτησαν την άδεια να δολοφονήσουν τον Sallam Ibn Abu’ l-Huqayq, και ο Μουχάμμεντ τους έκανε την χάρη να το εγκρίνει. 

Όταν έφτασαν στο Khaybar πήγαν στο σπίτι του Sallam την νύχτα, έχοντας κλειδώσει κάθε πόρτα των κατοίκων της αποικίας. Τώρα αυτός ήταν σε ένα από τα επάνω δώματα, στο οποίο οδηγούσε μια σκάλα. Ανέβηκαν αυτή την σκάλα, μέχρι που έφτασαν στην πόρτα του, και ζήτησαν άδεια να μπούνε μέσα. Βγήκε έξω η σύζυγός του και ρώτησε ποιοι ήσαν, και εκείνοι είπαν πως είναι Άραβες που ψάχνουν για προμήθειες. Τους είπε πως ο άνδρας του σπιτιού ήταν εκεί, και πως μπορούσαν να περάσουν μέσα. «Όταν μπήκαμε μέσα, αμπαρώσαμε την πόρτα του δωματίου πίσω μας, αφήνοντας την σύζυγο έξω, φοβούμενοι μην τυχόν κάτι μπει ανάμεσα σε εμάς και αυτόν. Η γυναίκα του τότε έβγαλε δυνατά ουρλιαχτά και τον προειδοποίησε για μας, έτσι τρέξαμε καταπάνω του με τα σπαθιά μας, εκεί που ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του… Όταν τον χτυπήσαμε με τα σπαθιά μας, ο Abdullah bin Unays τον κάρφωσε στην κοιλιά με το σπαθί του, πέφτοντας πάνω του με όλη του την δύναμη, μέχρι που το σπαθί του διαπέρασε τελείως το σώμα του.» [20] 

Απάντηση:

Η απολογητική Ομάδα συνεχίζει τις επιτηδευμένες παραλήψεις για να ξεγελάσει τον αναγνώστη και να δείξει για άλλη μια φορά έναν εχθρό του Προφήτη σαν θύμα.

Ο Sallam είχε επιδιώξει με άλλες φυλές στην Αραβία να δολοφονήσει τον Προφήτη κάτι που αναφέρεται ακριβώς μια παράγραφο παραπάνω από αυτά που παρέθεσε η Χριστιανική Ομάδα στη σελίδα 482 του βιβλίου Ibn Ishaq. Γι’ αυτό το λόγο ο Προφήτης έδωσε την άδεια να σκοτωθεί.

Το θέμα του Kab Al-Ashraf το απάντησα παραπάνω όπου αναφέρεται για δεύτερη φορά πάλι στην ίδια σελίδα (482 Ibn Ishaq) ότι ο συγκεκριμένος ξεσήκωνε τα πλήθη της Μεκκας να σκοτώσουνε τον Προφήτη.

Λένε:

Η περίπτωση του Kinana bin al-Rabi 

Ο Μουχάμμεντ και οι άνδρες του κατέκτησαν μια μικρή πόλη που λεγόταν Khaybar και μοίρασαν τα πλούτη και τις γυναίκες του τόπου μεταξύ τους. [21] Έπιασαν τον Kinana bin al-Rabi, που ήταν υπεύθυνος για την φύλαξη του θησαυρού της μιας από τις κατακτημένες φυλές. Ο Μουχάμμεντ απαίτησε να του παραδοθεί ο θησαυρός, όμως ο Kinana αρνήθηκε να του πει πού ήταν κρυμμένος ο θησαυρός. 

Όταν [ο Μουχάμμεντ] τον ρώτησε για το υπόλοιπο, αυτός αρνήθηκε να του το εμφανίσει, έτσι ο απόστολος έδωσε διαταγές στον al-Zubayr bin al-Awwam: «Βασανίστε τον, μέχρι να του βγάλετε ότι άλλο έχει», οπότε δυνάμωσαν την φωτιά -που του είχαν ανάψει πάνω στο στήθος του- με πυρόλιθο και ατσάλι, μέχρι που κόντεψε να πεθάνει. Τότε ο απόστολος τον παρέδωσε στον Muhammad bin Maslama και εκείνος του απέκοψε το κεφάλι, ως εκδίκηση για τον αδελφό του τον Mahmud [που είχε σκοτωθεί στην μάχη όταν κατακτούσαν την πόλη] . [22] 

Απάντηση:  

Ο Ibn Ishaq δεν δίνει κανένα στοιχείο για αυτή την αναφορά. Και φαίνεται να είναι μεροληπτική διότι την έχει καταγράψει από την φυλή του Kinana. Επίσης δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα του Προφήτη να βασανίζει κανέναν διότι ακόμα και όταν κάποια προσπάθησε να τον δηλητηριάσει την συγχώρησε. Η ιστορία δεν είναι αυθεντική σύμφωνα με  υπολοίπους ιστορικούς του Ισλάμ πολύ απλά γιατί δεν έχει καμία αξιόπιστη πηγή (http://en.wikipedia.org/wiki/Kinana)

Απάντηση του Αλή αλ-Γιουνάνι:

Ακόμα και αν η ιστορία αυτή είναι αληθινή, είναι ξεκάθαρο από τα λόγια των Χριστιανών απολογητών ότι ο Kinana ibn al-Rabi είχε σκοτώσει τον Μαχμούντ ιμπν Μάσλαμα, αδερφό του Μουχάμμεντ ιμπν Μάσλαμα και η ποινή για τη δολοφονία ήταν (και είναι σύμφωνα με τη Σαρία) ο θάνατος.

Επίσης, θα ήθελα εδώ να αναφέρω ότι στο Ισλάμ απαγορεύεται τη σύλληψη και η φυλάκιση του ατόμου χωρίς αποδεδειγμένη κατηγορία και μάλιστα κατόπιν δικαστικής απόφασης. Επίσης, ευθύνεται κανείς μόνο για τις πράξεις του:

“Όποιος καθοδηγείται, τον εαυτό του ωφελεί. Κι όποιος παρεκτρέπεται, το κάνει για την καταστροφή του. Καμία ψυχή δεν σηκώνει τα βάρη μιας άλλης (δηλ. Δεν ευθύνεται για άλλα ξένα καμώματα) ούτε τιμωρούμε κανένα πριν στείλουμε έναν απόστολο (για να προειδοποιήσει)”  (Κοράνι, 17:15).

Επίσης, στο Ισλάμ απαγορεύεται η σύλληψη και ο βασανισμός απλά και μόνο με την υποψία. Μάλιστα, καταδικάζεται η υποψία:

“Ω εσείς που πιστεύετε! Αποφεύγετε όσο μπορείτε πολλές υποψίες. Γιατί το να υποψιάζεσαι κάποιον σε μερικές περιπτώσεις είναι αμαρτία. Και μην κατασκοπεύετε κι ούτε να κακολογείτε -ο ένας τον άλλο – πίσω από την πλάτη του” (Κοράνι, 11-12).

Λένε:

Η περίπτωση του Abu-Rafi 

Σε ένα κεφάλαιο με τίτλο (Φονεύοντας ένα Κοιμισμένο Παγανιστή), ο Al-Bukhari δίνει την ακόλουθη αναφορά: 

Ο Απόστολος του Αλλάχ (η ευλογία και η ειρήνη του Αλλάχ ας είναι μαζί του) έστειλε μια ομάδα ανδρών Ansari να φονεύσουν τον Abu-Rafi. Ένας από αυτούς κίνησε να πάει στο οχυρό τους (του εχθρού δηλαδή). Εκείνος ο άνδρας είπε: «Κρύφτηκα μέσα σε ένα σταύλο που είχαν για τα ζώα τους. Έκλεισαν την πόρτα του οχυρού. Μετά έχασαν ένα γαϊδούρι που τους ανήκε, και έτσι βγήκαν προς αναζήτησή του. Βγήκα και εγώ μαζί τους, προσποιούμενος ότι έψαχνα και εγώ μαζί τους. Βρήκαν το γαϊδούρι, και ξαναμπήκαν στο οχυρό τους. Και εγώ μπήκα πάλι μέσα, μαζί τους. Έκλεισαν την πόρτα του οχυρού την νύχτα, και τοποθέτησαν τα κλειδιά επάνω σε ένα μικρό παράθυρο, όπου μπορούσα να τα δω. Όταν οι άνθρωποι εκείνοι πήγαν για ύπνο, πήρα τα κλειδιά του οχυρού και πλησίασα τον Abu Rafi, και είπα: «Abu Rafi». Όταν μου απάντησε, προχώρησα προς το μέρος της φωνής του και τον χτύπησα. Εκείνος έβαλε τις φωνές και εγώ έτρεξα έξω για να ξαναμπώ μέσα, προσποιούμενος πως πήγαινα να τον βοηθήσω. Εγώ είπα: «Ω, ο Abu Rafi», αλλάζοντας τον τόνο της φωνής μου. Εκείνος με ρώτησε: «Τι θέλεις εσύ εδώ, αλλοίμονο στη μητέρα σου;» Εγώ μετά τον ρώτησα: «Τι σου συνέβη;» Μου είπε: «Δεν ξέρω ποιος ήρθε εδώ, και με χτύπησε.» Τότε εγώ έμπηξα το σπαθί μου στην κοιλιά του και το έσπρωξα με βία, μέχρι να βρει το κόκαλο.» [23]

Απάντηση:

Η πηγή που παραθέτει ο αρθογράφος είναι από τον ιστορικό του Ισλάμ και συλλέκτη των αναφορών του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ), Imam Bukhari. Ο αρθογράφος επιτηδευμένα αγνοεί το κομμάτι που γραφεί ο Bukhari:

«Ο Abu Rafi συνήθιζε να κακομεταχειρίζεται τον Προφήτη και να βοηθάει τους εχθρούς του για να του κάνουν κακό»  (Sahih al-Bukhari, βιβλίο 59, αρ. 371).

Έτσι λοιπόν ο Abu Rafi δικαιολογημένα σκοτώθηκε αφού συνεχώς προσπαθούσε να σκοτώσει τον Προφήτη βοηθώντας τους εχθρούς του.

Λένε:

Η περίπτωση ενός ανώνυμου μονόφθαλμου βοσκού 

Έχοντας αποτύχει σε μια από τις δολοφονικές τους απόπειρες, μερικοί Μουσουλμάνοι επέστρεφαν στον Μουχάμμεντ, όταν ένας από αυτούς, ένας δολοφόνος ονόματι Amr, μπήκε μέσα σε μια σπηλιά. Σε λίγο, ήρθε αντιμέτωπος με ένα μονόφθαλμο βοσκό, που έβοσκε ένα πρόβατο. Ο μονόφθαλμος ξάπλωσε να ξεκουραστεί κοντά στον Amr (μη γνωρίζοντας πως εκείνος είναι Μουσουλμάνος) και άρχισε να τραγουδάει:

Δεν θα γίνω Μουσουλμάνος όσο ζω,

Ούτε σημασία στην θρησκεία τους θα δώσω. [24]

Ο Amr δεν άφησε να ξεφύγει μια ευκαιρία να σκοτώσει έναν άπιστο: 

Είπα (στον εαυτό μου), «Σε λίγο θα δεις!» και μόλις αποκοιμήθηκε ο badu (βοσκός) και άρχισε να ροχαλίζει, εγώ σηκώθηκα και τον φόνευσα με τον πιο φρικιαστικό τρόπο που έχει ποτέ φονευτεί άνθρωπος. Έμπηξα την άκρη του τόξου μου μέσα στο γερό του μάτι, και μετά το έσπρωξα προς τα κάτω με όλη μου τη δύναμη, μέχρι που βγήκε από τον σβέρκο του.. [25]

Είχαν γίνει και άλλες δολοφονίες κατά την αποτυχημένη αυτή εκστρατεία, και όμως, όταν ο Amr ανέφερε τις λεπτομέρειες του περιστατικού του στον Μουχάμμεντ, ο Προφήτης τον ευλόγησε για το έργο του αυτό. [26] 

Απάντηση:

Ο Ibn Ishaq δεν δίνει κανένα στοιχείο για αυτή την αναφορά. Και φαίνεται να είναι μεροληπτική διότι την έχει καταγράψει από τους Ιουδαίους και Χριστιανούς. Η ιστορία δεν είναι αυθεντική σύμφωνα με  υπολοίπους ιστορικούς του Ισλάμ πολύ απλά γιατί δεν έχει καμία αξιόπιστη πηγή. Ένας άλλος συγγραφέας της βιογραφίας του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ), Allama Shibli Nu’Mani υποστηρίζει ότι η ιστορία δεν είναι βάσιμη.

Πηγή: Sirat-Un-Nabi, by Allama Shibli Nu’Mani, rendered into English by M. Tayyib Bakhsh Budayuni, Kazi Publications Lahore, Vol. II, p. 199-203

Λένε:

Η περίπτωση του Abu Afak 

Ο Abu Afak, λυπημένος επειδή ο Μουχάμμεντ είχε δολοφονήσει κάποιον ονόματι al-Harith, είχε γράψει το ακόλουθο τραγούδι, σε ανάμνηση του εκλιπόντος: 

Πολλά χρόνια έχω ζήσει, αλλά ποτέ δεν είδα

συνέλευση ή συγκέντρωση ανθρώπων

πιο πιστών, στις υποχρεώσεις τους

και στους συμμάχους τους όποτε τους καλούσαν,

από τους γιούς του Qayla όταν συγκεντρώνονταν

Άνδρες που γκρέμιζαν βουνά, και που ποτέ δεν υποχωρούσαν….

Κάποιος όμως καβαλάρης που ήρθε, τους χώρισε στα δυό, (λέγοντας)

‘Επιτρέπεται’ , ‘Απαγορεύεται’ σε ένα σωρό πράγματα….

Αν πίστευες στην δόξα ή στην βασιλική αξιοπρέπεια,

Θα είχες ακολουθήσει τον Tubba. [27] 

Αυτά τα λόγια ήταν αδύνατον να τα αντέξει ο Μουχάμμεντ, έτσι ο Προφήτης του Ισλάμ ξέσπασε σε μια οργή που τελείωσε μόνο με τον θάνατο του Abu Afak. [28] 

Η περίπτωση της Asma 

Μια γυναίκα ονόματι Asma (που είχε πέντε γιούς) είχε αγανακτήσει με τον φόνο του Abu Afak, έτσι έγραψε ένα ποίημα εναντίον των Μουσουλμάνων, σε ανταπόδοση. Ο Ibn Ishaq αφηγείται τι συνέβη μετά: 

Όταν ο απόστολος έμαθε τι είχε πει εκείνη η γυναίκα, είπε: «Ποιος θα με απαλλάξει από την θυγατέρα του Marwan;» Ο Umayr bin Adiy al-Khatmi που ήταν κοντά του τον άκουσε, και εκείνη κιόλας τη νύχτα, πήγε στο σπίτι της και την δολοφόνησε. Το πρωί πήγε στον απόστολο και του είπε τι έκανε, και εκείνος του είπε: «Ω, Umayr, εβοήθησες τον Θεό και τον απόστολό του!» Όταν τον ρώτησε αν θα είχε κακές συνέπειες αυτό που έκανε, ο απόστολος του είπε: «Ούτε δύο γίδια δεν θα κουτουλάγανε τα κεφάλια τους για αυτήν», έτσι ο Umayr γύρισε πίσω στον λαό του. [29] 

Απάντηση:

Με βάση τα ιστορικά στοιχεία και τους ιδίους ιστορικούς και κριτές της ιεράς παράδοσης του Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) αναφέρουν ότι οι περιπτώσεις της Asma και του Abu Afak είναι πλαστογραφημένες. Ο Ibn Ishaq  μαζί με τον Tabari όπως τόνισα στην αρχή του άρθρου μου έχει πολλά κενά στις αφηγήσεις και πολλές αναφορές του έχουν περάσει από κριτική από παλιότερους ιστορικούς του Ισλάμ. Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Asma_bint_Marwan και εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Abu_’Afak . Έτσι λοιπόν δεν ισχύουν αυτές οι περιπτώσεις.

Λένε:

Η περίτπωση του Abdullah bin Khatal και των δύο καλλίφωνων θυγατέρων του 

Ο Abdullah bin Khatal ήταν Μουσουλμάνος που αργότερα αποστάτησε. Είχε δύο καλλίφωνες θυγατέρες που τραγουδούσαν σατιρικά τραγούδια για τον Προφήτη. Μόλις απέκτησε δύναμη ο Μουχάμμεντ, διέταξε να εκτελεστούν και οι τρεις. Ο πατέρας Abdullah δολοφονήθηκε από δύο Μουσουλμάνους. Ένα από τα καλλίφωνα κορίτσια του επίσης δολοφονήθηκε. Στο άλλο κορίτσι δόθηκε χάρη, για άγνωστους λόγους. [30] 

Απάντηση:

Ο αρθογράφος για άλλη μια φορά αγνοεί το γεγονός ότι ο Abdullah σκότωσε τον σκλάβο του χωρίς αιτία, σκότωσε έναν αθώο. Αυτός ήταν ο λόγος όπου ο Προφήτης τον καταδίκασε. Είναι απίστευτο πως ο αρθογράφος της ομάδας των Χριστιανών απολογητών αγνοεί αυτό το γεγονός που προέρχεται από την ίδια την πηγή του και από την ίδια την σελίδα! (Ibn Ishaq, σελ. 551).

Λένε:

Η περίπτωση του al-Huwayrith

Το μόνο που γνωρίζουμε για τον al-Huwayrith είναι πως πρόσβαλλε τον Μουχάμμεντ, πως ο Μουχάμμεντ απαίτησε να φονευθεί, και πως ο Ali εκτέλεσε την επιθυμία του Μουχάμμεντ. [31] 

Απάντηση:

Η περίπτωση του Huwayrith είναι παρόμοια με του Uqba bin Abu Mu’ayt όπου βρίσκετε η περίπτωση του στην αρχή του άρθρου μου. Ο Huwayrith βασάνιζε τον Προφήτη στην Μέκκα και προσπάθησε αρκετές φορές να τον δολοφονήσει, όπως επίσης έχει πάρει μέρος αρκετές φορές σε εκστρατείες εναντίον του. Η τιμωρία του ήταν δικαιολογημένη. Ο αρθογράφος δηλώνει ότι «το μόνο που γνωρίζουμε» για τον Huwarith είναι ότι απλά πρόσβαλε τον Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ). Δεν είναι έτσι όμως διότι στην βιογραφία του ο Ιστορικός του Ισλάμ Ibn Hisham (ο επιμελητής της έκδοσης του βιβλίου του Ibn Ishaq) τονίζει για τον Huwarith στη σελίδα 223 ότι κακομεταχειριζόταν τον Προφήτη και τον βασάνιζε όταν ήταν στη Μέκκα.

Λένε:

Η περίπτωση της Sara, μια ελευθερωμένη σκλάβα 

Η Sara ήταν μια ελευθερωμένη σκλάβα, που είχε προσβάλλει τον Μουχάμμεντ στην Μέκκα. Ο Μουχάμμεντ διέταξε τους άνδρες του να την σκοτώσουν, σε όποιο μέρος αν την πετύχουν. Αργότερα την εντόπισαν, και ποδοπατήθηκε μέχρι θανάτου από ένα έφιππο στρατιώτη. [32] 

Απάντηση:

Στη σελίδα του Ibn Ishaq δεν υπάρχει η φράση «διέταξε τους άνδρες του να την σκοτώσουν, σε όποιο μέρος αν την πετύχουν. Αργότερα την εντόπισαν, και ποδοπατήθηκε μέχρι θανάτου από ένα έφιππο στρατιώτη». Για την ιστορία αυτή δεν υπάρχει καμία αναφορά ούτε καμία πηγή παραθέτει ο Ibn Ishaq. Ακόμα και είναι αξιόπιστη η Sara πέφτει στην ίδια κατηγορία με τον Uqba bin Abu Mu’ayt. Εδώ ο αρθογράφος ψεύδεται με τις πηγές ελπίζοντας ότι ο αναγνώστης δεν θα κάνει τον κόπο να κοιτάξει τα λεγόμενα του.

Συμπέρασμα:

Είναι ασφαλές να πούμε, κοιτάζοντας τα Ιστορικά στοιχειά ότι ο Μουχάμμεντ εκτέλεσε τα συγκεκριμένα άτομα μόνο επειδή απειλούσαν την ζωή τόσο του ιδίου όσο και του λαού του. Κάθε έναν από αυτούς αν θα κοιτάξουμε ολόκληρη την ιστορία του και όχι την μισή όπως επιτηδευμένα κάνει η Χριστιανική ομάδα και όπως απέδειξα, τότε θα δούμε ότι σκοπό είχαν να σκοτώσουν και να βλάψουν των Μουχάμμεντ. Έτσι λοιπόν η τιμωρία τους ήταν αποδεκτή.

Όπως τονίζει ακόμα και η ιδία η ομάδα των Χριστιανών στο άρθρο τους: “..Όπως είπα και νωρίτερα, ο Μουχάμμεντ είχε κάνει πολλές αγαθές και μεγαλοπρεπείς χειρονομίες, και είχε συγχωρήσει πολλούς από εκείνους που τον αντιμάχονταν..”, δείχνει ότι ο Μουχάμμεντ είναι αυστηρός μεν αλλά ποτέ άδικος. Έχει συγχωρήσει πολλούς που προσπάθησαν να του κάνουν κακό.

Πρέπει παράλληλα να σημειωθεί ότι όλες οι αναφορές με τις περιπτώσεις των εχθρών του Μουχάμμεντ που καταγράφονται αφηγητικά μόνο από τον Ibn Ishaq είναι μη αξιόπιστες και δεν πρέπει να δίνεται σημασία (έτσι τονίζει ένας από τους διάσημους βιογράφους του Προφήτη ο Allama Shibli Nu’Mani: Sirat Un Nabi Vol. II σελ. 173).

Ένα από τα επόμενα μου άρθρα είναι να δείξω την ευσπλαχνία, καλοσύνη και αγάπη που πρόσφερε ο Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) όχι μόνο στο λαό του αλλά και σε πολλούς εχθρούς του. Μείνετε συντονισμένοι.

Συνέχεια από τον Αλή αλ-Γιουνάνι.

Εδώ αγαπητοί φίλοι θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να συμπληρώσω κάποια πράγματα. Πολλοί Χριστιανοί ρωτάνε: “Μα καλά, γιατί ο προφήτης σας διέταξε την εκτέλεση ορισμένων ανθρώπων ενώ ο Χριστός σύμφωνα με τη Βίβλο δε σκότωσε κανέναν”? Η απάντηση είναι πολύ απλή. Ο Χριστός (αλέϊχι σαλάμ) ο οποίος στο Ισλάμ θεωρείται ένας μεγάλος προφήτης, λειτουργούσε απλά σαν κήρυκας και σαν διδάσκαλος κάποιων καλών ηθικών αρετών. Ο προφήτης όμως Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) δεν ήταν ένας απλός προφήτης που κήρυττε για θέματα πνευματικά.

Το Ισλάμ δεν είναι μια απλή θρησκεία πνευματικών εντολών και ορισμένων πνευματικών καταστάσεων αλλά πολύ περισσότερο από μια απλή θρησκεία, το Ισλάμ είναι ένα σύστημα ζωής. Δηλαδή στο Ισλάμ δεν γίνεται καμία απολύτως διάκριση ανάμεσα στη θρησκεία, στην κοινωνία, στην πολιτεία, στην οικονομία κ.τ.λ. Το Ισλάμ είναι ένας τρόπος ζωής που σχετίζεται με οτιδήποτε έχει σχέση με την καθημερινή ζωή των πιστών. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) δεν ήταν μόνο προφήτης αλλά ταυτόχρονα ήταν ο πολιτικός, ο στρατιωτικός, ο κοινωνικός, ο δικαστικός, ο οικονομικός αλλά και ο θρησκευτικός ηγέτης της μουσουλμανικής κοινότητας. Ήταν φυσικό να διατάξει την καταδίκη σε θάνατο ορισμένων ανθρώπων (αν ήταν ένοχοι) τη στιγμή που ήταν όχι μόνο ο θρησκευτικός αλλά και ο πολιτικός αρχηγός της κοινότητας του.

Επίσης, εδώ θα ήθελα να πω ότι ο προφήτης όχι μόνο δεν σκότωνε τους εχθρούς του (χωρίς λόγο όπως λένε οι επικριτές του Ισλάμ) αλλά τους συγχωρούσε και έδειχνε μεγάλη ανοχή. Η σύζυγος του η Άϊσα (ραντιγιαλλάχου άνχα) είπε ότι δεν ήταν απρεπής ή άσεμνος στην ομιλία του, ούτε μιλούσε δυνατά στους δρόμους και δεν ήταν εκδικητικός αλλά συνήθως συγχωρούσε τους εχθρούς του. Οι άντρες της φυλής του τον έβρισαν, τον χτύπησαν, τον τραυμάτισαν και προσπάθησαν πολλές φορές να τον σκοτώσουν. Επί 23 χρόνια που κήρυττε και ιδιαίτερα επί 8 χρόνια που ζούσε ως φυγάς και κυνηγημένος στη Μεδίνα, ζούσε με τον κίνδυνο αυτόν (μήπως τον σκοτώσουν) και οι παγανιστές της Μέκκας (και άλλων περιοχών της Αραβίας) διεξήγαγαν πολέμους και μάχες εναντίον του και παρόλα αυτά, όταν ο προφήτης κατέκτησε τη Μέκκα με 10-12.000 μουσουλμάνους στρατιώτες, μετά που είχε ανέβει στον λόφο «Σάφα» και που όλοι οι κάτοικοι της πόλης είχαν συγκεντρωθεί εκεί, ο προφήτης απευθύνθηκε προς το πλήθος και τους είπε: “Τι νομίζετε ότι θα κάνω τώρα μαζί σας?” και αυτοί είπανε “Ξέρουμε ότι είσαι ο γιος ενός δίκαιου αδερφού και είσαι καλός και δίκαιος άνθρωπος. Ξέρουμε ότι αν θέλεις μπορείς να διατάξεις να μας σκοτώσουν όλους” και ο προφήτης τότε τους είπε: “Πηγαίνετε, είστε όλοι ελεύθεροι” και δεν σκότωσε κανέναν (εκτός από 10 άτομα που διέταξε τη θανάτωση τους), φερόμενος έτσι τόσο γενναιόψυχα και με ένα πραγματικό μεγαλείο σ’ αυτούς που τον κυνήγησαν, που τον έβριζαν, που συνωμότησαν για να τον σκοτώσουν και που τον ανάγκασαν να φύγει απ’ την πατρίδα του. Εκείνη τη μέρα ο προφήτης, συγχώρησε ακόμα και τον Άμπου Σουφιάν, τον αρχηγό των Μεκκανών παγανιστών που είχε αποφασίσει να βάλει ανθρώπους να σκοτώσουν τον προφήτη και διεξήγαγε πολλούς πολέμους (εναντίον του προφήτη και των μουσουλμάνων) ο ίδιος του.

Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Ομπάϊ παρίστανε τον μουσουλμάνο και παρόλα αυτά καθημερινά έπαιρνε αποφάσεις και έκανε σχέδια, που έβαζαν σε κίνδυνο την Ισλαμική Ούμμα (κοινότητα) και τη ζωή του προφήτη. Επίσης, όταν έγινε η μάχη του Ούχουντ, αποχώρησε από το πεδίο της μάχης, μαζί με τους 300 ακολούθους του και διέδωσε απρεπείς κατηγορίες για τη σύζυγο του προφήτη Άϊσα (ραντιγιαλλάχου άνχα) ότι ήταν πόρνη και ότι είχε μοιχεύσει και πάλι παρόλα αυτά ο προφήτης δεν έκανε τίποτα εναντίων του. Ο προφήτης συγχώρησε επίσης έναν Αιθίοπα σκλάβο που είχε σκοτώσει τον θείο του τον Χάμζα και συγχώρησε επίσης και τη σύζυγο του Άμπου Σουφιάν τη «Χιντ», η οποία είχε ξεριζώσει το συκώτι και την καρδιά του Χάμζα και τα έκοψε κομματάκια και τα έφαγε. Όταν έγινε η κατάκτηση της Μέκκας, ήρθε στον προφήτη και ασπάστηκε το Ισλάμ και ενώ ο προφήτης κατάλαβε ποια ήταν και ήξερε τι είχε κάνει, εντούτοις δεν είπε τίποτα και εκείνη του είπε εντυπωσιασμένη: «Ω απεσταλμένε του Θεού! Δεν υπήρχε κανέναν βλέμμα πιο μισητό για μένα από το δικό σου αλλά τώρα δεν υπάρχει πιο αγαπητό βλέμμα για μένα από το δικό σου».

Ο Χάμπαρ ιμπν αλ-Ασουάντ ήταν άλλος ένας μεγάλος εχθρός του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) και είχε χτυπήσει την κόρη του προφήτη τη Ζέϊναμπ, προκαλώντας της ένα σοβαρό τραύμα, τη στιγμή που αυτή ήταν έγκυος και έτσι απέβαλε. Ο Χάμπαρ θέλησε να δραπετεύσει στην Περσία αλλά στο τέλος πήγε στον προφήτη και του ζήτησε συγχώρηση και εκείνος τον συγχώρησε.

Εδώ θα ήθελα να αναφέρω την άποψη ορισμένων λογίων και μορφωμένων ανθρώπων για τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ).

“Αν η σπουδαιότητα του σκοπού, η απλότητα του μέσου και τα εντυπωσιακά αποτελέσματα αποτελούν τα τρία κριτήρια της ανθρώπινης μεγαλοφυΐας, ποιος τολμάει να συγκρίνει οποιαδήποτε προσωπικότητα με τον Μουχάμμεντ? Οι πιο διάσημοι άντρες έχουν φτιάξει κανόνια και κανόνες, δυναστείες και αυτοκρατορίες και στο αποκορύφωμα των επιτυχιών τους, δεν έχουν δημιουργήσει τίποτα περισσότερο από υλικές δυνάμεις που συχνά καταρρέουν μπροστά στα μάτια τους. Αυτός ο άνθρωπος (ο προφήτης Μουχάμμεντ) δεν κίνησε μόνο στρατεύματα, αυτοκρατορίες και δυναστείες αλλά εκατομμύρια ανθρώπους στο ένα τρίτο του τότε γνωστού κόσμου και ακόμα περισσότερο εκτόπισε {θεούς}, θρησκείες, ιδεολογίες, πιστεύω…η αυτοπεποίθηση του στη νίκη, η φιλοτιμία του (που ήταν εντελώς αφιερωμένη σε μια ιδέα/ στο γεγονός ότι δεν πάλευε για μια αυτοκρατορία), οι ατέλειωτες προσευχές του, η μυστηριώδης του επικοινωνία με τον Θεό, ο θάνατος του και ο θρίαμβος του ακόμα μετά τον θάνατο του, μαρτυρούν όχι σε απάτη αλλά στη θεμελιωμένη πεποίθηση που τον είχε εφοδιάσει με αρκετή δύναμη για να εκπληρώσει την αποστολή του που ήταν διττή: {Ο Θεός είναι Μοναδικός και Άϋλος}…απόστολος, λογικός φιλόσοφος, γοητευτικός ομιλητής, επιδέξιος νομοθέτης, γενναίος πολεμιστής, κατακτητής των καρδιών, υπερασπιστής της μετριοπάθειας με λατρεία χωρίς εικόνες και είδωλα…αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος είναι ο Μουχάμμεντ…μπορούμε να αναρωτηθούμε αν υπήρξε ή αν θα υπάρξει ποτέ πιο σπουδαίος απ’ αυτόν”

Lamartine, Histoire de la Turquie,

Paris 1854, Vol. 2, pp.276-277.

“Δεν είναι η προπαγάνδα αλλά η σταθερότητα της θρησκείας του που αξίζει τον θαυμασμό. Η ίδια αγνή και πλήρης εντύπωση που αποτυπώθηκε στη Μέκκα και στη Μεδίνα, διατηρείται ακόμα και μετά από επαναστάσεις δώδεκα αιώνων από Πέρσες, Ινδούς, Αφρικανούς και Τούρκους προσήλυτους του Κορανίου. Οι μουσουλμάνοι αντιστάθηκαν σταθερά στον πειρασμό και στις απόπειρες που στόχευαν να μειώσουν το αντικείμενο της πίστης τους στο επίπεδο των αισθήσεων και της ανθρώπινης φαντασίας. {Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει κανένας Θεός εκτός του Θεού και ότι ο Μουχάμμεντ είναι ο προφήτης Του} αυτή είναι η απλή και αμετάβλητη ομολογία του Ισλάμ. Η νοητή αντίληψη της θεότητας ποτέ δεν υποβαθμίστηκε στο επίπεδο ενός ορατού ειδώλου, οι τιμές προς τον προφήτη ποτέ δεν ξεπέρασαν τα όρια της ανθρώπινης αξίας..”

Edward Gibbon and SimonOcklay,  History of the Saracen Empire,

London 1870, p.54.

“Η ετοιμότητα του για την καταδίωξη λόγω της πίστης του, ο υψηλός ηθικός χαρακτήρας των οπαδών του που τον πίστευαν και τον δέχτηκαν ως αρχηγό και η σημασία των υψηλών επιτευγμάτων του, όλα αυτά μαρτυρούν υπέπ μιας θεμελιακής τελειότητας. Η υπόθεση ότι ο Μουχάμμεντ είναι απατεώνας μάλλον προκαλεί περισσότερα προβλήματα παρά τα λύνει. Πάντως στη Δύση κανένας από τους σπουδαίους άντρες της ιστορίας δεν παρεξηγήθηκε έτσι, τόσο πολύ όπως ο Μουχάμμεντ”

W.Montgomery, Mohammad at Mecca,  Oxford 1953, p.52.

“Η επιλογή μου ο Μουχάμμεντ να ηγείται του καταλόγου για τις παγκόσμιες προσωπικότητες μεγαλύτερης επιρροής, μπορεί να εκπλήσει ορισμένους αναγνώστες και μπορεί να επικρίνεται από ορισμένους άλλους αλλά πάντως ο Μουχάμμεντ ήταν ο μόνος άντρας στην ιστορία που όντως πέτυχε και στους δύο τομείς της ζωής’ δηλαδή και στον πνευματικό και στον κοσμικό”

Michael H.Hart, The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History,

New York: Hart Publishing Company, Inc.1978, p.33.

“Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που είναι ουσιαστικά ορθολογιστική, με την ευρεία σημασία του όρου, δηλαδή ετυμολογικά και ιστορικά. Ο ορισμός του ορθολογισμού ως μεθόδου που βάζει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις πάνω σε αρχές που πρέπει να συνοδεύονται με αιτιολόγηση, βρίσκει πλήρη εφαρμογή στο Ισλάμ.. ως πραγματικότητα, δεν δύναται κανείς να διαψεύσει ότι πολλά από τα ξένα δόγματα και θρησκευτικά συστήματα όπως επίσης και πολλές δεισιδαιμονίες, από τη λατρεία των Αγίων μέχρι τα Κομπολόγια και τα φυλαχτά έχουν ενσωματωθεί κατά κάποιον τρόπο στον κύριο κορμό του μουσουλμανικού {πιστεύω}. Αλλά παρά την πλούσια ανάπτυξη με όλο το νόημά της διδαχής του προφήτη Μουχάμμεντ, το Κοράνι παρέμεινε αναλλοίωτο, διατηρεί πάντα τη θέση του ως στοιχειώδους αρχικής αφετηρίας και το δόγμα της μοναδικότητας του Θεού πάντα αναφέρεται με μεγαλοπρέπεια, εξοχότητα, με αμετάβλητη διαύγεια και με βεβαία πεποίθηση που είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί τέτοια παρόμοια έξω από τα πλαίσια του Ισλάμ. Η τέτοια αφοσίωση στο θεμελιώδες δόγμα της θρησκείας, η απλότητα της πίστης που εκφράζει, η απόδειξη που αποκτάει από την ένθερμη πίστη των οπαδών που την προπαγανδίζουν, είναι λίγα από τα πολλά αίτια που εξηγούν τις επιτυχείς προσπάθειες των μουσουλμάνων ιεραποστόλων. Μια πίστη πολύ συνοψισμένη και απαλλαγμένη από τις θεολογικές περιπλοκότητες και κατά συνέπεια πολύ προσπελάσιμη στον κοινό Νου, αναμένεται να έχει -και πραγματικά έχει- θαυμάσια δύναμη για να διασχίσει το δρόμο της προς τη συνείδηση του ανθρώπου”.

Edward Monte   {La Propagande Chretienne et ses Adversaries Mosulmans} Paris 1890,  αναφερόμενο υπό του T.W. Arnold στο The Preaching of Islam, London 1913, pp. 413-414.

Καταγράφεται από τον Ουμπάϊ ιμπν Καμπ ότι οι ειδωλολάτρες είπαν στον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ):

-  “Ω Μουχάμμεντ, πες μας την καταγωγή του κυρίου σου”.

Έτσι ο Αλλάχ αποκάλυψε:

1.“Λέγε (Μουχάμμεντ): Αυτός είναι ο Αλλάχ ο ένας και Μοναδικός.
2. Ο ΑΛΛΑΧ, ο Απόλυτος (από τον οποίο όλα τα πλάσματα έχουν ανάγκη),
3. Ποτέ δε γέννησε και ποτέ δε γεννήθηκε.
4. Και δεν υπάρχει κανείς όμοιός Του”  (Κοράνι, 112:1-4)

(Imam Ahmed, al-Musnad).

Εκείνη την εποχή, οι άνθρωποι της Βίβλου (οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί) έλεγαν ότι λατρεύουν κάποιους γιούς του Αλλάχ. Οι Ζωροάστρες λάτρευαν τον ήλιο και τη σελήνη, ενώ οι ειδωλολάτρες λάτρευαν τα είδωλα. Γι’ αυτό αποκαλύφθηκε στον Προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ): «Αυτός είναι ο Αλλάχ ο ένας και Μοναδικός. Δεν έχει κανένα συνέταιρο, κανένα βοηθό και κανείς δεν είναι ίσος – όμοιος ή μπορεί να συγκριθεί μαζί Του».

Είναι ο Αλλάχ, που είναι ο πιο τέλειος από όλες τις απόψεις. Δεν έχει παιδιά, ούτε γυναίκα, ούτε γονείς. Είναι ο δημιουργός των ουρανών και της γης. Είναι κύριος και δημιουργός των πάντων.  Είναι Αυτός ο οποίος δεν έχει ανάγκη από κανέναν.

Σύμφωνα με την Άμρα μπιντ Αμπντουρραχμάν ένας άντρας από τους Ανσάρ (υποστηρικτές του προφήτη οι οποίοι τον δέχτηκαν στην πόλη τους τη Μεδίνα) συνήθιζε να είναι επικεφαλής της προσευχής. Σε κάθε προσευχή λοιπόν συνήθιζε να απαγγέλει τη Σούρα (εδάφιο) «Αλ-Ιχλάς» και έπειτα κάποια άλλη Σούρα. Και αυτό το έκανε σε κάθε Ρακάα (υπόκλιση, κίνηση κ.τ.λ.).  Οπότε οι σύντροφοί του, του μίλησαν σχετικά με αυτή τη συνήθεια:

- “Ξεκινάς την προσευχή με αυτή τη Σούρα. Και μετά λες και αυτό δεν είναι αρκετό για σένα, διαβάζεις ακόμα μια Σούρα. Οπότε ή θα πρέπει να διαβάζεις μόνο τη Σούρα Αλ-Ιχλάς ή να την αφήσεις και να διαβάζεις κάποια άλλη στη θέση της».

- “Δε θα την αφήσω επειδή αυτή είναι η περιγραφή του Ελεήμωνα. Και αν θέλετε να συνεχίσω να είμαι επικεφαλής σας στην προσευχή, αυτό θα συνεχίσω να κάνω. Και αν αυτό δεν αρέσει σε όλους σας, τότε θα σταματήσω να είμαι ο ιμάμης σας” απάντησε.

Τον θεωρούσαν τον καλύτερο ανάμεσα τους για να είναι ιμάμης τους και δεν ήθελαν κάποιον άλλον αντί αυτού.  Οπότε όταν ήταν ο προφήτης, του ανέφεραν αυτές τις πληροφορίες  και αυτός είπε στον ιμάμη:

- “Τι σε εμποδίζει από το να κάνεις αυτό που σου ζητούν και τι σε κάνει να αναφέρεις αυτή τη Σούρα σε κάθε Ρακάα”;

- “Αγαπάω αυτή τη Σούρα” είπε και ο προφήτης τον ρώτησε:

- “Η αγάπη σου για αυτή τη Σούρα (εδάφιο), θα είναι ο λόγος που θα σε κάνει να εισέλθεις στον Παράδεισο”, του σχολίασε ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ)  Sahih al-Bukhari.

Κάποιος άντρας άκουσε κάποιον άλλον να λέει επανειλημμένα:
”Αυτός είναι ο Αλλάχ ο ένας και Μοναδικός”.  Πήγε λοιπόν και ανέφερε το περιστατικό στον προφήτη. Ο προφήτης είπε:

“Μα Αυτόν στου Οποίου τα χέρια είναι η ψυχή μου, πράγματι (αυτή η Σούρα) αποτελεί το ένα τρίτο του Κορανίου”  (Sahih al-Bukhari; Sunan Abu Dawood; An-Nasai .

Ο Ουμπάϊντ ιμπν Χουνάϊν είπε ότι ο Άμπου Χουράϊρα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε:

“Ήμουν έξω με τον απεσταλμένο του Θεού και ακούσαμε έναν άντρα να λέει: «Αυτός είναι Ένας, ο Θεός είναι Απόλυτος..» και τότε ο απεσταλμένος του Θεού είπε: «Είναι υποχρεωτικό, είναι υποχρεωτικό». «Τι είναι υποχρεωτικό απεσταλμένε του Θεού?» είπα. «Ο Παράδεισος» απάντησε ο προφήτης”  (Malik, al-Muwatta).

Ο Δημιουργός Θεός είναι Ένας. Όχι μόνο Ένας αλλά και Μοναδικός, χωρίς καμία ατέλεια και αδυναμία. Είναι Ένας κατά την ουσία, Ένας κατά την υπόσταση, Ένας κατά το πρόσωπο, Ένας στη Δύναμη, Ένας στην εξουσία, Ένας σε όλα και Παντοδύναμος. Δεν μοιράζεται τη δύναμη και την ουσία Του με κανέναν. Είναι απόλυτα Ένας και Μοναδικός.

Λάτρεψε και εσύ τον Δημιουργό σου για να κερδίσεις τον Αιώνιο Παράδεισο.

Πηγή:

Tafsir ibn Kathir.

Ειρήνη σε όλους. Θα ασχοληθώ με μία είδηση – ιστορία (κάποιου ιμάμη από την Τουρκία που έγινε Χριστιανός) που δημοσιεύτηκε στη Χριστιανική ιστοσελίδα «Αντιαιρετικό εγκόλπιο», η οποία ιστοσελίδα αρκετές φορές έχει καταφερθεί εναντίον του Ισλάμ άλλοτε με ψευδή στοιχεία και άλλοτε χρησιμοποιώντας ισλαμικές πηγές, τις οποίες όμως παραφράζει. Εδώ λοιπόν θα απαντήσω στην ιστορία του πρώην ιμάμη (που είπε πολλά κουφά για το Ισλάμ και φαίνεται τελικά είτε ότι η ιστορία του είναι ψευδής είτε ότι δεν γνωρίζει το Ισλάμ τόσο καλά όσο λέει και ότι είναι ανισόρροπος. Με κόκκινα γράμματα θα είναι τα λόγια του πρώην ιμάμη και με μπλε τα δικά μου.

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια ζυμώθηκα με τις διδασκαλίες του ισλαμισμού. Ο μεγαλύτερός μου αδελφός ήταν πολύ ενημερωμένος σε αυτά τα θέματα γι’ αυτό και προσπάθησε να με εκπαιδεύσει κι εμένα. Χρόνια ολόκληρα διατήρησα στενή σχέση με θρησκευτικά τάγματα και τους σεΐχηδες τους. Αυτοί οι άνθρωποι με έκαναν να πιστέψω σε κάποια πνευματικά χαρίσματα που είχα και ξόδεψαν πολλά για να με μορφώσουν ποικιλοτρόπως (παράδοση, λόγος, μυστικισμός, δερβίσηδες, ισλαμικό δίκαιο) ώστε να υπηρετήσω το Ισλάμ. Με έπεισαν ότι είμαι ξεχωριστός.

Απάντηση.

Πρώτα απ’ όλα στο Ισλάμ δεν υπάρχουν τάγματα. Η λέξη “ταρίκα” που μεταφράζεται ως “τάγμα” την εποχή του προφήτη σήμαινε “αυτά τα οποία ο προφήτης έκανε στη ζωή του”. Ήταν δηλαδή η λέξη “ταρίκα” συνώνυμο της λέξης “Σούννα”. Ο ίδιος ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε: “{Σαρία} είναι αυτά που σας είπα να κάνετε ή να μη κάνετε, {ταρίκα} είναι αυτά τα οποία έκανα ή απέρριψα εγώ…”.

Τι είναι όμως το τασαββούφ? Είναι αλήθεια ότι την εποχή του προφήτη δεν υπήρχε η λέξη «τασαββούφ» (η οποία σύμφωνα με κάποιους, προέρχεται από την ελληνική λέξη «σοφία»). Τότε? Ο ιμάμης Σάφιι είπε: “Να είστε και φάκιχ και σούφι, όχι μόνο το ένα ή το άλλο. Σίγουρα με την αλήθεια του ΑΛΛΑΧ σας συμβουλεύω ειλικρινά”  (al-Shafi`i, Diwan, (Beirut and Damascus: Dar al-fikr) p. 47).

Εδώ λοιπόν ο ιμάμης Σάφιι (ραχίμαχουλλάχ) συμβουλεύει τους πιστούς να μη γίνονται μόνο νομοθέτες αλλά και «σούφι». Δηλαδή με λίγα λόγια να μη μαθαίνουν μόνο τη Σαρία (Ισλαμικός Νόμος) αλλά ταυτόχρονα να καλλιεργούν και την καρδιά τους. Στην ουσία ο ιμάμης ήθελε να τους πει «Μη μαθαίνετε τη θρησκεία μόνο διαβάζοντας την από τα βιβλία αλλά να την έχετε και να την καλλιεργείτε μέσα στην καρδιά σας». Πραγματικός σούφι λοιπόν είναι αυτός που καλλιεργεί την καρδιά του και προσπαθεί να νικήσει τον εγωισμό του.

Όταν ρώτησαν τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) σχετικά με το «ιχσάν», εκείνος απάντησε:

“«Ιχσάν» είναι το να λατρεύεις τον Θεό σαν να τον βλέπεις γιατί ακόμα και αν δεν τον βλέπεις, σε βλέπει Εκείνος”  (Imam Nawawi, Al-Arbain).

«Ιχσάν» λοιπόν σημαίνει να καλλιεργούμε την καλή καρδιά, ειλικρίνεια και ευσέβεια και να αποφεύγουμε με κάθε τρόπο τις καταστάσεις που μπορούν να μας οδηγήσουν στην υποκρισία (και πάντα να θυμόμαστε ότι ο Θεός μας βλέπει). Το «τασαββούφ» λοιπόν και το «Ιχσάν» είναι το ίδιο πράγμα. Εδώ θα ήθελα να κάνω και κάποια επεξήγηση. Είναι αλήθεια ότι κάποιοι θεωρούν το τασαββούφ «μυστικισμό», πράγμα που δεν είναι σωστό. Είναι επίσης αλήθεια ότι στη Μικρά Ασία και στην Ινδία το τασαββούφ επηρεάστηκε έντονα από τον χριστιανικό και τον ινδουιστικό μυστικισμό. Είναι επίσης αλήθεια ότι στον χώρο του τασαββούφ (στα ελληνικά «σουφισμός») αναπτύχθηκαν χιλιάδες αιρέσεις. Π.χ.  σε κάποιες σούφικες ομάδες, πολλά μέλη τους φτάνουν σε έκσταση, καίνε το σώμα τους, κόβονται με γυαλιά και μαχαίρια και δεν τρέχει αίμα κ.τ.λ, πράγματα δαιμονικής προέλευσης.

Πρέπει λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε την έννοια που έδωσε στη λέξη «τασαββούφ» (που στην εποχή του προφήτη ονομαζόταν «ιχσάν») ο προφήτης και οι σαχάμπα (σύντροφοι) του. Άλλο λοιπόν οι επηρεασμένες από τον μοναχισμό και από τον χριστιανικό μυστικισμό σούφικες αιρέσεις και άλλο το πραγματικό «τασαββούφ» (καλλιέργεια των αρετών όπως η αγάπη, η ειλικρίνεια, καταδίκη και πόλεμος ενάντια στην υποκρισία κ.τ.λ.).

Όπως είπα πιο πριν, η λέξη «ταρίκα» (που κατά λέξη σημαίνει «δρόμος») δεν σημαίνει τάγμα αλλά ήταν συνώνυμο της λέξης «Σούννα» δηλαδή «Παράδοση» (και εννοείται η παράδοση του προφήτη Μουχάμμεντ). Επίσης, αν κάποιος μουσουλμάνος ιμάμης και δάσκαλος έχει κάποιους μαθητές που τους μαθαίνει το οτιδήποτε έχει σχέση με τη θρησκεία, τότε μεταφορικά λέμε ότι ο τάδε πιστός που είναι μαθητής του τάδε δασκάλου, ακολουθεί την ταρίκα του δασκάλου αυτού. Δεν είναι ωστόσο υποχρεωτικό για κάποιον πιστό να ανήκει σε κάποια ταρίκα.

Αργότερα λοιπόν πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) αποδόθηκαν στις λέξεις «τασαββούφ» και «ταρίκα» άλλο νόημα (στην πρώτη «μυστικισμός» και στη δεύτερη «τάγμα») κάτω από επίδραση της κουλτούρας  της επιρροής άλλων θρησκειών. Εγώ λοιπόν υποστηρίζω το τασαββούφ με την έννοια που του απέδιδαν οι πρώτοι μουσουλμάνοι, που όπως είπα η έννοια αυτή ήταν «εγκράτεια, ειλικρίνεια, αγάπη για τον Θεό και τους ανθρώπους, λιτότητα κ.τ.λ.» και μένω μακριά από τις διάφορες αιρέσεις που με τα χρόνια αναπτύχθηκαν στον χώρο του τασαββούφ.

Αναφέρθηκε (ο ιμάμης που έγινε Χριστιανός) στους δερβίσηδες. Οι δερβίσηδες ανήκαν στην λεγόμενη ταρίκα «Μαουλαουϊγια» (στα τουρκικά γνωστότερη ως «Μεβλεβί»). Η ταρίκα αυτή δημιουργήθηκε τον 11^ο αιώνα από τον Hüsamettin Çelebi και τους μαθητές του, μαθητές με τη σειρά τους του σέϊχ (μουσουλμάνου δασκάλου) και ποιητή Jalaladdin Rumi από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας (σήμερα Τουρκία). Οι δερβίσηδες ασκούν το δικρ με έναν παράξενο τρόπο. Τι είναι το δικρ? «Δικρ» σημαίνει ενθύμηση του Θεού και γίνεται είτε επαναλαμβάνοντας συνέχεια από μέσα μας το «Λα ιλάχα ίλλαλλάχ» (δεν υπάρχει Θεός εκτός από τον Θεό) είτε με τον οποιονδήποτε τρόπο. Δηλαδή ενθύμηση του Θεού όταν οδηγάμε, όταν περπατάμε, όταν τρώμε και γενικά ενθύμηση κάθε στιγμή. Δικρ βέβαια δεν είναι μόνο η επανάληψη του «Λα ιλάχα ίλλαλλάχ» απλά και τυπικά. Δικρ σημαίνει ενθύμηση και τον Θεό πρέπει να τον θυμόμαστε πάντα.

Οι δερβίσηδες λοιπόν ασκούν το δικρ με έναν παράξενο τρόπο και συγκεκριμένα στροβιλίζονται και χορεύουν με τη συνοδεία μουσικής. Αυτός ο τρόπος του δικρ (που ονομάζεται «Σεμά») είναι κάτι τελείως ξένο προς το Ισλάμ. Είναι μία μορφή λατρείας που δεν ξέρω από πού τη βρήκαν οι κατά τα άλλα συμπαθείς, αγαπητοί και πολύ ευσεβείς δερβίσηδες. Επίσης να τονίσω ότι στο Ισλάμ η μουσική κατά τη διάρκεια της λατρείας (και όχι μόνο) απαγορεύεται και η πραγματική ισλαμική παράδοση είναι να λέγονται θρησκευτικά τραγούδια σε διάφορες περιστάσεις αλλά χωρίς τη συνοδεία μουσικών οργάνων.

Ο ιμάμης λοιπόν που έγινε Χριστιανός δεν ανήκε σε μία καθαρά Ισλαμική ταρίκα αλλά ανήκε σε μια ταρίκα επηρεασμένη από αλλόθρησκες τάσεις και πρακτικές. Ήταν βέβαια ευσεβείς και πιστοί μουσουλμάνοι αλλά ακολουθούσανε πρακτικές που στο Ισλάμ ονομάζονται «Μπίντα» (αίρεση) και ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει ότι η μπίντα είναι στη φωτιά (και εννοούσε την κόλαση). Να ξέρετε λοιπόν αγαπητοί φίλοι ότι ο ιμάμης που έγινε Χριστιανός, ανήκε σε ΑΊΡΕΣΗ και όχι στον χώρο του πραγματικού Ισλάμ και του πραγματικού τασαββούφ (ιχσάν / σουφισμός). Γιατί η χριστιανική ιστοσελίδα (που δημοσίευσε την ιστορία του ιμάμη αυτού) δεν είπε από την αρχή ότι ο ιμάμης ακολουθούσε αιρετικές και ανισλαμικές τάσεις και πρακτικές?

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Τα τελευταία χρόνια υπηρετούσα ως σεΐχης σε κάποιο τάγμα και επωμίστηκα την ευθύνη της προσέλκυσης νέων μελών λαμβάνοντας τις εγγυήσεις ότι θα έχω όποια υλική ή ηθική βοήθεια χρειαστώ. Από τη μια συγκέντρωνα πιστούς κι από την άλλη συγκέντρωνα χρήματα από την Αραβία και την Αγγλία για την εργασία με τίτλο «Το σύνολο της Παράδοσης» που διενεργούσα σε συνεργασία με έναν ακόμη συνεργάτη.

Με σέβονταν όλοι. Οι μαθητές μου με έβλεπαν στον ύπνο τους σαν τον Μωάμεθ. Όλοι ήταν κατάπληκτοι, ακόμα και οι σεΐχηδες που με εκπαίδευσαν έβλεπαν μερικά συμβάντα ως θαύματα. Ένας από αυτούς δεν έκανε τίποτα χωρίς να με συμβουλευτεί ή να πάρει την έγκρισή μου. Αυτός είναι ένας σεΐχης που τον σέβονται πολύ όλοι στη Τουρκία. Όταν έλεγα για κάτι «να γίνει» γινόταν, ακόμα κι αν ήταν κάτι απίθανο.

Οι μαθητές μου με έβλεπαν τα βράδια να γυρίζω στους δρόμους και να τους βοηθάω τη στιγμή που εγώ ήμουν πολύ μακριά τους και κοιμόμουν βαθιά. Με παραξένευαν κι εμένα όλα αυτά αλλά θυμόμουν τις παλιές ιστορίες του Ισλάμ και θεωρούσα τον εαυτό μου εκλεκτό του Θεού και περηφανευόμουν. Κοινώς είχα «καβαλήσει το καλάμι». Οι δάσκαλοί μου με συμβούλευαν για το αντίθετο αλλά και σε αυτούς έβλεπα την ίδια υπεροπτική συμπεριφορά.

Απάντηση.

Λέει ο ιμάμης που έγινε Χριστιανός ότι θεωρούσε τον εαυτό του εκλεκτό και υπερηφανευόταν και με τον τρόπο του λέει ότι το Ισλάμ τον έκανε έτσι αλλά κάνει μεγάλο λάθος. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε ότι ο ΑΛΛΑΧ του είχε πει: “Η περηφάνια είναι ο μανδύας Μου και το μεγαλείο είναι το ρούχο Μου. Οποιοσδήποτε Με αμφισβητεί σ’ αυτά, θα τον πετάξω στη φωτιά της κόλασης”  (Ibn Majah, Zuhd, #16;  Sahih Muslim, Birr, #136).

Δεν θυμάται λοιπόν ο πρώην ιμάμης ότι η υπερηφάνεια και ο εγωισμός είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του πιστού? Ασφαλώς ο μουσουλμάνος πρέπει να πιστεύει ότι έχει την αληθινή θρησκεία και να είναι υπερήφανος γι’ αυτό αλλά άλλο πράγμα είναι η βεβαιότητα του ότι έχουμε την αλήθεια και άλλο πράγμα ο εγωισμός και το να νομίζουμε ότι είμαστε ανώτεροι από τους άλλους κ.τ.λ. Επίσης ο ιμάμης Μουχάμμεντ ιμπν Ιντρίς αλ-Σάφιι (ραχίμαχουλλάχ) είπε την εξής ωραία και ανθρώπινη φράση: “Η δικιά μου γνώμη είναι λάθος που ενδέχεται να είναι σωστή και η δικιά σου γνώμη είναι σωστή που ενδέχεται να είναι λάθος”. Τη γνωρίζει αυτή τη φράση ο πρώην ιμάμης που εγκατέλειψε το Ισλάμ και που λέει ότι υπερηφανευόταν και ένοιωθε ξεχωριστός?

Είπε ο πρώην ιμάμης ότι θυμόταν τις παλιές ιστορίες του Ισλάμ αλλά δεν νομίζω ότι τις θυμόταν πραγματικά. Ας του θυμίσω εγώ λοιπόν την ιστορία ενός προσώπου, που ανήκε στο τασαββούφ και που προσπαθούσε να νικήσει την υπερηφάνεια και να χτυπήσει τον εγωισμό του. Γύρω στο 700 π.Χ. στη Μπάσρα (Βασόρα) του Ιράκ ζούσε ένας πολύ πιστός και ευσεβής άνθρωπος, ο Μάλικ ιμπν Ντινάαρ (ραχίμαχουλλάχ). Είχε ανοίξει μέσα στο σπίτι του έναν τάφο (προσωπικά το βλέπω υπερβολικό) και κοιμόταν μέσα και όταν τον ρωτούσαν γιατί, τους έλεγε ότι κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει την επόμενη ημέρα και αν θα ζει ή αν θα πεθάνει. Μια άλλη φορά επίσης όταν στη Βασόρα υπήρχε ξηρασία, οι άνθρωποι του ζήτησαν να προσευχηθεί αυτός για να έρθει βροχή και αυτός τους ρώτησε: “Γιατί να προσευχηθώ εγώ?” και του απάντησαν: “Γιατί εσύ είσαι ο πιο καλός απ’ όλους μας” και αυτός (που ήταν ταπεινός) τους είπε: “Εγώ φοβάμαι να προσευχηθώ για σας. Φοβάμαι μήπως βρέξει πέτρες στα κεφάλια σας αντί για βροχή επειδή δεν είμαι ο καλύτερος των ανθρώπων αλλά είμαι ο χειρότερος των χειρότερων”  (Beyan dergisi, Türkiye). Έτσι είναι οι πραγματικοί πιστοί, ήρεμοι και ταπεινοί και όχι εγωιστές.

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Τις τελευταίες μέρες του 1998 επισκεφτήκαμε την Αραβία προκειμένου να βρούμε οικονομική στήριξη για την εργασία περί Παράδοσης. Ήταν ο μήνας του ραμαζανιού και έτσι το πρωινό μας δεν είχε δραστηριότητες. Βρήκα την ευκαιρία λοιπόν να επιδοθώ δεόντως σε λατρευτικές εκδηλώσεις. Ατελείωτες ώρες έκανα ναμάζι (στα τουρκικά «προσευχή») και μελέτησα το Κοράνι στον τάφο του προφήτη Μουχάμμεντ. Προσευχήθηκα στους Ιερούς Τόπους. Άλλωστε πίστευα πως ήμουν ο εκλεκτός δούλος του Θεού. Και φυσικά περίμενα να γίνουν πάνω μου υπερφυσικές αλλαγές ή τουλάχιστον να νιώσω κάτι. Παρ’ όλα αυτά, δεν τολμούσα να το ομολογήσω ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό, ΔΕΝ ΕΝΙΩΘΑ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ.

Γυρίσαμε στην Τουρκία τις πρώτες μέρες του 1999 αφού πραγματοποιήσαμε τις προβλεπόμενες συναντήσεις. Είχαμε διασφαλίσει ένα σεβαστό ποσό από έναν Άραβα επιχειρηματία και από μερικούς ιδιοκτήτες ξενοδοχείων.

Απάντηση.

Είπε ο πρώην ιμάμης ότι όταν επισκέφτηκε τους Ιερούς τόπους του Ισλάμ και συγκεκριμένα ότι όταν επισκέφτηκε τον τάφο του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ), δεν ένοιωθε απολύτως τίποτα και μάλιστα η χριστιανική ιστοσελίδα που δημοσίευσε την ιστορία του πρώην ιμάμη, γράφει τη φράση «απολύτως τίποτα» με έντονα γράμματα. Εγώ λοιπόν θα υπενθυμίσω το τι έζησαν και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που είχαν επισκεφτεί τη Μέκκα, τη Μεδίνα και συγκεκριμένα τον τάφο του προφήτη.

Αφού ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πεθάνει, ο Μπιλάλ ιμπν αλ-Χάριθ (ραντιαγιαλλάχου άνχου) πήγε στον τάφο του προφήτη και είπε: “Ω απεσταλμένε του Θεού! Η κοινότητα σου ξεράθηκε. Ζήτα από τον Θεό να στείλει βροχή” και άρχισε να βρέχει (Fath al-Bari, Chapter on al-Istisqa, Hafidhh Asqalani).

Κάποτε κάποιος Άραβας ήρθε στον τάφο του προφήτη και αφού απήγγειλε από το Κοράνι το εδάφιο 4:64 «Δεν στείλαμε έναν απεσταλμένο παρά μόνο για να υπακούσετε με τη θέληση του ΑΛΛΑΧ», άρχισε να κλαίει λέγοντας ότι ήταν πολύ αμαρτωλός και ζήτησε από τον προφήτη να ζητήσει τη συγχώρεση του από τον Θεό. Τότε, μια φωνή ακούστηκε από τον τάφο του προφήτη που έλεγε: “Ο Θεός συγχώρησε τις αμαρτίες σου” (Tafsir al-Qurtubi, under Ayat 64 Surah Nisa).

Επίσης, όταν ο παραπάνω Άραβας  πήγε στον τάφο του προφήτη και άρχισε να κλαίει, ο προφήτης εμφανίστηκε στο όνειρο του Ούτμπα και του είπε να πάει στον Άραβα και να του πει ότι ο Θεός τον συγχώρησε  (Tafsir Ibn Kathir, under verse 64 Surah Nisa).

Κάποτε κάποια άλλη φορά, κάποιος άνθρωπος που πεινούσε μέχρι θανάτου, πήγε στον τάφο του προφήτη και του ζήτησε να ζητήσει από τον Θεό να του στείλει φαγητό. Λίγο αργότερα ένας άλλος πιστός μουσουλμάνος από τους απογόνους του προφήτη ήρθε σ’ αυτόν τον πεινασμένο, του έδωσε φαγητό και του είπε: “Αυτό το φαγητό σου στάλθηκε από τον προφήτη”  (Iqtida as-Sirat al-Mustaqim, page 290 by Ibn Taymiyya).

Επίσης, λέγεται ότι όταν ο σέϊχ Άχμεντ Ρουφάϊ (ραχίμαχουλλάχ) επισκέφτηκε τον τάφο του προφήτη στη Μεδίνα, είπε «Ας σαλάμου αλέϊκα για ρασούλουλλάχ», τότε ένα χέρι εμφανίστηκε από τον τάφο και έκανε χειραψία με τον σέϊχ Άχμεντ ενώ επίσης λέγεται ότι όταν κάποιοι πριν από 150 περίπου χρόνια προσπάθησαν να γκρεμίσουν τον τάφο του προφήτη, τα χέρια τους παράλυσαν (Vehhabiye nasihat).

Αυτά όλα τα γνωρίζει ο ιμάμης που έγινε Χριστιανός και δεν «ένοιωθε τίποτα» (όπως ο ίδιος λέει) όταν επισκέφτηκε τον τάφο του προφήτη?

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Για να επιστρέψω (από την Αγγλία όπου είχε πάει) έπρεπε να αγοράσω εισιτήριο για τη σύζυγο μου και τα παιδιά. Για το λόγο αυτό χρειάστηκε να μετακινηθώ από το Leed’s ως το Λονδίνο. Δεν ήξερα το Λονδίνο γι’ αυτό ζήτησα τη βοήθεια του φίλου μου Μ.Yayla που γνώριζα από το «Κέντρο Ισλαμικών Ερευνών» στην Τουρκία. Το λεωφορείο που πήρα από το Leed’s με έφερε στο σταθμό Victoria Coach του Λονδίνου γύρω στις οκτώ και έπρεπε να περιμένω 2,5 ώρες ως την ώρα που θα συναντούσα το φίλο μου. Περιφερόμουν άσκοπα για να ροκανίσω το χρόνο. Προχώρησα ως τον πύργο του ρολογιού όταν, λες και μια φωνή μέσα μου, μου είπε «μπες σε αυτό το κτίριο». Ήταν ένας Καθεδρικός Ναός πάνω στην κεντρική λεωφόρο.

Περπάτησα στο εσωτερικό του και προσευχήθηκα στον Ιησού. Δεν μπορώ να εξηγήσω τη συμπεριφορά μου. Λες και από τη στιγμή που μπήκα στο χώρο αυτό, είχα γίνει κάποιος άλλος. Λες και γλύκανε κάτι μέσα μου. Μόλις βγήκα έξω όμως όλα έγιναν όπως πριν. Μα τι δουλειά είχα εγώ μέσα στον καθεδρικό ναό; Εγώ ήμουν μέλος και σεΐχης θρησκευτικού τάγματος. Θύμωσα με τον εαυτό μου. Όταν τελείωσε η δουλειά μου επέστρεψα στο Leed’s. Προσπαθούσα να βγάλω από το μυαλό μου εκείνα τα υπέροχα αισθήματα και την εσωτερική ανάπαυση που είχα νιώσει μέσα στον Καθεδρικό Ναό. Πίστευα πως θα είχα νιώσει μια τέτοια ξεκούραση και εσωτερική ανάπαυση στην Αραβία, στην περιοχή του Μουχάμμεντ και στους Ιερούς χώρους του Ισλάμ-κάτι το οποίο δεν ένιωσα. Στ’ αλήθεια, δεν μπορούσα να «χωνέψω» πώς ήταν δυνατόν να ένιωσα τόσο όμορφα μέσα σε ένα χριστιανικό ναό.

Απάντηση.

Είπε ο ιμάμης ότι ένοιωσε όμορφα όταν μπήκε στην εκκλησία. Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα. Και εγώ μπορεί να νοιώσω όμορφα μέσα σε μια εκκλησία όπου υπάρχει κατάνυξη αλλά αυτό δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Είπε αυτός ο πρώην ιμάμης ότι αισθάνθηκε ωραία στην εκκλησία ενώ στη Μεδίνα (που είχε επισκεφτεί) δεν είχε αισθανθεί τίποτα. Αυτό επίσης δεν αποδεικνύει τίποτα. Εκατομμύρια πιστοί μουσουλμάνοι κάθε χρόνο επισκέπτονται τους Ιερούς τόπους του Ισλάμ και αισθάνονται μέσα τους μια αλλαγή, μια χαρά και αγαλλίαση και ζούνε ακόμα και πολλά θαύματα.

Θα περιγράψω μία ιστορία με τη θεραπεία μιας γυναίκας (που επισκέφτηκε τη Μέκκα) από καρκίνο. Αυτή είναι μια γνωστή ιστορία της δικιάς μας εποχής, όπου η πρωταγωνίστρια της ιστορίας ζει ακόμα. Αυτή η ιστορία επιβεβαιώνει τη δύναμη του Αλλάχ. Αυτή είναι η ιστορία της Λέηλα Χίλου, από το Μαρόκο. Η καημένη

η Λέηλα έπασχε από καρκίνο. Ήταν αμελής της ενθύμησης του Αλλάχ, λόγω της καλής υγείας και ομορφιάς της. Όταν ανακάλυψε ότι ήταν άρρωστη, πήγε στο Βέλγιο, εκεί της είπαν ότι δεν είχε άλλη επιλογή, από το να αφορέσουν το στήθος της, και να υποβληθεί σε χημειοθεραπεία, η οποία θα την έκανε να χάσει τα μαλλιά της, ότι θα φύτρωναν τρίχες στο πρόσωπο της και  ότι θα έχανε τα νύχια και τα δόντια της. Αρνήθηκε αυτήν την θεραπεία και ζήτησε τη λιγότερο βίαιη θεραπεία, και επέστρεψε στο Μαρόκο. Αλλά μετά από έξι μήνες είχε μια επικίνδυνη απώλεια βάρους, το χρώμα της είχε αλλάξει, και είχε φριχτούς πόνους, έτσι επέστρεψε στο Βέλγιο, όπου οι γιατροί είπαν στο σύζυγό της ότι η ασθένεια είχε διαδοθεί παντού, σε προχωρημένο στάδιο, ακόμη και στους πνεύμονές της και ότι δεν υπήρχε κανένα φάρμακο που θα μπορούσε να την ωφελήσει τώρα. Τον συμβούλεψαν να τη πάρει στο σπίτι της γιατί θα πεθάνει. Αλλά ο σύζυγός της θυμήθηκε κάτι που είχε τελείως ξεχάσει: Ο Πολυεύσπλαχνος ΑΛΛΑΧ τον ενέπνευσε να επισκεφτεί τη Μέκκα.

Έτσι αυτός και η σύζυγός του πήγαν εκεί, η Λέηλα έκλαψε πάρα πολύ όταν αντίκρισε τη Κάαμπα. Προσευχήθηκε στον Πολυεύσπλαχνο και Ελεήμονα ΑΛΛΑΧ να μην εξαντληθούν οι ελπίδες της, και να μην κουραστούν οι γιατροί με την περίπτωσή της. Η  Λέηλα άρχισε να διαβάζει το ιερό Κοράνι και να πίνει με αφθονία νερό από το πηγάδι Ζάμζαμ. Αισθάνθηκε μια ηρεμία και γαλήνη στον οίκο του ΑΛΛΑΧ. Ζήτησε από το σύζυγό της να την αφήσει να παραμείνει στον οίκο του Αλλάχ και να μην την επιστρέψει στο ξενοδοχείο. Έτσι, έμεινε εκεί, εκτελώντας Ιτικάφ (απομόνωση για προσευχή). Το επάνω μισό του σώματός της ήταν πρησμένο γεμάτο όγκους, που επιβεβαίωναν ότι η ασθένεια της είχε εξαπλωθεί παντού. Οι γυναίκες που ήταν μαζί της στο Χάραμ (στον οίκο του Αλλάχ) τη συμβούλεψαν να πλένει το επάνω μισό του σώματός της με νερό Ζάμζαμ, αλλά φοβόταν να αγγίξει τους όγκους στο σώμα της. Τελικά υπερνίκησε τους φόβους της, και άρχισε να πλένει τους όγκους με νερό (Ζάμζαμ). Το σώμα και τα στήθη της γέμισαν με αίματα και πύων. Μετά το απροσδόκητο συνέβη: όλοι οι όγκοι εξαφανίστηκαν δεν πονούσε πια, δεν υπήρξε ακόμα και το παραμικρό ίχνος αίματος ή πύων. Ο Πολυεύσπλαχνος ΑΛΛΑΧ τη γιάτρεψε με τη βοήθεια των κρυφών οφελών του ευλογημένου νερού Ζάμζαμ.

Αυτά όλα τα γνωρίζει ο πρώην ιμάμης που έγινε Χριστιανός?

Λέει ο πρώην πρώην ιμάμης.

Όταν επιστρέψαμε στην Τουρκία, για κάποιο διάστημα φιλοξενηθήκαμε στην γιαγιά της συζύγου μου. Ένα βράδυ, η σύζυγός μου είπε πως σαν να είδε στον ύπνο της τον Ιησού μέσα σε ένα χρυσό κλουβί και αργότερα μια χούφτα και μέσα σε αυτή την πληγωμένη χούφτα άρχισαν να μεγαλώνουν 3 κοτσάνια. Της είπαν τα ονόματα αυτών των τριών κοτσανιών αλλά συγκράτησε μοναχά το ένα, μου είπε. Η λέξη που άκουσε στα τουρκικά ήταν σαν ceynbilen. Την ψάξαμε αμέσως στο λεξικό. Η σύζυγός μου ήξερε πολύ καλά αγγλικά γι’ αυτό πίστευε πως ήταν αγγλική λέξη αλλά δεν ήξερε την ακριβή σημασία της. Λίγο αργότερα καταλάβαμε πως η λέξη σήμαινε ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ.

Την επομένη, πήγαμε στην λεωφόρο Ιστικλάλ, στο ναό St.Antuan μετά από επιμονή της γυναίκας μου. Εκείνη μέσα προσευχόταν κι εγώ έκοβα βόλτες έξω μουρμουρίζοντας. Ήμουν θυμωμένος μαζί της. Μα δεν ξέρει πόσο στενά συνδεδεμένος είμαι με το Ισλάμ; αναρωτιόμουν. Με «χάλαγε» πολύ που επέμενε τόσο πολύ τη στιγμή που ήξερε πως ήμουν σεΐχης και συν τοις άλλοις ήταν και μαθήτριά μου. Τη συνόδευσα απλά για να μην τη στενοχωρέσω. Έτσι πέρασε εκείνη η μέρα.

Απάντηση.

Λέει ο πρώην ιμάμης ότι η σύζυγος του είδε στον ύπνο της τον Ιησού. Θα σας πω και εγώ για μένα τώρα τί έζησα πριν χρόνια που αν και ήμουν μικρός, το θυμάμαι πολύ καλά. Την ημέρα που έκλεινα τα 5 μου χρόνια την ημέρα των γενεθλίων μου, είχαν έρθει στο σπίτι μας μερικοί φίλοι και συγγενείς. Εγώ καθόμουν σε έναν καναπέ και ξαφνικά άκουσα μια πολύ ωραία μελωδία στ’ αυτιά μου και άρχισα να κλαίω. Όλοι τότε με ρώτησαν τί έχω και εγώ τους ρώτησα αν άκουσαν και αυτοί τη μελωδία αυτή που μόλις είχα ακούσει εγώ (που την άκουσα μόνο εγώ). Είχαμε κλειστή και την τηλεόραση και το ραδιόφωνο και όλοι μου είπαν ότι δεν άκουσαν τίποτα και ότι ίσως ήταν της φαντασίας μου. Μετά από μία περίπου ώρα πήγα στο δωμάτιο μου και ξαφνικά ξανάκουσα τη μελωδία αυτή και πάλι ήθελα να κλάψω (αλλά δεν ήξερα τί ήταν αυτή η μελωδία αφού ήμουν μόλις 5 χρόνων) και πάλι την άκουσα μόνο εγώ και κανένας απ’ τους καλεσμένους μας.

Τα χρόνια πέρασαν χωρίς να καταλάβω τί ήταν αυτή η κλαψιάρικη μελωδία που με έκανε να θέλω να κλάψω και με έκανε να νιώσω κοντά στον Θεό, μέχρι που έγινα 12 ετών. Τότε (όταν έφτασα στα 12) νοίκιασα από περιέργεια μία βιντεοκασέτα με μια παλιά τουρκική ταινία από ένα βιντεοκλάμπ. Όταν έβαλα την κασέτα να παίξει, άρχισα να βλέπω το έργο ώσπου είδα (στο έργο) ένα τζαμί με έναν μιναρέ όπου ένας μουεζίνης (ψάλτης) έψελνε το “αδάν” (την ψαλμωδία / κάλεσμα για την προσευχή που λέγεται από τους μιναρέδες 5 φορές την ημέρα πριν την προσευχή). Μόλις άκουσα το αδάν, άρχισα να κλαίω και αμέσως θυμήθηκα ότι ήταν εκείνη η κλαψιάρικη (αλλά γλυκιά) μελωδία που είχα ακούσει την ημέρα που έκλεινα τα 5 μου χρόνια. Άρχισα να κλαίω και να φωνάζω: “Το θυμήθηκα, αυτό είναι αυτό είναι”. Αυτό άραγε το γνωρίζουν ο πρώην ιμάμης και η γυναίκα του?

Τι είναι όμως το αδάν? Όταν ο μουαδδίν ψέλνει το αδάν, λέει: “ΑΛΛΑΧΟΥ Άκμπαρ ΑΛΛΑΧΟΥ Άκμπαρ, ΑΛΛΑΧΟΥ Άκμπαρ ΑΛΛΑΧΟΥ Άκμπαρ, Ασχάντου άννα λα ιλάχα ίλλαλλάχ, Ασχάντου άννα λα ιλάχα ίλλαλλάχ, ασχάντου άννα Μουχάμμεντεν ρασούλουλλάχ, ασχάντου άννα Μουχάμμεντεν ρασούλουλλάχ, χαγιά αλ ας-σαλά χαγιά αλ ας-σαλά, χαγιά αλ αλ-φαλά χαγιά αλ αλ-φαλά, ΑΛΛΑΧΟΥ Άκμπαρ ΑΛΛΑΧΟΥ Άκμπαρ, λα ιλάχα ίλλαλλάχ” που σημαίνει «Ο Θεός είναι Μέγιστος ο Θεός είναι Μέγιστος, ο Θεός είναι Μέγιστος ο Θεός είναι Μέγιστος, πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός απ’ τον Θεό πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός απ’ τον Θεό, πιστεύω ότι ο Μουχάμμεντ είναι ο απεσταλμένος του Θεού πιστεύω ότι ο Μουχάμμεντ είναι ο απεσταλμένος του Θεού, ελάτε στην προσευχή ελάτε στην προσευχή, ελάτε στην σωτηρία ελάτε στην σωτηρία, ο Θεός είναι Μέγιστος ο Θεός είναι Μέγιστος, δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός απ’ τον Θεό».

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Είχαν περάσει περίπου 6 μήνες μετά από αυτό το περιστατικό. Κάθε βράδυ έκανα τις προσευχές μου και μελετούσα το Κοράνι. Όμως δεν ένιωθα απολύτως καμία εσωτερική ανάπαυση. Με στεναχωρούσαν πολύ και τα προβλήματα που δημιουργούσαν κάποιοι άνθρωποι μέσα στο τάγμα. Δεν έπαιρνα απάντηση στις προσευχές μου. Λες και ο Θεός δεν με άκουγε και δεν ενδιαφερόταν για μένα. Πιεζόμουν πολύ εσωτερικά. Δεν ένιωθα την αγάπη του Θεού. Τον ένιωθα στ’ αλήθεια μακριά μου. Σαν να βρισκόμουν σε αδιέξοδο ολομόναχος.

Απάντηση.

Δεν ξέρω αν ο πρώην ιμάμης επισκέφτηκε κάποιον ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Είπε όμως (ο πρώην αυτός ιμάμης) ότι δεν ένοιωθε μέσα του απολύτως τίποτα. Του απαντάω λοιπόν ότι στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών έγινε μία έρευνα ανάμεσα σε κάποια άτομα (άντρες και γυναίκες) από ηλικίες 17 έως 40 ετών. Κανένας απ’  αυτούς δεν ήταν μουσουλμάνος και κανένας δε γνώριζε αραβικά. Στην έρευνα αυτή χρησιμοποιήθηκαν όργανα τα οποία κατέγραφαν τις απότομες και στιγμιαίες αλλαγές στα σώματα των συμμετεχόντων. Το κυριότερο απ’ αυτά τα μηχανήματα ήταν το: “Medac 2000 system”. Επίσης έγιναν ηλεκτρομυογραφήματα και χρησιμοποιήθηκαν και άλλα όργανα που μετρούσαν τους χτύπους της καρδιάς, την αναπνοή και τη ροή του αίματος κ.α.

Τα αποτελέσματα από όλα αυτά εμφανίζονταν σε έναν υπολογιστή με όνομα: “Apple 2″. Όταν λοιπόν βάλανε σε αυτούς τους ανθρώπους να ακούσουν το Κοράνι (που το έψελνε κάποιος / υπάρχει ολόκληρο σε mp3) παρατηρήθηκαν αλλαγές στο σώμα τους. Το 97% απ’ αυτούς τους ανθρώπους ένιωσαν ξεκούραση και ανάπαυση και ανακούφιση απ’ το στρες.

Τον καιρό που διεξαγόταν αυτή η έρευνα έγιναν 210 πειράματα. Στα 85 απ’ αυτά έγινε και ένα κόλπο. Μαζί με το Κοράνι, βάλανε στους πειραματιζόμενους να ακούσουν και αραβικά τραγούδια που τραγουδιόνταν με τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζουν ηχητικά με το άκουσμα του Ιερού Κορανίου. Παρατηρήθηκε τότε ότι το ποσοστό αυτών που έχασαν την ανακούφιση και ένιωσαν ξανά στρες, ήταν περίπου 65-70% ενώ μόνο ένα 30% ένιωσαν ανακούφιση (ενώ όταν άκουγαν πραγματικά το Κοράνι τα ποσοστά ήταν περίπου αντίθετα και πολύ αντίθετα / με το Ιερό Κοράνι το 97% ένιωθαν εσωτερική ειρήνη, ηρεμία κ.τ.λ).

Επίσης παρατηρήθηκε και κάτι ακόμα. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήξεραν αραβικά. Όταν λοιπόν τους έβαζαν να ακούσουν εδάφια που αναφέρονταν στον Παράδεισο και σε αρετές όπως η αγαθότητα, η δικαιοσύνη, η καλοσύνη και η ελεημοσύνη και η αγάπη προς τους φτωχούς ανθρώπους, τότε οι άνθρωποι αυτοί ένιωθαν μία χαλάρωση και εσωτερική ηρεμία ενώ όταν άκουγαν εδάφια που αναφέρονταν στην κόλαση και στη φωτιά που θα καίει τους κολασμένους (χωρίς όμως όπως είπα να καταλαβαίνουν τα λόγια), ένιωθαν ενόχληση, ταραχή κ.τ.λ.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:
“Εμείς στείλαμε το Κοράνι σαν έλεος προς τους πιστούς” (Κοράνι 17:5).

Επίσης στο αμερικανικό περιοδικό “Newsweek” στις 10/11/2003 με τίτλο: “ALLAH and health, is religion a good medicine? Why science is starting to believe?” (Ο ΑΛΛΑΧ και η υγεία, είναι η θρησκεία ένα καλό φάρμακο? Γιατί η επιστήμη αρχίζει να πιστεύει?) υπήρχε ένα άρθρο που δημοσίευε τα αποτελέσματα έρευνας που είχε διεξαχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Αγγλία και όπου γνωστοποιήθηκε ότι το 72% ανθρώπων (μουσουλμάνων και μη) που έπασχαν από δύσκολες ασθένειες και προσεύχονταν και έλεγαν ντουά (ευχές, επικλήσεις) απ’ το Κοράνι, θεραπεύτηκαν γρηγορότερα απ’ τους άλλους και κάποιοι θεραπεύτηκαν εντελώς ενώ σύμφωνα με έρευνα πανεπιστήμιου του Σικάγο, το ποσοστό ανθρώπων που πέθαιναν νωρίς, ήταν κατά 25% μικρότερο σ’ αυτούς που προσεύχονταν και έπαιρναν μέρος στη λατρεία του ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα απ’ ότι σε άλλους που ήταν αδιάφοροι για τη θρησκεία.

Αυτά τα γνωρίζει ο πρώην ιμάμης που έγινε Χριστιανός?

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Ένα βράδυ έκανα κάτι που θα επηρεάσει ολόκληρη τη ζωή μου. Πέταξα όλα τα βιβλία μου στον τοίχο και επαναστάτησα. Φώναξα πως δεν πιστεύω πια στο Θεό. Αρνήθηκα με κάθε τρόπο το Θεό που δεν με άκουγε. Λες και μάλωνα μαζί Του. Είχα εκνευριστεί φοβερά. Βρίζοντας μπήκα στο δωμάτιό μου και ξάπλωσα.

Απάντηση.

Θα συμβούλευα τον πρώην ιμάμη να επισκεφτεί κάποιον ψυχολόγο ή κάποιον ψυχίατρο για να δει αν πάσχει από ανισορροπία.

Λέει ο πρώην ιμάμης.
Έκλεισα τα μάτια μου για να ηρεμήσω. Εκείνη τη στιγμή, δεν ξέρω τι έγινε και ξαφνικά είδα μπροστά μου τον Κύριο Ιησού. Δεν θα σας πω «σαν αληθινό». Στ’ αλήθεια Τον είδα. Ήταν τόσο κοντά μου που θα μπορούσα να τον αγγίξω. Και ήταν αληθινός. Με ρώτησε: «Τι ψάχνεις;» Είχα μείνει άναυδος αλλά κατάφερα να ψελλίσω: «Την Αλήθεια». Και τότε Εκείνος μου είπε: «Εγώ ειμί η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή». Με πλησίασε και άπλωσε το δεξί Του χέρι στο κεφάλι μου. Λες και ένιωθα το άγγιγμά Του.

Απάντηση.

Δεν θα σχολιάσω το αν είδε ο πρώην ιμάμης τον Ιησού και αν του μίλησε. Χωρίς να θέλω επίσης να κάνω κριτική στη Βίβλοι, απλά και ενημερωτικά θα πω κάτι για τα λόγια που φέρεται να είπε στον πρώην ιμάμη ο Ιησούς, λόγια που βρίσκονται στη Βίβλο «Εγώ ειμί η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή». Αυτός ο στίχος συχνά χρησιμοποιείται από τους Χριστιανούς ως απόδειξη του ότι ο Ιησούς (αλέϊχι σαλάμ) είναι Θεός αλλά φυσικά πουθενά σ’ αυτόν τον στίχο δε δηλώνεται κάτι τέτοιο. Ο Ιησούς (αλέϊχι σαλάμ) λέει ότι αυτός είναι η αλήθεια και η ζωή, όχι φυσικά με την έννοια ότι είναι Θεός αλλά με την έννοια ότι κοινοποιεί στους ανθρώπους την αποκάλυψη και τη διδασκαλία του Θεού (και όχι ότι είναι Θεός ο ίδιος). Αυτό άλλωστε φαίνεται από μερικά εδάφια όπως π.χ:

“Ο Ιησούς αποκρίθηκε σ’ αυτούς και είπε: Η δική μου διδασκαλία δεν είναι δική μου, αλλά εκείνου που με απέστειλε” (Ιωάννης 7: 16),

“Εκείνος που δεν με αγαπάει, δεν φυλάττει τα λόγια μου. Και ο λόγος που ακούτε, δεν είναι δικός μου, αλλά του Πατέρα που με απέστειλε”  (Ιωάννης 14:24,)

“Επειδή, εγώ δεν μίλησα από τον εαυτό μου, αλλά ο Πατέρας που με απέστειλε, αυτός μου έδωσε εντολή, τι να πω, και τι να μιλήσω” ·(Ιωάννης 12:49),

“Ο Ιησούς λέει σ’ αυτούς: Το δικό μου φαγητό είναι να πράττω το θέλημα εκείνου που με απέστειλε, και να τελειώσω το έργο του”. (Ιωάννης 4:34),

“επειδή, κατέβηκα από τον ουρανό, όχι για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα εκείνου που με απέστειλε”. (Ιωάννης 6:38).

Ο Χριστός (αλέϊχι σαλάμ) λοιπόν είπε ότι αυτός ήταν ο δρόμος και η ζωή, με την έννοια ότι μεταφέρει τις αποκαλύψεις και τη θέληση του Θεού, δίνει στους ανθρώπους ζωή με την έννοια ότι μεταφέρει και αποκαλύπτει το μήνυμα του Θεού, όχι με την έννοια ότι ήταν Θεός ο ίδιος αλλά με την έννοια ότι ήταν απεσταλμένος του Θεού. Αυτό άλλωστε φαίνεται από το εδάφιο:

“Όποιος δέχεται εσάς, δέχεται εμένα· και όποιος δέχεται εμένα, δέχεται Εκείνον που με απέστειλε. Εκείνος που δέχεται έναν προφήτη σε όνομα προφήτη, θα λάβει μισθό προφήτη· και όποιος δέχεται έναν δίκαιο σε όνομα δικαίου, θα λάβει μισθό δικαίου”  (Ματθαίος 10:40-41).

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Ω! Οπαδοί της Βίβλου! Μη κάνετε κατάχρηση της θρησκείας σας και μη λέτε για τον Θεό τίποτα άλλο, παρά μόνο την αλήθεια. Ο Ιησούς Χριστός, ο γιος της Μαρίας, δεν είναι περισσότερο από Απόστολος του Θεού κι ο Λόγος Του προς τη Μαρία κι ένα πνεύμα από Αυτόν (τον Θεό). Πιστεύετε λοιπόν στον Θεό και στους Αποστόλους Του και μη λέτε «Τριάδα»”  (Κοράνι, 4:171)

και

“Πράγματι βλαστήμησαν όσοι είπαν: «Ο Θεός είναι ένας από τους τρεις της Τριάδας» , γιατί δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Έναν Θεό”  (Κοράνι, 5:73).

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Εκείνη τη στιγμή ήρθε η γυναίκα μου κοντά μου με σκοπό να με ηρεμήσει. Της λέω: «βλέπω τον Ιησού». Τα έχασε. «Μα τα μάτια σου είναι κλειστά, πώς Τον βλέπεις;» με ρώτησε. «Στ’ αλήθεια Τον βλέπω. Με αγγίζει και είναι σαν να ρέει κάτι σαν Δύναμη μέσα μου από το κεφάλι μου» Εκείνη τη στιγμή ο Ιησούς είχε αγγίξει το κεφάλι μου και από το χέρι του έβγαινε κάτι σαν αστραπή που με διαπέρασε από την κορυφή ως τα νύχια για λίγα δευτερόλεπτα. Ήταν κάτι τόσο ισχυρό που το σώμα μου τρανταζόταν πάνω στο κρεβάτι. Η γυναίκα μου πανικοβλήθηκε και άρχισε να φωνάζει. Ο Ιησούς μου είπε να της πω να μην φοβάται. Με μεγάλη δυσκολία της είπα να μην φοβάται, έτσι λέει ο Ιησούς. Καταλάβαινα πως μια ισχυρή δύναμη με διαπερνούσε, από το σημείο του κεφαλιού μου που με άγγιζε ο Ιησούς ένιωθα το σώμα μου να διαλύεται και κάτι να βγαίνει από τα πόδια μου. Για μια στιγμή ένιωσα πως η «ενέργεια» που έμπαινε από το κεφάλι μου ήταν ολόλευκη και ολόλαμπρη ενώ αυτή που έβγαινε από τα πόδια μου ήταν σαν μια σκοτεινή δύναμη.

Απάντηση.

Μάλιστα. Ώστε η ενέργεια που έβγαινε από τα πόδια του ιμάμη ήταν μια σκοτεινή ενέργεια. Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος αυτός είχε παραισθήσεις ή όχι. Εμείς σαν μουσουλμάνοι, πιστεύουμε ότι ο Θεός δημιούργησε τους αγγέλους από αγνό φως και τους δημιούργησε να Τον λατρεύουν, χωρίς όμως να έχουν το αυτεξούσιο να διαλέξουν ελεύθερα ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Δημιούργησε όμως και τα πνεύματα (στο Κοράνι αποκαλούνται «Τζιν») από καθαρή φωτιά που δεν βγάζει καπνό. Τα πνεύματα αυτά είναι (όπως και οι άνθρωποι) ελεύθερα να διαλέξουν ανάμεσα στο καλό και στο κακό και ενώ είναι αόρατα, έχουν τη δύναμη να παίρνουν τη μορφή αγγέλων, ανθρώπων, ζώων κ.τ.λ και γενικά μπορούν να εμφανίζονται με διάφορες μορφές. Δεν το ήξερε αυτό ο κύριος που υποστηρίζει ότι γνώριζε πολύ καλά το Ισλάμ? Δεν αμφισβητώ προσωπικά αυτά που ο πρώην ιμάμης λέει ότι είδε αλλά πώς ξέρει ότι δεν είδε κάποιο τζιν που είχε πάρει τη μορφή του Ιησού (αλέϊχι σαλάμ)?

Στη συνέχεια ο πρώην ιμάμης συνεχίζει να λέει τα ίδια και τα ίδια, ότι έβλεπε τον Χριστό (αλέϊχι σαλάμ), ότι έβλεπε οράματα κ.τ.λ.

Λέει ο πρώην ιμάμης.
Θα με ρωτήσετε τι έγινε με το Τάγμα. Θέλησαν να μου κάνουν κακό πολλές φορές αλλά ο Κύριος, κάθε φορά απομακρύνει από μένα και την οικογένειά μου τις παγίδες που μου στήνουν και τις κακές σκέψεις που κάνουν. Πολύ άνθρωποι από το Τάγμα μου ζήτησαν συγνώμη νιώθοντας τέτοια ντροπή που δεν μπορούσαν να με κοιτάξουν στα μάτια. Με τέτοιους τρόπους μας προστάτεψε ο Κύριος. Δεν θυμάμαι τίποτα που να ζήτησα στην προσευχή μου και να μην πραγματοποιήθηκε. Και μάλιστα πολύ σύντομα.

Απάντηση.

Στο Ισλάμ η αποστασία είναι μεγάλη αμαρτία και έγκλημα αλλά εδώ θα ήθελα να πω ότι αυτή τη στιγμή στην Τουρκία δεν αναγνωρίζεται η Σαρία (Ισλαμικός Νόμος) και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει τον συνάνθρωπο του, ακόμα και αυτόν που έχει αποστατήσει από το Ισλάμ (αφού ένα Ισλαμικό δικαστήριο δεν έχει εξουσία σε εδάφη όπου η Σαρία δεν αναγνωρίζεται). Άρα λοιπόν τα μέλη του λεγόμενου «τάγματος» (αίρεσης) στο οποίο ανήκε ο πρώην ιμάμης κακώς τον ενόχλησαν. Αν κάποιος βγαίνει από το Ισλάμ και δεν ενοχλεί τους πρώην ομοπίστους του και αν δεν καταφέρεται εναντίον του Ισλάμ, τότε είναι ελεύθερος να ζήσει τη ζωή του με όποιον τρόπο και με όποια θρησκεία επιλέξει.

Ένας βεδουίνος είχε ασπαστεί το Ισλάμ και μετά ζήτησε από τον ίδιο τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) να του επιτρέψει να αφήσει το Ισλάμ. Ο Βεδουίνος δεν πηρέ την έγκριση και αλλαξοπίστησε χωρίς όμως ο προφήτης να τον κατηγορήσει σε τίποτα  (Sahih al-Bukhari, volume 9, #316). Ο προφήτης τιμώρησε με θάνατο ΜΟΝΟ όσους γίνονταν μουσουλμάνοι σε περιόδους πολέμου για να μπορούν εύκολα να κατασκοπεύουν την Ισλαμική κοινότητα και στη συνέχεια αποστατούσαν από το Ισλάμ, σκότωναν άλλους μουσουλμάνους και αποκάλυπταν τα σχέδια των μουσουλμάνων στους εχθρούς τους.

Λέει ο πρώην ιμάμης.

Ελπίζω όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν τον Κύριο. Το χειρότερο πράγμα στον κόσμο είναι να μην γνωρίζεις ποιος είναι ο Κύριος και να μην καταλαβαίνεις ποιος είναι ο Ιησούς.

Απάντηση.

Η λέξη «Κύριος» δεν αποδεικνύει θεότητα. Μπορεί κάποιος να είναι Κύριος με την έννοια «Θεός» (που είναι μόνο Ένας και Μοναδικός) ή μπορεί να είναι Κύριος με την έννοια «Κύριος (τελευταίος) των προφητών» όπως ήταν ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) ή μπορεί να είναι Κύριος (όπως ο Χριστός) όχι με την έννοια «Θεός» αλλά με την έννοια ότι αποκαλύπτει στους ανθρώπους τη θέληση του Θεού.

Ποιος είναι ο Ιησούς (αλέϊχι σαλάμ)? Μα φυσικά ο απεσταλμένος του Θεού και ένα Σημείο Του προς τους ανθρώπους:

“Ω Ιησού γιε της Μαρίας! Θυμήσου την χάρη Μου σε εσένα και στη μητέρα σου. Κοίτα! Σ’ ενίσχυσα με το Άγιο Πνεύμα”  (Κοράνι, 5:110)

και

“Ω! Οπαδοί της Βίβλου! Μη κάνετε κατάχρηση της θρησκείας σας, και μη λέτε για τον Θεό τίποτα άλλο, παρά μόνο την αλήθεια. Ο Ιησούς Χριστός, ο γιος της Μαρίας, δεν είναι περισσότερο από Απόστολος του Θεού, κι ο Λόγος Του προς τη Μαρία, κι ένα πνεύμα από Αυτόν(τον Θεό). Πιστεύετε λοιπόν στον Θεό και στους Αποστόλους Του και μη λέτε «Τριάδα»”  (Κοράνι, 4:171).

Λέει ο πρώην ιμάμης.
Ο Κύριος ας αγγίξει τις καρδιές όλων.

Απάντηση.

Οι καρδιές των ανθρώπων μπορούν να ανοίξουν μόνο από τον ΑΛΛΑΧ, όταν οι άνθρωποι διαπιστώσουν ότι ο Θεός είναι απόλυτα Ένας και Μοναδικός και ακολουθήσουν τον Λόγο Του, δηλαδή το Ιερό Κοράνι:

“Πράγματι στην αναφορά του ονόματος του ΑΛΛΑΧ βρίσκουν οι καρδιές την ανάπαυση”  (Κοράνι, 13:28)

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τις ιστορίες μερικών ιερέων και παστόρων (από όλα τα χριστιανικά δόγματα) που έγιναν μουσουλμάνοι:

http://nabiallah.wordpress.com/%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%83%cf%80%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf/

“Και όποιος αναζητήσει άλλη θρησκεία εκτός του Ισλάμ, δεν θα γίνει αποδεκτός και θα χάσει στη μετά τον θάνατο Ζωή”  (Κοράνι, 3:85).

Αν και δεν είμαι σούφι (μυστικιστής) και θεωρώ ότι στον χώρο του τασαββούφ (σουφισμού) έχουν αναπτυχθεί πολλές αιρέσεις, εντούτοις θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικά ωραία σοφά λόγια του μεγάλου σούφι, του Jalaladdin Rumi ο οποίος παρόλο που διατύπωσε ορισμένες δογματικά λάθος απόψεις, είπε κάποια πράγματα που αξίζει όλοι μας να καλλιεργήσουμε για να έχουμε μια τρυφερή καρδιά.

“Στην αγάπη να είσαι σαν τον ήλιο. Στη φιλία και στην αδερφοσύνη να είσαι σαν νερό που κυλάει. Στο να διορθώνεις τα λάθη, να είσαι σαν τη νύχτα. Στην ταπεινοφροσύνη να είσαι τη γη. Στον θυμό να είσαι σαν νεκρός. Να φαίνεσαι όπως είσαι ή να είσαι όπως φαίνεσαι”,

“Πόσους ανθρώπους είδα χωρίς να έχουν πάνω τους ένα κομμάτι ρούχο. Πόσα ρούχα είδα χωρίς να υπάρχουν μέσα τους άνθρωποι”,

“Το ότι το τριαντάφυλλο έχει αγκάθια, είναι που το έχει κάνει να μυρίζει όμορφα”,

“Όσο ζω, θα είμαι ένας «δούλος» του Κορανίου, θα είμαι το χώμα στο οποίο πατούσε ο προφήτης Μουχάμμεντ. Όποιος αλλοιώσει αυτά τα λόγια μου, είμαι μακριά από αυτόν, είμαι μακριά από τα λόγια του”,

“Αν δεν θέλεις να ζημιωθείς απ’ τους ανθρώπους, τότε να μη μιλάς άσχημα, να μη διδάσκεις πράγματα άσχημα και να μη φέρεσαι άσχημα”,

“Μη πουλάς καθρέφτες στην αγορά των τυφλών, μην απαγγέλλεις ποιήματα στην αγορά των κουφών”,

“Μόνο δάκρια μπορούν να καθαρίσουν την εσωτερική μας βρομιά, όχι το νερό”,

“Θες να πηδήξεις πάνω στα κοφτερά σπαθιά. Μη φεύγεις ποτέ χωρίς να πάρεις μαζί σου την πανοπλία της μετάνοιας”,

“Αν δεν κλάψουν τα σύννεφα, πώς θα γελάσουν τα λιβάδια?”,

“Αυτός που από ένα αγκάθι καλλιεργεί ένα τριαντάφυλλο, μετατρέπει τον χειμώνα σε άνοιξη”,

“Τι είναι το χρυσάφι? Τι είναι η ψυχή? Τι είναι τα μαργαριτάρια αν δεν θυσιάζονται για το χατίρι μιας αγάπης και για μια γλυκιά καρδιά?”,

“Ότι είναι μέσα στη στάμνα, το ίδιο ρίχνει απ’ έξω”,

“Όποιος έχει μια ομορφιά, να ξέρει ότι είναι δανεική”,

“Μπορεί να φτάσεις στο πιο υψηλό σημείο αλλά ο φόβος να μη το χάσεις, θα σε σκοτώσει”,

“Η τάουμπα (μετάνοια) είναι ένα άλογο το οποίο πηδάει απ’ το χαμηλότερο μέρος της γης στον ουρανό, μέσα σε μία στιγμή”,

“Τι είναι η δικαιοσύνη? Να βάζεις κάτι στο σωστό μέρος. Τι είναι η αδικία? Να παίρνεις κάτι από εκεί που πρέπει και να το βάζεις κάπου αλλού”,

“Το να επισκέπτεσαι τους φίλους χωρίς ένα δώρο, είναι σαν να πηγαίνεις στον μύλο χωρίς σιτάρι”,

“Αν έχεις μυαλό και καρδιά, κάνε φίλους και λύσε τις υποθέσεις σου με διάλογο”,

“Αυτός που ψάχνει να βρει έναν φίλο χωρίς ελαττώματα, τότε θα μείνει χωρίς φίλους”,

“Αν κάποιος λέει έναν όμορφο λόγο, είναι επειδή κάποιος τον ακούει και τον καταλαβαίνει”,

“Αν θέλεις να καταλάβεις ποιος είναι κάποιος, δες τους φίλους του”,

“Κάποιος που η καρδιά του και ο λόγος του δεν είναι ένα, τότε ακόμα και αν γνωρίζει και μιλάει εκατό γλώσσες, θεωρείται ότι δεν έχει γλώσσα”,

“Χωρίς ενδοιασμό ο λύκος θέλει να φάει το πρόβατο. Το ανόητο είναι ότι μερικές φορές το πρόβατο ερωτεύεται τον λύκο”,

“Η ντουά (επίκληση) και η ιμπάντα (λατρεία) είναι για να είσαι με τον ΑΛΛΑΧ. Όποιος είναι με τον ΑΛΛΑΧ, και αυτή η ζωή και ο θάνατος του είναι ευχάριστα”,

“Όλο τον κόσμο έψαξα αλλά απέτυχα να βρω κάτι καλύτερο από τον καλό χαρακτήρα”.

Πηγή:

“Pearls of wisdom from Mawlana”,

Printed by: FSF printing house,

Turkey.

Αγαπητοί φίλοι ελπίζω να έχετε ειρήνη μεταξύ σας. Θα ήθελα εδώ να ασχοληθώ με ένα θέμα και να απαντήσω στις ασυναρτησίες ενός άθεου γνωστού μου, τον οποίο εδώ θα αποκαλώ “Ντίνο”. Πριν λίγες ημέρες λοιπόν είχα μία συνομιλία ή καλύτερα ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων με τον Ντίνο. Του έστειλα κάποια λινκ από κάποια βίντεο, στα οποία ξένοι επιστήμονες (εμβρυολόγοι, γεωλόγοι και άλλοι) μιλάνε και εκθέτουν τα συμπεράσματα τους από τις μελέτες που έχουν κάνει στο Ιερό Κοράνι (το λινκ είναι:

http://nabiallah.wordpress.com/%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%ac%ce%bd%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae%ce%bc%ce%b7/).

Τα συμπεράσματα είναι πράγματι καταπληκτικά αφού οι επιστήμονες αυτοί ανακαλύπτουν ότι πράγματα που έχουν ειπωθεί από συναδέλφους τους πριν 50-60 χρόνια, στο Ιερό Κοράνι αποκαλύφτηκαν πριν 1400 χρόνια! Ο φίλος όμως Ντίνος αντί να δει βίντεο, μου έγραψε ένα ολόκληρο κείμενο με κάποιες απορίες του σχετικά με το Ισλάμ (αν και εγώ θα έλεγα ότι δεν ήταν απορίες και συμπεράσματα του αλλά συκοφαντίες και προσβολές, που ίσως τις έκανε επίτηδες ίσως και όχι). Εδώ λοιπόν θα ήθελα να σχολιάσω το μήνυμα που έστειλε ο φίλος Ντίνος επειδή εκφράζει κάποια πράγματα και σκέψεις του για το Ισλάμ που πέρα από το γεγονός ότι είναι ψευδείς, είναι απορίες ή σκέψεις που έχουν δυστυχώς πολλοί Έλληνες.

Με κόκκινο χρώμα θα είναι τα λόγια του Ντίνου και με μπλε γράμματα θα είναι οι απαντήσεις μου.

Λέει λοιπόν ο Ντίνος:

“Μιας και αναφέρεται το μήνυμα σου σε μένα προσωπικά και αφού έτσι μου δίνεις το έναυσμα να απαντήσω, θα σου πω δύο – τρία πραγματάκια για τις απόψεις μου επί του όλου θέματος”.

Απάντηση.

“Ασφαλώς δέχτηκα το δικαίωμα του συνομιλητή μου να πει την άποψη του και είναι δικαίωμα του αλλά όπως θα διαπιστώσετε προσωπικά παρακάτω, στην πραγματικότητα έχει παντελή άγνοια του όλου θέματος”.

Λέει ο Ντίνος:

“Πρώτα απ’ όλα είμαι αντίθετος σε κάθε μορφής θρησκεία και την θεωρώ φτηνό αντικατάστατο της κοινής λογικής (βέβαια η λογική κάθε άλλο παρά κοινή είναι γιατί λίγοι άνθρωποι την κατέχουν, αλλιώς δε θα είχαμε ανάγκη ούτε από νόμους ούτε από θρησκείες”.

Απάντηση:

“Αυτό και μόνο (το «είμαι αντίθετος σε κάθε μορφής θρησκεία») πρέπει από την αρχή να μας κάνει να καταλάβουμε ότι ο φίλος Ντίνος είναι προκατειλημμένος ενάντια σε κάθε θρησκεία. Ασφαλώς αυτό θα του δημιουργεί μία αίσθηση εγωισμού (ίσως και όχι), νομίζοντας ότι είναι ανώτερος από αυτούς που ακολουθούν μια θρησκεία (ωστόσο δικαίωμα του είναι να μη πιστεύει και το σέβομαι) και θα είναι σίγουρα αντίθετος σε ό,τι και να του δείξουμε ως απόδειξη περί του αντιθέτου των απόψεων του (συκοφαντιών εναντίων του Ισλάμ) αλλά ας συνεχίσω.

Ποιος όμως θα μας πει ποια είναι η κοινή λογική? Μήπως ο καθένας μας μπορεί να είναι αλάθητος? Μήπως πρέπει να ξεχάσουμε λίγο τον εγωισμό μας του τύπου «τα ξέρω όλα»? Μήπως?

Λέει ο Ντίνος:

“Και αυτό γιατί σε αναγκάζει να ακολουθείς κανόνες οι οποίοι είναι γενικευμένοι, παρωχημένοι και συνήθως ανεφαρμόσιμοι στο παρόν –πάρε για παράδειγμα την απαγόρευση του χοιρινού ή του αλκοόλ στη δικιά σου θρησκεία…Τι άλλο νόημα έχει πλην της πρακτικότητας? Ο Άραβας που ζούσε στην έρημο, αν έτρωγε χοιρινό (που είναι γεμάτο λίπος) ή αν μπεκρομεθάει καθημερινά, έχει την καρδιακή προσβολή στο τσεπάκι, οπότε έρχεται ο Μωάμεθ και λέει ότι απαγορεύεται να καταναλώνουμε χοιρινό και ποτό..Τη σήμερον ημέρα και για κάποιον που ζει εκτός της ερήμου, τι νόημα έχει μια τέτοια απαγόρευση? Καμιά απαντάω και μόνος μου..”.

Απάντηση:

“Γιατί είναι ανεφαρμόσιμοι αυτοί οι κανόνες σήμερα? Εγώ μάλλον θα έλεγα ότι η υπερηφάνεια και ο εγωισμός των ανθρώπων είναι που έχει μεγαλώσει και οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει την ταπεινοφροσύνη και την εγκράτεια και δεν φταίνε οι κανόνες.

Γιατί είναι ανεφαρμόσιμη η απαγόρευση του χοιρινού και του αλκοόλ? Μήπως χωρίς αυτά δε ζουν οι άνθρωποι? Εγώ νομίζω ότι η πραγματικότητα είναι άλλη. Δεν είναι ότι οι κανόνες είναι ανεφαρμόσιμοι αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Ντίνος προσπαθεί να βρει δικαιολογίες για να μη τους εφαρμόσει στη ζωή του.

Γιατί είναι ανεφαρμόσιμη η απαγόρευση του χοιρινού? Ισχυρίζεται ο φίλος Ντίνος ότι το χοιρινό απαγορεύτηκε λόγω της ζέστης από τον Μωάμεθ. Πρώτα από όλα πρέπει να του πω ότι «Μωάμεθ» δεν υπάρχει. Ο προφήτης λεγόταν: «Άμπουλ-Κάσιμ Μουχάμμεντ αλ-Μουσταφά ιμπν Αμπντουλλάχ ιμπν Αμπντουλ-Μουττάλιμπ ιμπν Χάσιμ αλ-Κουράϊσι αλ-Μάκκι» ή πιο απλά «Μουχάμμεντ» (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) και όχι «Μωάμεθ». Αν ο Ντίνος θέλει να ξέρει και όχι να αερολογεί, θα πρέπει να ξέρει ότι το χοιρινό δεν απαγορεύτηκε από τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ). Το χοιρινό ήταν ήδη απαγορευμένο, χιλιάδες χρόνια πριν γεννηθεί ο προφήτης. Αν και η εγκυρότητα της Βίβλου είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμη (μιας και οι συγγραφείς των περισσότερων βιβλίων της είναι άγνωστοι), ας διαβάσει ο φίλος Ντίνος τα εδάφια: «Λευιτικό, 11:7-8» και «Δευτερονόμιο, 14:8» και ίσος εκεί να δει από πότε είχε απαγορευτεί το χοιρινό.

Εδώ, θα ήθελα να αναφέρω ακόμα μία χαζομάρα που λένε οι άνθρωποι στην Ελλάδα σχετικά με το χοιρινό. Λένε λοιπόν ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) θέλησε να κάνει ένα ψεύτικο θαύμα για να ξεγελάσει τον κόσμο. Λένε ότι έθαψε κάποια τσουβάλια με νερό στην άμμο και είχε σκοπό να χτυπήσει τη γη με ένα μπαστούνι και να βγάλει νερό. Λένε στη συνέχεια οι επικριτές του Ισλάμ ότι κάποια γουρούνια πήγαν και ξέθαψαν τα τσουβάλια και από τότε ο προφήτης καταράστηκε τα γουρούνια. Θα πω σε αυτούς που τα λένε όλα αυτά ότι ο προφήτης δεν είχε ανάγκη να τα κάνει όλα αυτά για να βγάλει νερό, γιατί πολλές φορές είχε βγάλει νερό με θαύμα.

Μία ημέρα που οι πιστοί θέλανε να προσευχηθούνε στην περιοχή της Χουνταϊμπίγια κοντά στη Μέκκα και δεν μπορούσαν να βρουν νερό για να κάνουν γούδου (τελετουργικός καθαρισμός πριν την προσευχή), ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) τους είπε να του φέρουν λίγο νερό. Όταν του έφεραν λίγο νερό μέσα σε μια γαβάθα, έβαλε μέσα τα χέρια του, προσευχήθηκε και άρχισε τόσο πολύ νερό να τρέχει απ’ τα χέρια του που όλοι οι σαχάμπα (ακόλουθοι) του που ήταν μαζί του πλύθηκαν και ήπιαν νερό

(Sahih al-Bukhari, book of the virtues and merits of the prophet, chapter: the signs of prophethood in Islam και Sahih Bukhari, book of conditions, chapter: The conditions of Jihad).

Ο Αλ-Μπαρά ιμπν Άδιμπ (ραντιαγιαλλάχου άνχου) είπε ότι την ημέρα που υπογράφτηκε η συνθήκη της Χουνταϊμπίγια, ήθελαν οι μουσουλμάνοι στρατιώτες να πιούν νερό και ήταν 1400 άτομα. Εκεί υπήρχε ένα πηγάδι αλλά είχε στερέψει. Τότε ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) πήρε ένα πιάτο όπου μέσα υπήρχε λίγο νερό, έφτυσε λίγο από το σάλιο του μέσα στο πιάτο και τότε πέταξε το λίγο νερό με το σάλιο του μέσα στο πηγάδι. Τότε το πηγάδι άρχισε να βγάζει πολύ νερό που φούσκωσε, έπεσε το νερό έξω απ’ το πηγάδι και ήπιαν όλοι, ακόμα και τα ζώα τους

(Sahih al-Bukhari, book of the merits and the virtues of the prophet, chapter: the signs of prophethood in Islam).

Ας αφήσει λοιπόν ο Ντίνος (και όλοι οι επικριτές του Ισλάμ) τις ασυναρτησίες τους.

Και το αλκοόλ? Γιατί είναι ανεφάρμοστη η απαγόρευση του αλκοόλ? Μήπως η πραγματικότητα είναι ότι του Ντίνου του αρέσει το αλκοόλ? Δεν το ξέρω αυτό αλλά είναι μία φθηνή δικαιολογία του Ντίνου, έτσι ώστε να μη κόψει κάποια κακιά συνήθεια του είτε αυτός, είτε ο οποιοσδήποτε. Στο αλκοόλ οφείλονται ασθένειες όπως η κύρωση του ύπατος, καρκίνος του οισοφάγου, γαστρίτιδα, παγκρεατίτιδα, καρδιομυοπάθια,  υπέρταση, θρομβοσιτοπενία και άλλα.

Ο Άμπου Ντάρντα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“..μη πίνετε κρασί γιατί είναι το κλειδί σε κάθε κακό”  (At-Tirmidhi, #580).

Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Όμαρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης είπε:

“Κάθε οινοπνευματώδες ποτό είναι χαμρ και κάθε οινοπνευματώδες απαγορεύεται. Αυτός που πίνει σε αυτόν τον κόσμο και πεθάνει κάνοντας αυτό και χωρίς να έχει μετανοήσει, δεν θα του δοθεί να πιει (συμβολικά) στον Επόμενο Κόσμο” 

(Sahih Muslim, #4963).

Ο Τάρικ ιμπν Σουάϊντ (ραντιαγιαλλάχου άνχου) ρώτησε τον προφήτη σχετικά με το κρασί και ο προφήτης το απαγόρευσε. Ο Τάρικ ρώτησε ξανά αλλά ο προφήτης είπε ότι το κρασί απαγορεύεται. Τότε ο Τάρικ είπε στον προφήτη:

-  “Μα απεσταλμένε του Θεού, το κρασί είναι θεραπεία”

και ο προφήτης είπε:

-  “Όχι, είναι ασθένεια”  (Sunan Abu Dawood).

Μάλιστα όχι μόνο απαγορεύεται η κατανάλωση του αλκοόλ αλλά και η παραγωγή του και οτιδήποτε σχετίζεται με αυτό. Ο Άνας ιμπν Μάλικ (ραντιαγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) καταράστηκε δέκα κατηγορίες ανθρώπων’ α) αυτούς που πίνουν αλκοόλ, β) αυτούς που το κατασκευάζουν, γ) αυτούς που βοηθούν στην κατασκευή του, δ) αυτούς που το μεταφέρουν, ε) αυτούς προς τους οποίους κάποιος το μεταφέρει (το αλκοόλ), στ) αυτούς που το σερβίρουν, ζ) αυτούς που το πουλάνε, η) αυτούς που ωφελούνται από την πώληση του, θ) αυτούς που το αγοράζουν και ι) αυτούς στον χώρο των οποίων πωλείται  (At-Tirmidhi, #2776).

Όλα αυτά δεν είναι καθόλου ανεφάρμοστα. Είναι οι άνθρωποι που προτιμούν να ικανοποιήσουν τις βρώμικες (πολλές φορές) επιθυμίες τους που φταίνε και καταντάνε επικίνδυνοι και όχι η απαγόρευση. Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ αποτελεί τη βασική αιτία για το 7,4% των προβλημάτων υγείας και των πρόωρων θανάτων στην ΕΕ. Ευθύνεται επίσης για ένα σημαντικό αριθμό θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων στην ΕΕ, ενώ έχει σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις – βία, χουλιγκανισμός, εγκληματικότητα, οικογενειακά προβλήματα, κοινωνικός αποκλεισμός – και επηρεάζει αρνητικά την παραγωγικότητα στην εργασία (http://ec.europa.eu/health-eu/my_lifestyle/alcohol/index_el.htm).

Μήπως όλα αυτά αρέσουν στον Ντίνο? Υπάρχουν πολλά ακόμα. Θα ήθελα να γράψω μια είδηση που διάβασα σε μια εφημερίδα: “Νεαρός οδηγός λέει το ανακοινωθέν, στις 6π.μ ξημερώματα  Σαββάτου «ΓΙΑ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ  ΛΟΓΟΥΣ» ξέφυγε από την πορεία του, μπήκε στο αντίθετο ρεύμα  και προσέκρουσε σε διερχόμενο όχημα. Τα υπόλοιπα, γνωστά. Ή νεαρός οδηγός ξημερώματα Κυριακής παρέσυρε θανάσιμα και εγκατέλειψε οδηγό μηχανής ή πεζό και τα αίτια διερευνώνται. Έως πότε ΘΑ ΔΙΕΡΕΥΝΩΝΤΑΙ  αυτά τα ίδια αίτια και να μην λαμβάνονται προληπτικά μέτρα για να τα αποφύγουμε”? Μήπως αυτό άρεσε στον Ντίνο?

Η Ελλάδα είναι πρώτη σε θανατηφόρα τροχαία «ατυχήματα» απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περίπου 2000 άνθρωποι χάνονται κάθε χρόνο στον τόπο μας από τροχαία ατυχήματα και άλλοι τόσοι τραυματίζονται βαριά. Σε μία χώρα στην οποία το 40% των οδηγών που ευθύνονται για τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έχουν ποσοστό αλκοόλ στο αίμα περισσότερο του επιτρεπόμενου, το 0,25 mg ανά λίτρο εκπεμπόμενου αέρα τα οποία είναι τα ανώτερα επιτρεπόμενα όρια αλκοόλ σύμφωνα με τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας πρέπει να μειωθούν. Τέσσερα στα δέκα τροχαία ατυχήματα οφείλονται σε μειωμένα αντανακλαστικά λόγω ξενυχτιού. Σε 20 έως 30% δε  των ατυχημάτων όπου υπάρχει τραυματισμός ή θάνατος, αιτία είναι η κούραση. Μήπως αυτό αρέσει στον Ντίνο?

Στη Σαουδική Αραβία, ένας ξένος εργάτης που πιάστηκε να οδηγεί έχοντας καταναλώσει αλκοόλ, απελάθηκε απ’ τη χώρα. Μήπως ο Ντίνος το θεωρεί αυτό υπερβολή? Η λύση είναι μία. Η λύση δεν είναι η ψεύτικη «πόση αλλά με μέτρο» αλλά η ολική απαγόρευση του αλκοόλ.

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Οτιδήποτε μεθάει σε μεγάλη ποσότητα, απαγορεύεται και σε μικρή ποσότητα”

(Sunan Ibn Majah, Volume 3, Book of Intoxicants, Chapter 30, Hadith #3371).

Εδώ ίσως κάποιος αναρωτηθεί: “Μα καλά, πώς μπορεί η απαγόρευση να είναι λύση? Η βασική λύση δεν είναι η παιδεία”? Θα συμφωνήσω ότι πριν από κάθε απαγόρευση, χρειάζεται πίστη και παιδεία αλλά πώς θα μπορούσε κάποιος να μεταδώσει πίστη, παιδεία και ευσέβεια και να καθοδηγήσει ανθρώπους που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και επιμένουν στην άγνοια τους?

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“…Όποιον οδηγεί ο ΑΛΛΑΧ, είναι σωστά καθοδηγούμενος και όποιον αφήνει στην πλάνη, γι’ αυτόν δεν θα βρεις προστάτη ούτε καθοδηγητή”  (Κοράνι, 18:17).

Μία φορά κάποιος άντρας συνάντησε μια γυναίκα και αυτή, του πρότεινε να διαπράξουν μοιχεία αλλά αυτός αρνήθηκε. Τότε αυτή η γυναίκα του πρότεινε είτε να διαπράξει μοιχεία μαζί της, είτε να σκοτώσει το παιδί της (που είχε από έναν διαλυμένο γάμο) είτε να πιει αλκοόλ μαζί της, αλλιώς θα κραύγαζε και θα έλεγε ψέματα ότι αυτός ο άντρας τη βίασε. Τότε ο άντρας αυτός αποφάσισε να πιει λίγο, πιστεύοντας προφανώς ότι θα ήταν το μικρότερο κακό. Τελικά μέθυσε, συνευρέθηκε με τη γυναίκα και σκότωσε και το παιδί.

Και το αλκοόλ? Γιατί ενοχλείται ο Ντίνος από την απαγόρευση του αλκοόλ και του χοιρινού? Μήπως μόνο το χοιρινό είναι απαγορευμένο?

Λέγεται στο Άγιο Κοράνι:

“Ω εσείς που πιστέψατε! Τα οινοπνευματώδη ποτά και η χαρτοπαιξία, η αφιέρωση στα αγάλματα (είδωλα) και η κλήρωση με βέλη, είναι σιχαμερά έργα του σατανά. Να τα’ αποφεύγετε με απέχθεια για να ελπίζετε στην επιτυχία.

Το μόνο που θέλει ο σατανάς είναι να εξάψει τα πάθη και τα μίση ανάμεσα σας με τα οινοπνευματώδη ποτά και τη χαρτοπαιξία και να σας εμποδίσει να θυμάστε τον ΑΛΛΑΧ και την προσευχή. Μήπως εσείς δεν θα απέχετε λοιπόν?” 

(Κοράνι, 5:90-91).

Είναι ψέματα φίλε Ντίνο? Αλήθεια δεν είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τον Θεό και έχουν διαλέξει να κυλιστούν στον βούρκο? Στην οινοποσία, στην πορνεία, στη μοιχεία, στην αμαρτία, στο ψέμα, στην υποκρισία, στον εγωισμό κ.τ.λ.  Σου αρέσουν όλα αυτά φίλε Ντίνο? Μήπως μόνο αυτά απαγορεύονται στο Ισλάμ? Όχι, δεν είναι μόνο αυτά. Οτιδήποτε κάνει κακό στην πνευματική, στην ηθική και στη σωματική ακεραιότητα ενός ανθρώπου, τότε στο Ισλάμ είναι απαγορευμένο. Απαγορεύεται η ειδωλολατρία, η πορνεία, η μοιχεία, η κατάκριση, το ψέμα, η υποκρισία, η μαγεία (τιμωρείται με θάνατο), ο σοδομισμός (τιμωρείται με θάνατο), ο βιασμός (τιμωρείται με θάνατο), το μακιγιάζ των γυναικών, η κλοπή, η χαρτοπαιξία και τα τυχερά παιχνίδια, η τοκογλυφία, τα τραγούδια με μουσικά όργανα και με πρόστυχα λόγια κ.τ.λ. Ο φίλος Ντίνος και η παρέα του τα θεωρούν όλα αυτά οπισθοδρομικά? Το Κοράνι τους απαντάει:

“Προσπαθούν (οι άπιστοι) να εξαπατήσουν τον ΑΛΛΑΧ και όσους πιστεύουν χωρίς όμως να το καταλαβαίνουν, ξεγελούν μόνο τον εαυτό τους”  (Κοράνι, 2:9).

Λέει ο Ντίνος:

“Το «κόκαλο» που έχω να ξύσω» που λένε και οι Άγγλοι, ειδικά με τη δικιά σου θρησκεία είναι φυσικά ο φονταμενταλισμός και ο φανατισμός. Αν υπήρχε όντως Θεός ο οποίος μου υπόσχεται θέση στον Παράδεισο με Ουρί και γάλα με μέλι, τότε θα πρέπει να είναι πολύ σαδιστής για να μου ζητάει να προσεύχομαι 5 (αν θυμάμαι καλά) φορές την ημέρα, να λογοκρίνομαι και να λογοκρίνω τους άλλους με βάση τα πιστεύω μου! Για να μη παρεξηγηθώ σε αυτό το θέμα, οποιοσδήποτε Θεός σε βάζει σε αυτή τη γη και σου λέει «κοίταξε, στα λίγα χρόνια που θα ζήσεις, θα πρέπει να κάνεις τρομερές θυσίες, να ακολουθείς κανόνες που δεν πολυκαταλαβαίνεις και να σκύβεις το κεφάλι καθημερινά μπροστά μου, για να σε βολέψω στη μεταθανάτια ζωή», είναι απλά ένας χαιρέκακος και ματαιόδοξος θεός η μάλλον θα ήταν ένας ανθρώπινος Θεός”.

Απάντηση.

Εδώ ο Ντίνος έχει εκτροχιαστεί πραγματικά και αποδεικνύει τη βλακεία του. Ας ασχοληθώ με τα θέματα όμως που έθεσε ο κύριος «τα ξέρω όλα» Ντίνος.

Α) Φανατισμός.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Έτσι σας κάναμε έναν λαό ισορροπημένο και δίκαιο, για να γίνετε μάρτυρες στους ανθρώπους…”  (Κοράνι, 2:143)

και

“..αν κανείς τους σκοτώσει κάποιον (εκτός αν πρόκειται για δολοφόνο ή κακοποιό) θα είναι σαν να σκοτώνει όλο τον κόσμο αν όμως κανείς σώσει κάποιον, θα είναι σαν να σώζει όλο τον κόσμο. Παρόλο όμως που ήρθαν σ’ αυτούς απόστολοι με Φανερά Σημεία, πολλοί απ’ αυτούς συνέχισαν τις καταχρήσεις τους στη γη”  (Κοράνι, 5:32).

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Κατεστραμμένοι είναι οι φανατικοί”  (Sahih Muslim).

Διαφωνεί ο Ντίνος?

Β) Ουρί και Παράδεισος.

Φαίνεται ότι ο κύριος Ντίνος δεν πιστεύει στη μεταθανάτια ζωή. Δικαίωμα του είναι. Αν δεν υπάρχει μεταθανάτια ζωή και κρίση των πράξεων μας, τότε είναι πολύ εύκολο για τον καθένα να κλέψει, να βιάσει, να σκοτώσει, να πορνέψει, να κοροϊδέψει, να εξαπατήσει κ.τ.λ. Με λίγα λόγια κάποιος που δεν πιστεύει, μπορεί να ζήσει βασισμένος στα βρώμικα ένστικτα του, στα πάθη του και στον βούρκο, κάνοντας ότι θέλει αφού δεν πρόκειται να δώσει πουθενά λογαριασμό (όπως λανθασμένα νομίζει). Με λίγα λόγια είναι σαν να μας λέει ο κύριος Ντίνος «Ζήστε μια ζωή σαν τα ζώα» αλλά τι να περιμένει κανείς από τέτοια άτομα που δεν πιστεύουν ότι μία ημέρα θα δώσουν λόγο.

Γιατί ο Ντίνος ειρωνεύεται για τα Ουρί και τι είναι τα λεγόμενα Ουρί?

Είναι πλάσματα που θα ζήσουν στον Παράδεισο και θα είναι οι «σύζυγοι» των πιστών. Πολλοί σαν τον Ντίνο λένε συνήθως: «Αυτοί οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι θα πάνε στον Παράδεισο όπου θα έχουν γυναίκες και φαΐ και πιοτί κ.τ.λ». Βεβαίως θα έρθει μία στιγμή που όλοι αυτοί οι οποίοι συκοφαντούν το Ισλάμ, θα μετανιώσουν για τις κατηγορίες που τόλμησαν να εκστομίσουν.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Και πες: «Η αλήθεια πηγάζει απ’ τον Κύριο σας». Και αφήστε όποιον θέλει ας πιστέψει και όποιος θέλει ας αρνηθεί. Για τους άδικους έχουμε ετοιμάσει μια φωτιά που έχει περικυκλώσει όλους μέσα της, σαν τείχη και οροφή μιας σκηνής…”  (Κοράνι, 18:29).

Πριν βιαστεί ο Ντίνος να κατηγορήσει τον Θεό με τη γελοία κατηγορία του «σαδισμού», να του υπενθυμίσω ότι δεν είναι ο Θεός κακός αλλά οι άνθρωποι είναι που είναι κακοί, ψεύτες, απατεώνες, εγωιστές, αχάριστοι, δολοφόνοι, συκοφάντες και υποκριτές. Αξίζει τέτοιοι άνθρωποι που είναι αμετανόητοι να τιμωρηθούν από τον Θεό αλλά ξέχασα, ο κύριος Ντίνος με τις απόψεις του δεν πιστεύει στον Θεό και στη Μεταθανάτια Κρίση (άρα «μπορεί» σαν τα ζώα να κάνει και αυτός ό,τι θέλει, αφού σύμφωνα με τη λογική του δεν πρόκειται να κριθεί). Μήπως όμως ξεχνάει ο κύριος Ντίνος? Ξέρει προς τι το Ισλάμ προτρέπει τους πιστούς?

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Για εκείνους όμως που πίστεψαν και έκαναν καλά έργα, βέβαια Εμείς δεν θα αφήσουμε να χαθεί η αμοιβή κανενός που έχει κάνει μια καλή πράξη” 

(Κοράνι, 18:30).

Και τι είναι για το Ισλάμ καλές πράξεις? Τι είναι για το Ισλάμ η καλοσύνη? Ποιοι πρέπει να είναι οι μουσουλμάνοι? Αν ο Ντίνος δεν το ξέρει, θα του υπενθυμίσω τι λέγεται στο Κοράνι:

“Και οι υπάκουοι δούλοι του Ελεήμονα (του Θεού) είναι εκείνοι που περπατούν πάνω στη γη με ταπεινοφροσύνη και όταν τους προσφωνούν οι αμαθείς, λένε: «Ειρήνη σε σας».

Και εκείνοι που λένε: «Κύριε μας! Απομάκρυνε από μας την τιμωρία της Κόλασης, γιατί η τιμωρία της είναι μόνιμη

και πολύ κακός είναι σαν τόπος διαμονής».

Και εκείνοι που όταν ξοδεύουν, δεν είναι υπερβολικά σπάταλοι και ούτε φιλάργυροι αλλά κρατούν μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα σ’ αυτές (τις ακρότητες).

Και εκείνοι που δεν επικαλούνται με τον ΑΛΛΑΧ άλλο θεό και δε σκοτώνουν μια τέτοια ζωντανή ψυχή που ο ΑΛΛΑΧ την έκανε ιερή, εκτός για μια δίκαιη αιτία και δε διαπράττουν μοιχεία. Και όποιος το κάνει αυτό, θα συναντήσει τιμωρία.

Θα διπλασιαστεί σ’ αυτόν η τιμωρία κατά την Ημέρα της Ανάστασης και θα τον σκεπάσει η ντροπή,

Εκτός αν μετανιώσει, αν πιστέψει και κάνει έργα αγαθά. Σ’ αυτούς ο ΑΛΛΑΧ θα αντικαταστήσει τις κακές πράξεις τους με καλές και ο ΑΛΛΑΧ είναι Σπλαχνικός, Επιεικής.

Και όποιος μετανιώσει και αγαθοεργεί, έχει στ’ αλήθεια επιστρέψει στον ΑΛΛΑΧ σε ένα (ευπρόσδεκτο) έργο.

Και εκείνοι που δεν ψευδομαρτυρούν, ακόμα και αν περάσουν από ματαιότητα, θα περάσουν έντιμα.

Και εκείνοι που όταν προειδοποιούνται από τα εδάφια του Κυρίου τους, δεν σκύβουν πάνω τους βουβοί και τυφλοί.

Και εκείνοι που (προσευχόμενοι) λένε: «Κύριε μας! Χάρισε μας συζύγους και απογόνους που να είναι η παρηγοριά των ματιών μας και κάνε μας υπόδειγμα για τους ενάρετους»”  (Κοράνι, 25:63-74).

Μήπως όλα αυτά ενοχλούν τον φίλο Ντίνο? Μήπως του φαίνονται παράλογα? Και γιατί ο Ντίνος κατηγόρησε του Ισλάμ για τα Ουρί? Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Έτσι λοιπόν και θα τους παντρέψουμε (τους πιστούς) με όμορφες συζύγους με μεγάλα και λαμπερά μάτια”  (Κοράνι, 44:54).

Σε διάφορα εδάφια του Κορανίου αυτές οι σύζυγοι ονομάζονται «Ουρί» από το αραβικό «Χουρ αλ-Αϊν» (αυτές με τα λαμπερά μάτια). Αυτά είναι τα ουρί για τα οποία κοροϊδεύει ο Ντίνος αλλά ξεχνάει να πει ότι στον Παράδεισο οι πιστοί θα έχουν σχέσεις αγάπης. Στο Ισλάμ, πιστεύουμε ότι όταν έρθει η Ημέρα της Κρίσης, τότε θα αναστηθούν οι άνθρωποι και θα κριθούν. Μάλιστα πιστεύουμε στην ανάσταση και της ψυχής και του σώματος και πιστεύουμε ότι οι πιστοί και οι ευσεβείς, οι ειλικρινείς και οι μετανοημένοι από τις αμαρτίες τους, θα μείνουν αιώνια στον Παράδεισο, όπου δεν θα βαρεθούν και δεν θα κουραστούν ποτέ. Εκεί οι πιστοί θα έχουν σχέσεις βασισμένες πάνω σε αγνά συναισθήματα όπως αγάπη, ειλικρίνεια, πίστη κ.τ.λ. Πιστεύουμε λοιπόν ότι στον Παράδεισο θα υπάρχουν μόνο τα καλά και αγνά αγαθά που θα έπρεπε να υπάρχουν εδώ (αλλά που δυστυχώς δεν υπάρχουν). Άρα λοιπόν γιατί ο Ντίνος μιλάει για τα ουρί με μία σεξουαλική διαστροφή και πονηριά? Ο πιστός που θα πάει στον Παράδεισο, δεν θα μπορεί να σκεφτεί πρόστυχα και πονηρά γιατί απλά αυτά τα κακά και πονηρά συναισθήματα  (της πονηριάς και της διαστροφής) δεν θα υπάρχουν εκεί. Κανένας δεν θα μπορεί να σκεφτεί πονηρά εναντίον του πιστού αδερφού του.

Επίσης να υπενθυμίσω ότι στον Παράδεισο δεν θα υπάρχει αναπαραγωγή, οι πιστοί θα παραμείνουν αιώνια νέοι (στην ηλικία των 30 ετών), θα έχουν μεγάλο ύψος και θα έχουν μία πολύ μεγάλη και λαμπερή ομορφιά (η οποία όμως δε θα προκαλεί κάποιον πειρασμό αλλά θα είναι μία αγνή και καθαρή ομορφιά). Επίσης αγαπητοί μου, οι υλικές απολαύσεις που θα έχουν στον Παράδεισο οι μουσουλμάνοι, δε σημαίνει ότι θα διαπράττουν μοιχεία ή διαστροφές. Ασφαλώς θα υπάρχουν υλικές απολαύσεις επειδή θα αναστηθούν και τα σώματα μας, τα οποία όμως θα είναι ΑΦΘΑΡΤΑ και στον Παράδεισο, στις καρδιές των πιστών δεν θα υπάρχουν συναισθήματα όπως διαστροφή, κακία, πονηριά κ.τ.λ. αλλά ΜΟΝΟ ΑΓΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, όπως ΑΓΑΠΗ, ΕΙΛΙΚΡΊΝΕΙΑ, ΚΑΛΟΣΥΝΗ, ΑΓΑΘΟΤΗΤΑ, ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ, ΣΕΒΑΣΜΟΣ κ.τ.λ

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Και θα πουν (οι πιστοί): «Ή Δόξα πρέπει Στον ΑΛΛΑΧ, που έκανε να φύγει από μας (κάθε) λύπη, γιατί ο Κύριος μας είναι -πραγματικά – Πολυεπιεικής και ευχαριστεί.

Που – με τη Χάρη Του – μας έχει αποκαταστήσει στο Σπίτι της Μονιμότητας, που δεν θα μας αγγίζει εκεί ο μόχθος κι ούτε εκεί θα μας αγγίζει η φθορά»”

(Κοράνι 35:34-35).

Αυτή είναι η ύψιστη ευδαιμονία.

“Μερικά πρόσωπα – αυτή την Ημέρα – θα ακτινοβολούν (από λαμπρότητα και ομορφιά και ευχαρίστηση), ατενίζοντας προς τον Κύριο τους”  (Κοράνι 75:22-23).

Επίσης, κανένας στον Παράδεισο δεν θα αδικηθεί, είτε είναι άντρας είτε γυναίκα.

“Κι εισήκουσε αυτούς ο Κύριος τους λέγοντας: “Δεν θα ανεχθώ ποτέ να χαθεί το έργο κανενός από σας, είτε άρρενας είναι είτε θηλυκό, είστε μέλη ο ένας του άλλου”  (Κοράνι 3:195).

“Κι όποιος κάνει τις καλές πράξεις είτε άνδρας είναι είτε γυναίκα, κι είναι πιστός αυτοί θα μπουν στον Παράδεισο κι ούτε θα αδικηθούν”  (Κοράνι 4:24).

“Οποιοσδήποτε – άνδρας ή γυναίκα – κάνει το καλό και είναι και Πιστός, σ’ αυτόν θα του δώσουμε μια καλή (αγνή) Ζωή, και θα τους ανταποδώσουμε – για αμοιβή – σύμφωνα με το καλύτερο από εκείνα που έκαναν”  (Κοράνι 16:97).

“Για τους Μουσουλμάνους και τις Μουσουλμάνες, Για τους Πιστούς και τις Πιστές, Για τους ενάρετους και τις ενάρετες, Για τους δίκαιους και τις δίκαιες. Για τους υπομένοντες και τις υπομένουσες καρτερικά, Για τους άνδρες και τις γυναίκες που ταπεινώνουν τον εαυτό τους, Για τους άνδρες και τις γυναίκες που κανονικά ελεούν, Για τους νηστεύοντες και τις νηστεύουσες, Για τους άνδρες και τις γυναίκες που φυλάγουν την αγνότητα τους, Γι’ αυτούς και γι’ αυτές που φέρνουν πολύ συχνά στη μνήμη τους τον ΑΛΛΑΧ, Γι’ αυτούς όλους ο ΑΛΛΑΧ έχει ετοιμάσει τη συγχώρηση κι εξαίρετη αμοιβή“  (Κοράνι 33:35-36).

Όλα αυτά δεν τα γνωρίζει ο φίλος Ντίνος που κάνει και τον έξυπνο? Αν θέλετε, μπορείτε να δείτε εδώ:  http://islamforgreeks.org/2009/02/17/christian-houris/

Γ) Προσευχή.

Ο φίλος Ντίνος φαίνεται θεωρεί μεγάλο βάρος την προσευχή. Είναι βάρος να ευχαριστεί κάποιος τον Δημιουργό του? Είναι βάρος? Αν ο Ντίνος δεν θέλει να λατρέψει τον ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα, ας μην το κάνει. Δικαίωμα του είναι αλλά δεν μπορεί να κάνει τον έξυπνο.

Επίσης ο Ντίνος μίλησε για τον Παράδεισο με ειρωνεία και είπε: «Παράδεισος με μέλι και γάλα». Προφανώς θα αναφερότανε στο εδάφιο:

“Η εικόνα του Παραδείσου που τον έχουν υποσχεθεί στους ενάρετους με ποτάμια από νερό αδιάφθορο και ποτάμια από γάλα που η γεύση τους ποτέ δεν αλλάζει και ποτάμια από κρασί, μια αγαλλίαση γι’ αυτούς που πίνουν. Και ποτάμια από μέλι αγνό και λαμπικαρισμένο. Εκεί μέσα υπάρχουν γι’ αυτούς φρούτα από κάθε είδος και η συγχώρηση από τον Κύριο τους. Συγκρίνεται με τη θέση εκείνου που κατοικεί μόνιμα στη φωτιά και του δίνουν για πιοτό βραστό νερό που του κατακομματιάζει τα σπλάχνα του?”  (Κοράνι, 47:15).

Δεν ξέρω τι προσπαθεί να δείξει ο Ντίνος αλλά θα του απαντήσω με ένα άλλο εδάφιο του Ιερού Κορανίου:

“Είναι Εκείνος (ο Θεός) που έστειλε κάτω σε σένα το Βιβλίο (Κοράνι), όπου άλλα εδάφια είναι φανερά και αποτελούν το θεμέλιο του Βιβλίου και άλλα είναι αλληγορικά. Είναι εκείνοι που οι καρδιές τους είναι διεστραμμένες που αναζητούν τον διχασμό και ψάχνουν για κρυμμένες έννοιες στην αλληγορική πλευρά των στίχων. Και όμως κανείς δε γνωρίζει τις κρυμμένες έννοιες τους παρά μόνο ο ΑΛΛΑΧ. Και όσοι πάλι έχουν καλά θεμέλια στη γνώση, λένε: «Πιστεύουμε σ’ Αυτό (στο Κοράνι). Ό,τι περικλείεται στο Βιβλίο, έρχεται απ’ τον Κύριο μας» και κανείς δεν θα συλλάβει την έννοια απ’ το Βιβλίο παρά μόνο οι άνθρωποι που έχουν κατανόηση”  (Κοράνι, 3:7).

Λέει ο Ντίνος:

“Αναφέρω ως παράδειγμα το περιβόητο συμβάν μερικών χρόνων πριν με τον Δανό καρτουνίστα που έφτιαξε μια καρικατούρα του Μωάμεθ…και όλος ο Ισλαμικός κόσμος εξεγέρθηκε γιατί λέει «απαγορεύεται να απεικονίζουμε τον προφήτη μας»!!! Αυτή είναι η ανοχή και η φιλειρηνικότητα στον Μουσουλμανισμό? Για να μην αναφερθούμε στους θρησκευτικούς ηγέτες, οι οποίοι έχουν κρατήσει την ίδια κοινωνική θέση που κατείχε και ο Χριστιανισμός 400-500 χρόνια πριν – δηλαδή να έχει άμεση επιρροή στην πολιτική και την κοινωνία (ενώ φυσικά ο ρόλος της θρησκείας πάντα πρέπει να είναι καθοδηγητικός και όχι ηγετικός)”.

Απάντηση.

Και ποιος είναι δηλαδή ο Ντίνος που θα μας πει πως πρέπει να είναι η θρησκεία? Βεβαίως, η θρησκεία τους ενοχλεί γιατί καλεί προς τις αρετές και εναντίον καταστάσεων όπως το ψέμα, η κακία και η υποκρισία, αλλά αυτό δεν τους συμφέρει.

Αναφέρει λοιπόν ο Ντίνος ως παράδειγμα τις αντιδράσεις των μουσουλμάνων επειδή κάποιος ασεβής τόλμησε να τους προσβάλει, κάνοντας ζωγραφιές με τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ). Ναι, απαγορεύεται. Γιατί τον πειράζει τόσο πολύ τον κύριο Ντίνος? Θα συμφωνήσω με τον Ντίνο ότι πρέπει να αντιδράμε ήρεμα και χωρίς φανατισμό αλλά ωστόσο, θα διαφωνήσω μαζί του και σε κάτι άλλο. Γιατί δηλαδή έπρεπε να συμφωνήσουμε με τον Δανό καρτουνίστα που (επίτηδες σίγουρα) προσέβαλε με αυτόν τον τρόπο το Ισλάμ? Δηλαδή ο Ντίνος θεωρεί δικαίωμα του καθενός να μας προσβάλει και αυτό το θεωρεί δίκαιο αλλά θεωρεί αδικία το να αντιδρούμε. Με ποιο δικαίωμα ο Δανός καρτουνίστας ζωγράφισε σε άσχημες και προσβλητικές φωτογραφίες τον προφήτη μας? Από τη στιγμή που αυτό απαγορεύεται, αυτός γιατί το κάνει? Γιατί ας πούμε δεν ζωγράφισε γυμνούς την σύζυγο, τη μητέρα ή την κόρη του? Φαντάζομαι ότι δεν θα του άρεσε. Δεν το φαντάζομαι απλά, είμαι σίγουρος.

Δηλαδή τι είναι για τον Ντίνο η τέχνη? Είναι τέχνη το να προσβάλουμε τις αξίες του άλλου? Δηλαδή αν εγώ υβρίσω τη μητέρα του Ντίνου στο όνομα της τέχνης και της ελευθερίας του λόγου, θα του αρέσει? Αν και δεν είμαι Χριστιανός, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα γεγονός. Κάποτε είχε γίνει μία γκαλερί με πίνακες ζωγραφικής (νομίζω στην Αθήνα). Εκεί, κάποιος έκανε έναν πίνακα όπου ζωγράφισε ένα πέος να εκσπερματώνει πάνω σε έναν σταυρό. Είναι αυτό τέχνη? Εγώ λέω ότι είναι ηλιθιότητα. Σε έναν άλλο πίνακα κάποιος ζωγράφισε τον Χριστό (αλέϊχι σαλάμ) εσταυρωμένο, έχοντας εφτά πέη, όπου ένα τέρας με εφτά κεφάλια του έκανε στοματικό σεξ. Μα πώς τολμάει να προσβάλει έτσι βάναυσα και αναιδέστατα ένα ιερό πρόσωπο και τις αξίες ενός λαού κάποιος στο όνομα της τέχνης? Στο Ισλάμ, ένας μουσουλμάνος που θα τολμήσει να προσβάλει έτσι κάποιο ιερό πρόσωπο, καταδικάζεται σε θάνατο (και δικαίως). Είναι υπερβολικό αυτό για τον Ντίνο?

Ζούμε σε μία εποχή όπου τα πάντα έχουν ξεπουληθεί και οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τι σημαίνει αγάπη, καλοσύνη, αυτοκριτική, ειλικρίνεια και σεβασμός. Καθημερινά βλέπουμε έργα και διαφημίσεις όπου προβάλλονται καταστάσεις όπως μοιχεία, πορνεία, ψέμα, κλεψιά, εξαπάτηση και κάθε άλλη βρομιά και αυτό προφανώς ο Ντίνος το θεωρεί ελευθερία λόγου και τέχνη. Λυπάμαι αλλά τέτοια ελευθερία δεν τη θέλω. Η κατάσταση αυτή δεν είναι ελευθερία αλλά ασυδοσία.

Θα ήθελα επίσης να πω και κάτι άλλο. Το Ισλάμ δεν είναι μια απλή θρησκεία απλών ηθικών εντολών όπως ο Χριστιανισμός. Το Ισλάμ δίνει στον άνθρωπο κανόνες και οδηγίες για το πώς θα οργανώσει όλους τους τομείς της ζωής του’ δηλαδή για το πώς θα οργανώσει την οικονομία, την ηθική, την κοινωνία, την κυβέρνηση, την ατομική και την κοινωνική συμπεριφορά, την εργασία και γενικά όλα όσα τον αφορούν. Άρα λοιπόν το Ισλάμ είναι ένα σύστημα ζωής, είναι ένα κοινωνικό, πολιτικό, ηθικό, θρησκευτικό, οικονομικό σύστημα. Είναι ένας ΤΡΌΠΟΣ ΖΩΉΣ και το θεωρώ πολύ φυσιολογικό.

Το Ισλάμ δεν κάνει κανέναν διαχωρισμό ανάμεσα στην ύλη και στο πνεύμα, ανάμεσα στο σώμα και στην ψυχή (όπως γίνεται στον Χριστιανισμό). Ο άνθρωπος έχει και σώμα και ψυχή και έτσι έχει και πνευματικές και φυσικές ανάγκες και έτσι η σωστή θρησκεία που του ταιριάζει, είναι μια θρησκεία η οποία απαντάει όχι μόνο στα πνευματικά αλλά σε όλους τους τομείς της ζωής των ανθρώπων, που ανυψώνει το πνευματικό επίπεδο του ανθρώπου αλλά που ταυτόχρονα σέβεται τις σωματικές ανάγκες του, τις οποίες ωστόσο υποβάλει σε μια πειθαρχία. Να υπενθυμίσω ότι στο Ισλάμ αφιερωμένος στον Θεό δεν είναι κάποιος που έχει κλειστεί σε ένα μοναστήρι ή σε μια σπηλιά σαν ερημίτης. Αφιερωμένος στον Θεό είναι αυτός ο οποίος είναι καλός με τους ανθρώπους. Ό,τι καλό κάνει ένας άνθρωπος σε έναν άλλον άνθρωπο, είναι φιλανθρωπία. Ένα χαμόγελο, μία καλή λέξη, χρηματική βοήθεια, αγάπη κ.τ.λ. Όλα αυτά τα ξέρει ο Ντίνος?

Μίλησε ο Ντίνος για κανόνες. Και γιατί τον ενοχλούν οι κανόνες? Πολύ απλά γιατί το Ισλάμ καλεί τον άνθρωπο σε εγκατάλειψη των κακών συνηθειών του και απαγορεύει ορισμένες άλλες (που ανέφερα παραπάνω). Η πορνεία, η μοιχεία, η δολοφονία, ο βιασμός, η πόση του αλκοόλ, η ληστεία και κάποια άλλα, όχι απλά θεωρούνται αμαρτία αλλά απαγορεύονται. Κάποιος ίσως πει: «Μα γιατί απαγορεύονται? Δεν είναι ο άνθρωπος ελεύθερος»? Εγώ θα απαντήσω ότι ασφαλώς ο άνθρωπος πρέπει να είναι ελεύθερος αλλά δεν έχει το δικαίωμα να γίνεται επικίνδυνος απέναντι στους συνανθρώπους του και να μη τους σέβεται.

Όσο για την φιλειρηνικότητα που λέει ο Ντίνος, δεν θα του απαντήσω εγώ αλλά το Ιερό Κοράνι:

“Δεν σας απαγορεύει ο ΑΛΛΑΧ να συμπεριφέρεστε με καλοσύνη και δίκαια μ’ αυτούς που δεν σας πολεμούν για την Πίστη (σας), κι ούτε σας βγάζουν από τα σπίτια σας. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ αγαπά όσους συμπεριφέρονται δίκαια”

(Κοράνι, 60:8)

και

“Να βοηθάτε ο ένας τον άλλο και στο καλό έργο και στην ευσέβεια, αλλά να μην βοηθάτε ο ένας τον άλλο στην αμαρτία και στην εχθρότητα. Να σέβεστε τον ΑΛΛΑΧ γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι αυστηρός στην τιμωρία” (Κοράνι, 5:2)

και

“Κι ούτε είναι δυνατό να είναι ίσο το καλό με το κακό. Πλήρωσε (να ανταποδίνεις το κακό) με ό,τι είναι καλύτερο. Και τότε εκείνος – που μεταξύ σου και μεταξύ του υπήρχε εχθρότητα -, θα γίνει σαν στενός φίλος!

Και σε κανένα δεν θα παραχωρηθεί τέτοια θέση (εκείνου που πληρώνει το κακό με το καλό) εκτός από εκείνους που έχουν υπομονή και αυτοκυριαρχία” 

(Κοράνι, 41:34-35)

και

“Και αν ο εχθρός κλείνει προς τη μεριά της ειρήνης, τότε και εσύ να γείρεις σ’ αυτή και να βασιστείς στον ΑΛΛΑΧ γιατί Ακούει και Γνωρίζει τα πάντα”  (Κοράνι, 8:61).

Αυτά φαίνεται δεν τα γνωρίζει ο Ντίνος που ξέρει μόνο να αερολογεί και να λέει ασυναρτησίες. Επίσης ο Ντίνος μέσα σε όλες τις ανοησίες που είπε, είπε και ότι το Ισλάμ δεν έχει πνευματικότητα και μάλιστα χρησιμοποίησε την έκφραση: «πνευματικότητα και άλλες αηδίες». Μήπως αηδίες είναι αυτά που λέει ο ίδιος ο Ντίνος? Μήπως θέλει ο Ντίνος να του υπενθυμίσω κάποια πράγματα?

Είπε ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Ο πιστός είναι αυτός κοντά στον οποίο η ζωή και η περιουσία των ανθρώπων είναι ασφαλής”  (At-Tirmidhi, Iman, 12?  Sunan Nasai, Iman,

και

“Ωφέλεια είναι η όμορφη ηθική”  (At-Tirmidhi, Zuhd, 22)

και

“Αυτός που πιστεύει στον ΑΛΛΑΧ (Θεό) και στην Άχιρα (Μεταθανάτια Ζωή), να μη βλάψει τον γείτονα του. που πιστεύει στον ΑΛΛΑΧ (Θεό) και στην Άχιρα (Μεταθανάτια Ζωή), να είναι γενναιόδωρος με τον γείτονα του. που πιστεύει στον ΑΛΛΑΧ (Θεό) και στην Άχιρα (Μεταθανάτια Ζωή), να πει κάτι ωφέλιμο ή να σωπάσει”  (Sahih al-Bukhari, Adab, 31)

και

“Ο πιο ωφέλιμος από σας, είναι ο καλύτερος στην ηθική τελειότητα” 

(Sahih al-Bukhari, Adab, 38-39).

Αυτά όλα είναι αηδίες για τον κύριο Ντίνος? Μήπως ο φίλος Ντίνος θέλει να του πω και άλλες «αηδίες»? Ας του πω μερικές:

“..να μη λατρεύετε κανέναν παρά μόνο τον ΑΛΛΑΧ. Να φέρεστε με καλοσύνη στους γονείς σας και στους συγγενείς σας, καθώς και στα ορφανά και στους φτωχούς. Να λέτε καλά λόγια στους ανθρώπους, να εκτελείτε την προσευχή και να δίνετε τη ζακάτ (ελεημοσύνη)…”  (Κοράνι, 2:83).

Ωραίες «αηδίες» δεν είναι αυτές φίλε Ντίνο?

Είπε ο Ντίνος:

“Όλες οι θρησκείες αγαπητέ έχουν σαν μόττο «μη σκέφτεσαι και μην αντιλέγεις» γιατί με 2-3 απλές ερωτήσεις όλα καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα. Παράδειγμα είναι η κλασική ερώτηση που όλοι οι μαθητές κάνουν στους καθηγητές θρησκευτικών «Τα ζώα όταν πεθαίνουν που πάνε»? Αν κάτσεις και αναρωτηθείς για τέτοια απλά πράγματα, τότε σιγά σιγά συνειδητοποιείς ότι η κάθε θρησκεία είναι απλά ένα κακομελετημένο, ανθρωποκεντρικό κατασκεύασμα, με το οποίο κάποιοι απλά καταφέρνουν να επωφεληθούν ανά τους αιώνες της ανθρώπινης ιστορίας και τίποτα παραπάνω…”.

Απάντηση.

Αχ αγαπητέ Ντίνο. Με όλα αυτά που λες, αποδεικνύεις τη μεγάλη άγνοια που έχεις επί του όλου θέματος. Που το είδες το «μη σκέφτεσαι και μην αντιλέγεις» στο Ισλάμ? Ασφαλώς υπάρχουν κάποιες υποχρεώσεις και κάποιες απαγορεύσεις τις οποίες οι άνθρωποι πρέπει να τις ανεχτούν είτε το θέλουν είτε όχι. Για παράδειγμα ο βιασμός, η μοιχεία, η πορνεία, οι εκτρώσεις, τα ναρκωτικά, η οινοποσία και άλλες άσχημες πράξεις απαγορεύονται και πολλές από αυτές τιμωρούνται με πολύ αυστηρές ποινές και φυσικά αυτές οι πράξεις ποτέ δε θα γίνουν αποδεκτές από έναν σωστό μουσουλμάνο. Δεν μπορούμε στο όνομα της ελευθερίας να επιτρέψουμε ας πούμε την πορνεία, τα ναρκωτικά, τις εκτρώσεις και άλλα πράγματα αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό το θεωρείς ως κάτι οπισθοδρομικό.

Μήπως θέλεις να σου πω για τη σκέψη και για τη γνώση? Μια από τις αρετές του Ισλάμ, είναι η πλήρης αρμονία με την επιστημονική σκέψη. Ο μουσουλμάνος θεωρεί αδύνατη τη σύγκρουση επιστήμης και θρησκείας. Η θρησκεία προέρχεται από τον Θεό όπως και η δημιουργία. Είναι αδύνατο το ένα να έρχεται σε αντίθεση με το άλλο.

Το Ισλάμ διδάσκει τον μουσουλμάνο να βρίσκει ερμηνεία για το καθετί στη δημιουργία. Αυτός είναι ο τρόπος του Θεού. Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα που βλέπουμε γύρω μας. Την ίδια στιγμή, καθετί γύρω μας έχει τη φυσική του αιτία. Ο μουσουλμάνος αυτόματα θεωρεί ότι καθετί στη δημιουργία έχει μια φυσική εξήγηση, από το σχήμα των άστρων και των γαλαξιών μέχρι την προέλευση και την ποικιλομορφία των διαφορετικών ειδών. Ο μουσουλμάνος ποτέ δεν καταφεύγει σε θαύματα για να εξηγήσει φυσικά φαινόμενα. Πιστεύει ότι τα θαύματα είναι περιπτώσεις όπου ο Θεός παραβιάζει τους φυσικούς κανόνες για συγκεκριμένο λόγο, όπως για να βοηθήσει κάποιον από τους προφήτες ή για να εκπληρώσει μια προσευχή ενός πιστού. Θαυματουργικές ερμηνείες δεν πρέπει ποτέ να δίνονται για να ερμηνευτεί κάτι στον φυσικό κόσμο ή για να καλυφτεί η ανθρώπινη άγνοια σε κάποιο επιστημονικό θέμα.

Δεν υπήρξε ποτέ επιστημονικό γεγονός ή ισχύουσα επιστημονική θεωρία που να ήρθε σε αντίθεση με την ισχύουσα διδασκαλία του Ισλάμ (εκτός από τη θεωρία της εξέλιξης). Οτιδήποτε η επιστήμη αποκαλύπτει, αυξάνει μόνο με τη γνώση μας για τη θαυμαστή δημιουργία του Θεού. Να γιατί το Ισλάμ ενθαρρύνει ενεργά την επιστημονική προσπάθεια και γιατί το Κοράνι μας διατάζει να μελετάμε τα σημάδια Του (του Θεού) στη δημιουργία.

Το Ισλάμ μας επιτρέπει ακόμα και μας διατάζει να προσπαθούμε να κάνουμε καλύτερο αυτόν τον κόσμο και καλωσορίζει την τεχνολογική πρόοδο. Η τεχνολογία μπορεί να εφαρμοστεί και για καλό και για κακό. Η τεχνολογία από μόνη της είναι ουδέτερη. Είναι δική μας ευθύνη να χρησιμοποιήσουμε αυτά που ο Θεός μας ευλόγησε να γνωρίζουμε για το καλό της ανθρωπότητας.

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Ο ΑΛΛΑΧ θα κάνει εύκολο τον δρόμο για τον Παράδεισο σε κάποιον ο οποίος ανοίγει έναν δρόμο προς αναζήτηση της γνώσης” (Sahih Muslim)

και

“Αυτός ο οποίος αναζητάει τη γνώση, είναι σαν κάποιον που πολεμάει στον δρόμο του ΑΛΛΑΧ”  (At-Tirmidhi)

και

“Ο ΑΛΛΑΧ, οι άγγελοι Του, τα στολίδια του ουρανού και της γης και ακόμα και το μυρμήγκι στη φωλιά του και το ψάρι (στη θάλασσα) προσεύχονται για αυτούς που διδάσκουν στους ανθρώπους τη γνώση”  (At-Tirmidhi)

και

“..Οι άγγελοι τυλίγουν με τα φτερά τους αυτούς που αναζητούν τη γνώση..”

(Sunan Abu Dawood; At-Tirmidhi;).

Κατά τα πρώτα χρόνια του Ισλάμ, όταν οι άνθρωποι εισήλθανε στα πιστεύω τους και εφάρμοζαν τις ισλαμικές πρακτικές, υπήρχε άνθηση της επιστήμης, του πολιτισμού και της τεχνολογίας. Η διδασκαλία του Ισλάμ επέφερε την επιστημονική συνειδητοποίηση. Μόνο αφού έχασαν οι άνθρωποι τα θρησκευτικά τους πιστεύω, έκαναν τα επιστημονικά επιτεύγματα του μουσουλμανικού κόσμου να πάψουν να υπάρχουν και να περιέλθουν στο σκοτάδι.

Τα γνωρίζει αυτά ο κύριος Ντίνος? Μήπως θέλει να του θυμίσω κάποια ονόματα? «Μουχάμμεντ ιμπν Μούσα αλ-Χαρίζμι» (ο «πατέρας» των λογάριθμών), «Άμπου Μπακρ αρ-Ράζι» (864-935 μ.Χ., ιατρός επιστήμονας), «Ιμπν Σίνα» (980-1037 μ.Χ, φιλόσοφος και ιατρός που μέχρι τώρα διαβάζονταν τα έργα του στα πανεπιστήμια της Ευρώπης), «Χασάν ιμπν αλ-Χαϊθάμ» (965-1039 μ.Χ, εφεύρε το σκοτεινό δωμάτιο όπου έβγαιναν φωτογραφίες), «Άμπου Ραϊχάν αλ-Μπιρούνι» (973-1050 μ.Χ, ιατρός, φαρμακοποιός, ερευνητής, επιστήμονας), «Ιμπν Ρουσντ» (1126-1198 μ.Χ, φιλόσοφος και επιστήμονας), «Ιμπν Νάφις» (Αιγύπτιος ιατρός, ερευνητής, αιματολόγος και επιστήμονας), «Ιμπν Μπατούντα» (1304-1368 μ.Χ, γεωγράφος), «Ιμπν Χαλντούν» (1332-1406 μ.Χ, ιστορικός ερευνητής και κοινωνιολόγος). Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι από τους επιστήμονες αυτούς έγιναν αποδέκτες έντονης κριτικής αλλά αυτό έγινε λόγω των αιρετικών δογμάτων που διατύπωσαν κάποιοι απ’ αυτούς και όχι λόγω της γνώσης και των εφευρέσεων τους (σε αντίθεση με ότι συνέβαινε στη Μεσαιωνική Ευρώπη).

Μήπως ο Ντίνος θέλει να μάθει για τα ισλαμικά σχολεία και την καλλιέργεια της γνώσης? Tα σχολεία του Ισλαμικού πολιτισμού βασίστηκαν σε Ουάκφ (κληροδοτήματα) που έδιναν πλούσιοι ηγέτες, επιστήμονες, έμποροι, βασιλείς και κυβερνήτες. Το τζαμί ήταν ο πρωταρχικός πυρήνας του σχολείου. Δεν αποτελούσε μόνο χώρο λατρείας, αλλά και σχολείο στο οποίο διδασκόταν γραφή και ανάγνωση, απαγγελία του Κορανίου, οι επιστήμες της Σαρία (Ισλαμικός Νόμος), η αραβική γλώσσα και πολλές άλλες γνώσεις. Κατόπιν ιδρύθηκαν τα Κουττάμπ δίπλα στα τζαμιά, που επικεντρώνονταν στη γραφή και την ανάγνωση, στο Κοράνι, σε λίγα αραβικά και μαθηματικά.

Τα Κουττάμπ έμοιαζαν με τα σύγχρονα δημοτικά σχολεία. Ο αριθμός των σχολείων αυτών ήταν μεγάλος, μάλιστα ο Ιμπν Χαουκάλ μέτρησε πάνω από τριακόσια σε μία μόνο πόλη της Σικελίας. Κάποιες φορές ένα Κουττάμπ αριθμούσε εκατοντάδες ή και χιλιάδες μαθητών. Ο Ταρίχ Άμπουλ-Κάσιμ Αλ-Μπάλχι κάνει αναφορά σε ένα Κουττάμπ στο οποίο φοιτούσαν τρεις χιλιάδες μαθητές.

Μετά τα Κουττάμπ και τα τζαμιά, ιδρύθηκαν τα Μαντράσα (σχολεία). Οι σπουδές στα Μαντράσα ήταν αντίστοιχες με αυτές στα σημερινά σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δεν υπήρχαν δίδακτρα και ήταν προσβάσιμα σε κάθε κοινωνική τάξη. Η ευκαιρία για μάθηση ήταν για όλους. Οι πόλεις του Μουσουλμανικού κόσμου από την μία άκρη στην άλλη ήταν γεμάτες σχολεία. Η ιστορία αναφέρει με υπερηφάνεια πολλούς Μουσουλμάνους κυβερνήτες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανέγερση σχολείων σε διάφορες περιοχές. Ένας από αυτούς ήταν ο Σαλάχ Εντ-Ντιν Αλ-Αγιούμπι, ο οποίος έκτισε σχολεία σε όλες τις πόλεις που ήταν υπό την κυριαρχία του, στην Αίγυπτο, στη Δαμασκό, στη Μοσούλη και Ιερουσαλήμ. Άλλος ένας τέτοιος κυβερνήτης ο Νουρ Εντ-Ντιν Αλ-Σαχίντ, ο οποίος μόνο στη Συρία έκτισε δεκαπέντε εκπαιδευτικά ιδρύματα, έξι στη Δαμασκό, τέσσερα στο Αλέππο, δύο στη Χάμα, δύο στη Χομς και ένα στη Μπάαλμπεκ. Ακόμη ένας ηγέτης ήταν ο Νιζάαμ Αλ-Μουλκ, ο μεγάλος Σελτζούκος κυβερνήτης, ο οποίος γέμισε το Ιράκ και το Χουρασάν με σχολεία μέχρι που βεβαιώθηκε ότι υπήρχε σχολείο σε κάθε πόλη. Συνήθιζε να φτιάχνει σχολεία ακόμα και σε απομονωμένες περιοχές. Κάθε φορά, έβρισκε έναν διδάσκαλο ο οποίος διακρινόταν για τη βαθειά γνώση του και έκτιζε ένα σχολείο για εκείνον. Όριζε ένα Ουάκφ για να το συντηρήσει και για να δημιουργήσει μία βιβλιοθήκη.

Το Νιζαμίγια της Βαγδάτης ήταν το πρώτο και σημαντικότερο από τα σχολεία του Νιζάαμ, στο οποίο δίδασκαν οι διασημότεροι Μουσουλμάνοι καθηγητές από τον 5ο Αιώνα έως τον 9ο αιώνα μ.Εγ. Ο αριθμός των σπουδαστών στο σχολείο αυτό έφτανε τις 6000, ανάμεσα στους οποίους ήταν τόσο οι γιοι των σπουδαιότερων προσωπικοτήτων του βασιλείου, όσο και οι γιοι των φτωχότερων εργατών, όλοι τους σπουδάζοντας δωρεάν. Επιπλέον, οι φτωχοί σπουδαστές λάμβαναν κάτι επιπλέον από τα κεφάλαια που ορίζονταν για το σκοπό αυτό.

Ο Ανδαλουσιανός ταξιδιώτης Ιμπν Τζουμπάιρ εξεπλάγη όταν είδε τον μεγάλο αριθμό σχολείων στην Ανατολή καθώς και τα μεγάλα εισοδήματα που είχαν από τα Ουάκφ. Παρότρυνε τους ανθρώπους του Μάγριμπ (Βόρειος Αφρική και Ισλαμική Ισπανία) να ταξιδέψουν στην Ανατολή για να αναζητήσουν τη γνώση. Είπε χαρακτηριστικά: “Υπάρχουν πολλά Ουάκφ για τη συντήρηση των μαθητών στα εδάφη της Ανατολής, ειδικά στη Δαμασκό. Όποιος από το λαό του Μάγρεμπ αναζητά την επιτυχία, θα έπρεπε να ταξιδέψει προς τη γη αυτή, και θα βρει τόσα πολλά πράγματα που θα τον βοηθήσουν να αναζητήσει τη γνώση, με σημαντικότερο το γεγονός ότι θα έχει εξασφαλισμένη τη διαβίωσή του”.

Τα ξέρει αυτά ο φίλος Ντίνος? Μήπως θέλει να του πω και για τα ισλαμικά νοσοκομεία την εποχή του Μεσαίωνα? Οι Άραβες γνώριζαν την ιατρική σχολή του Τζουντισαπούρ την οποία είχε ιδρύσει ο Χοσρόης κατά τα μέσα του 6ου αι. μ.Χ. Από εκεί αποφοίτησαν αρκετοί Άραβες ιατροί όπως ο Αλ-Χαρίφ ιμπν Χάλντα που έζησε την εποχή του Προφήτη και στον οποίο αποτείνονταν οι σύντροφοι του Προφήτη όταν ένοιωθαν άρρωστοι. Το πρώτο νοσοκομείο στο Ισλάμ κτίστηκε την εποχή του Αλ Ουαλίντ ιμπν Αμπντούλ-Μάλικ, το οποίο περιέθαλπε αποκλειστικά λεπρούς. Εκείνος διόρισε γιατρούς, τους έδωσε μισθούς για να φροντίζουν τους λεπρούς και εξέδωσε διαταγές που τους έθεταν σε καραντίνα και δεν τους επιτρεπόταν η έξοδος. Επίσης έδινε επιδόματα στους λεπρούς και τους τυφλούς. Έπειτα τα νοσοκομεία άρχισαν να ανοίγουν το ένα μετά το άλλο και ήταν γνωστά με το όνομα Μπαϊμαριστάν ή Ντουρ Αλ-Μάρντα.

Υπήρχαν δύο τύποι νοσοκομείων: τα κινητά και τα σταθερά. Το πρώτο κινητό νοσοκομείο στο Ισλάμ ήταν γνωστό από την εποχή του Προφήτη κατά την εκστρατεία του Αλ-Χάντακ, όπου επρόκειτο για μία σκηνή στην οποία φρόντιζαν τους τραυματίες. Κατόπιν πολλά τέτοια νοσοκομεία εξαπλώθηκαν κατά την εποχή των Χαλίφηδων και των Βασιλέων, σε σημείο που τα νοσοκομεία εξοπλίστηκαν με όλα τα απαραίτητα που χρειάζεται ο ασθενής: φάρμακα, τροφή, νερό, ρούχα, γιατρούς και φαρμακοποιούς.

Τα κινητά νοσοκομεία μπορούσαν να μετακινηθούν από χωριό σε χωριό σε περιοχές όπου δεν υπήρχε σταθερό νοσοκομείο. Κάποια από αυτά κατά την εποχή του Σελτζούκου Σουλτάνου Μαχμούτ ήταν τόσο μεγάλα που χρειάζονταν σαράντα καμήλες για να τα μεταφέρουν. Όσον αφορά τα σταθερά νοσοκομεία, υπήρχαν τόσο στις πόλεις και τις πρωτεύουσες όσο και στις μικρές πόλεις του Μουσουλμανικού κόσμου που μπορούσε κανείς να βρει περισσότερα από ένα. Μόνο στην Κόρδοβα υπήρχαν πενήντα. Αυτή την καλλιέργεια γνώσης τη γνωρίζει ο Ντίνος? Μήπως θυμάται ότι αυτοί οι οποίοι μετέφρασαν αρχαία ελληνικά χειρόγραφα και ανέπτυξαν τις επιστήμες (που είχαν καλλιεργήσει οι Έλληνες) ήταν οι μουσουλμάνοι?    (πηγή: www.islamfriends.gr)

Όσο για το που πάνε τα ζώα αφού πεθάνουν, δεν ξέρω και δεν με απασχολεί. Αυτό που ξέρω, είναι πως εμείς πρέπει να φερόμαστε στα ζώα. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Μια γυναίκα τιμωρήθηκε γιατί φυλάκισε μια γάτα, ώσπου πέθανε. Εξαιτίας αυτού καταδικάστηκε στην κόλαση. Ενώ την είχε φυλακίσει, δεν έδινε στη γάτα φαγητό ή νερό, ούτε την ελευθέρωσε να φάει απ’ τα κινούμενα της γης” 

(Sahih al-Bukhari, #2365; Sahih Muslim, #2422)

και

“Όταν σφάζετε το ζώο, κάντε το με τον καλύτερο τρόπο. Πρέπει κάποιος να ακονίσει το μαχαίρι του, για να μειώσει το δεινοπάθημα του ζώου”

(Sahih at-Tirmidhi, #1409; Sahih Muslim, #1955).

Μια φορά κάποιος ρώτησε τον προφήτη:

-  “Ω απεσταλμένε του ΑΛΛΑΧ! Αμειβόμαστε για την καλοσύνη μας προς τα ζώα?”

και ο προφήτης απάντησε:

-  “Υπάρχει αμοιβή για την καλοσύνη προς κάθε ζώο ή άνθρωπο” 

(Sahih al-Bukhari, #2466; Sahih Muslim, #2244). 

Λέει ο Ντίνος:

“Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν δεν πρόκειται να δω τα βιντεάκια που μου έστειλες, ούτε θα μπω στην ιστοσελίδα σου αλλά ούτε είδα ποτέ για παραπάνω από ένα λεπτό τα λινκ που μου έχεις στείλει. Αν θέλεις τώρα μια δικιά μου πρόταση, πάρε και διάβασε το βιβλίο «Αλαμούτ», ένα βιβλίο βασισμένο πάνω στην ιστορία που φαντάζομαι κατάλαβες και μόνο από τον τίτλο…εκτός και αν η θρησκεία που ανήκεις σου απαγορεύει κάτι τέτοιο (οπότε και επιβεβαιώνομαι αμαχητί..)”.

Απάντηση.

“Μάλλον ο Ντίνος είναι πολύ στενόμυαλος και αμαθείς ή μάλλον καλύτερα ημιμαθής. Λέει ότι δεν πρόκειται να δει τα βίντεο που του έστειλα. Τότε πώς μιλάει? Ασφαλώς έχει το δικαίωμα να εκφράσει την άποψη του αλλά από τη στιγμή που δεν έχει ακούσει την αντίθετη άποψη, πώς μπορεί να κάνει τον έξυπνο? Πώς μπορεί να προσβάλει το Ισλάμ? Λέει ότι δεν θα δει τα βίντεο μου. Εγώ τότε γιατί να διαβάσω το βιβλίο που μου λέει αυτός? Καταλάβατε την υπουλία του? Ταυτόχρονα ο κατά τα άλλα φίλος Ντίνος με κατηγορεί ότι αν δεν διαβάσω το βιβλίο που μου πρότεινε, θα επιβεβαιωθεί ότι το Ισλάμ είναι σκοταδισμός (δεν αναφέρει τη λέξη «σκοταδισμός» αλλά είναι ξεκάθαρο ότι αυτό εννοεί). Αυτός όμως που δεν βλέπει τα βίντεο που του έστειλα δεν είναι σκοταδιστής και εγωιστής? Δηλαδή δύο μέτρα και δύο σταθμά για τον Ντίνο? Μήπως ο Ντίνος είναι τόσο εγωιστής και δεν θέλει να διαβάσει για την αντίθετη άποψη για να μη καταλάβει ότι κάνει λάθος? Και στην προκειμένη περίπτωση εγώ σαν μουσουλμάνος πιστεύω ότι γνωρίζω το Ισλάμ από μέσα και καλύτερα από τον ημιμαθή φίλο Ντίνο. Να είναι σίγουρος ότι θα το διαβάσω το βιβλίο αν το βρω.

Για την αποκατάσταση της αλήθειας όμως να πω ότι το βιβλίο αυτό είναι ένα μυθιστόρημα. Βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα αλλά δεν παύει να είναι ένα μυθιστόρημα και δεν είναι γραμμένο από μουσουλμάνο. Δεν μπορεί να είναι αποδεκτό ως ιστορική πηγή. Επίσης, στο βιβλίο περιγράφεται η επίθεση των Ασσασίνων (Ισμαηλιτών μουσουλμάνων) στο φρούριο «Αλαμούτ» της Περσίας (κοντά στη σημερινή Τεχεράνη). Μα καλά, δεν ξέρει ο φίλος Ντίνος ότι οι Ισμαηλίτες είναι μία αίρεση (από τις χειρότερες) που αντιπροσωπεύει μόνο το 5% (και αν) του Ισλαμικού κόσμου? Είναι μία εξτρεμιστική-φανατική πτέρυγα του σιιτικού κλάδου των Ισμαηλιτών. Είναι μία αίρεση που οι οπαδοί της κατά καιρούς έχουν αναπτύξει απόψεις όπως ότι οι άνθρωποι μετενσαρκώνονται, ότι ο χαλίφης Αλή ιμπν Άμπου-Τάλιμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) και άλλα άτομα, κυβερνάνε τον κόσμο πάνω από τα σύννεφα και ότι είναι θεοί και άλλες τέτοιες βλακείες. Επίσης στο βιβλίο αναφέρονται οι ασσασίνοι. Μα δεν γνωρίζει ο Ντίνος ότι οι ασσασίνοι ήταν μανιακοί δολοφόνοι, οι οποίοι μάλιστα έπαιρναν και ναρκωτικά? Δεν γνωρίζει ότι ήταν αιρετικοί και φυσικά δεν εκπροσωπούν το Ισλάμ?”.

Συγνώμη αν σας κούρασα με το μέγεθος του άρθρου. Ίσως θεωρήσετε ότι ήμουν κάπως σκληρός ή φανατικός με αυτά που έγραψα ως απάντηση στον φίλο Ντίνο. Δεν είναι έτσι. Δεν είχα σκοπό να του κάνω προσωπική επίθεση. Σέβομαι το δικαίωμα του καθενός να έχει άλλη από μένα άποψη αλλά δεν πρόκειται να επιτρέψω σε ορισμένα αμαθή άτομα να λασπολογήσουν ύπουλα και ψεύτικα εναντίον του Ισλάμ, όταν μάλιστα δεν το γνωρίζουν αλλά τι να πει κανείς σε αυτά τα άτομα. Την απάντηση τη δίνει το Ιερό Κοράνι:

“Αυτό το Βιβλίο (το Κοράνι) είναι αναμφίβολο. Σ’ αυτό υπάρχει η καθοδήγηση για εκείνους που φοβούνται (σέβονται) τον ΑΛΛΑΧ.

Για εκείνους που πιστεύουν στο αόρατο και εκτελούν τις προσευχές και προσφέρουν στους άλλους ό,τι Εμείς τους έχουμε δώσει.

Και για εκείνους που πιστεύουν σ’ όσα σου αποκαλύφτηκαν και που έχουν αποκαλυφτεί πριν από σένα και που πιστεύουν ακλόνητα στη μετά θάνατον ζωή.

Αυτοί είναι που ακολουθούν την καθοδήγηση του Κυρίου τους και αυτοί είναι οι ευδόκιμοι.

Όσο για τους άπιστους, είναι το ίδιο γι’ αυτούς, είτε τους προειδοποιείς είτε όχι. Δεν θα πιστέψουν”  (Κοράνι, 2:2-6).

Αγαπητοί φίλοι, εδώ θα ήθελα να απαντήσω στους ανόητους ισχυρισμούς και κριτικές, που κατά καιρούς έχουν εκστομίσει οι Χριστιανοί εναντίον του Ισλάμ και του Ιερού Κορανίου. Κριτικές και ισχυρισμούς ότι το Κοράνι δεν κηρύττει για ηθική και αρχές αλλά φυσικά οι κατά τα άλλα αγαπητοί Χριστιανοί, ψεύδονται ασύστολα και χυδαία. Για παράδειγμα κάποιος Χριστιανός φίλος μου είχε πει: “Ο Χριστιανισμός καλεί τους ανθρώπους να αναπτύξουν υψηλά ηθικά ιδανικά και καλεί τους Χριστιανούς να αναπτύξουν αρετές, κάτι που δε συμβαίνει στη θρησκεία του Μωάμεθ”. Ήδη βέβαια εδώ ο άνθρωπος αυτός έκανε (όπως πολλοί άλλοι) το πρώτο του λάθος αφού είπε: “Μωάμεθ”  ενώ το πραγματικό όνομα του προφήτη, είναι: “Άμπουλ-Κάσιμ Μουχάμμεντ αλ-Μουσταφά ιμπν Αμπντουλλάχ ιμπν Αμπντουλ-Μουττάλιμπ ιμπν Χάσιμ αλ-Κουράϊσι αλ-Μάκκι”  ή πιο απλά “Μουχάμμεντ” και φυσικά το Ισλάμ δεν είναι “η θρησκεία του Μωάμεθ” όπως είπε. Ο Μουχάμμεντ αλ-Μουσταφά (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο τελευταίος προφήτης του ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα.

Εδώ θα απαντήσω στις ψευδείς κατηγορίες ότι το Ισλάμ δεν καλλιεργεί την ηθική και την καλυτέρευση του χαρακτήρα των μουσουλμάνων, κάνοντας μια σύγκριση ανάμεσα στη Βίβλο και στο Ιερό Κοράνι, παρουσιάζοντας κάποιες αρετές τις οποίες καλείται να καλλιεργήσει κάθε μουσουλμάνος και κάποιες καταστάσεις που πρέπει να αποφεύγονται οπωσδήποτε.

Ταπεινοφροσύνη

Βίβλος:

“Μακάριοι όσοι νοιώθουν τον εαυτό τους φτωχό μπροστά στον Θεό, γιατί δικιά τους είναι η βασιλεία του Θεού”  (Ματθαίος, 5:3).

Κοράνι:

“Μάθετε ότι η ζωή σ’ αυτόν τον κόσμο δεν είναι παρά παιχνίδι και διασκέδαση, πολυτέλεια αμοιβαία καυχησιολογία και αντιζηλία μεταξύ σας του πλούτου και των παιδιών. Να και ένα παράδειγμα από τη βροχή, που μ’ αυτή αναζωογονούνται τα φυτά και τέρπει τις καρδιές των απίστων’ σε λίγο μαραίνονται και τα βλέπεις κίτρινα..”  (Κοράνι, 57:26)

και

“Η απασχόληση με την κοσμική ζωή δεν είναι παρά παίξιμο και σε μάτη. Η απασχόληση όμως για τη Μέλλουσα Ζωή είναι για τους ευσεβείς καλύτερα. Δεν το καταλάβατε λοιπόν”  (Κοράνι, 6:32).

Αυτοκριτική

Βίβλος:

“Μακάριοι όσοι θλίβονται για τις αμαρτίες τους και το κακό που κυριαρχεί στον κόσμο, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν από τον Θεό”  (Ματθαίος, 5:4).

Κοράνι:

“Να είστε βέβαιοι, θα σας δοκιμάσουμε με λίγο φόβο και πείνα και με μικρό χάσιμο απ’ την περιουσία και από τις ψυχές των ανθρώπων και από τους καρπούς. Να αναγγέλλεις τα καλά νέα στους υπομονετικούς.

Αυτοί είναι που αν καμιά συμφορά τους πιάνει, λένε: «Ανήκουμε στον ΑΛΛΑΧ και σ’ Αυτόν επιστρέφουμε».

Αυτοί είναι που θα πετύχουν τη συγχώρηση απ’ τον Κύριο τους και έλεος και είναι οι μόνοι καθοδηγούμενοι”  (Κοράνι, 2:155-157).

Πραότητα

Βίβλος:

“Μακάριοι όσοι φέρονται με πραότητα γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας”  (Ματθαίος, 5:5).

Κοράνι:

“Και βιαστείτε για συγχώρηση απ’ τον Κύριο σας και για τον Παράδεισο, που είναι πλατύς όσο και οι ουρανοί και η γη και που προετοιμάστηκε για τους δίκαιους,

που ξοδεύουν ελεύθερα (σε ελεημοσύνες) είτε όταν ευημερούν είτε όταν ατυχούν και που περιορίζουν τον θυμό τους και συγχωρούν όλους τους ανθρώπους, γιατί ο ΑΛΛΑΧ αγαπάει τους αγαθοεργούς”  (Κοράνι, 3:133-134)

και

“Οτιδήποτε σας δίνεται εδώ, δεν είναι παρά πρόσκαιρη άνεση στη ζωή αυτού του κόσμου ενώ ό,τι υπάρχει με τον ΑΛΛΑΧ, είναι καλύτερο και μόνιμο γι’ αυτούς που πιστεύουν και εναποθέτουν την πίστη τους στον Κύριο τους

και γι’ αυτούς που αποφεύγουν τα μεγαλύτερα αμαρτήματα και την ακολασία και συγχωρούν ακόμα και όταν είναι οργισμένοι

και γι’ αυτούς που υπακούν τον Κύριο τους και τηρούν τακτική προσευχή και συσκέπτονται για τις υποθέσεις τους συμβουλεύοντας ο ένας τον άλλο και ξοδεύουν (σε ελεημοσύνες) από εκείνα που τους έχουμε παραχωρήσει για τη συντήρηση τους

και γι’ αυτούς που όταν δοκιμαστούν από μια αδικία, (δεν ζαρώνουν από φόβο αλλά) κάνουν αντίποινα για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Η ανταμοιβή για ένα κακό πρέπει να είναι μια όμοια (σε βαθμό) βλάβη για το ίδιο πράγμα αλλά όποιος συγχωρεί και συμβιβάζεται, η αμοιβή του βρίσκεται στον ΑΛΛΑΧ. Βεβαίως, Αυτός δεν αγαπά τους άδικους.

Βέβαια αν κανείς αντιδρά (αμυνόμενος) έπειτα από μια αδικία που του έγινε, καμιά μομφή δεν υπάρχει πάνω του.

Η μομφή είναι μόνο ενάντια σ’ αυτούς που αδικούν τους ανθρώπους και αυθαδέστατα παρανομούν στη γη, αψηφώντας το ορθό και το δίκαιο. Αυτοί, οπωσδήποτε θα έχουν επώδυνα βασανιστήρια (την Κόλαση).

Και όποιος υπομένει και συγχωρεί, αυτό βέβαια είναι μια άσκηση θαρραλέας θέλησης και αποφασιστικότητας στη σωστή κατεύθυνση των υποθέσεων” 

(Κοράνι, 42:36-43).

Εδώ λοιπόν κάποιος ίσως ρωτήσει: “Ναι αλλά ο Χριστιανισμός δεν επιτρέπει την εκδίκηση και καλεί τους Χριστιανούς να συγχωρούν άμεσα. Γιατί το Ισλάμ επιτρέπει την αντίδραση? Δεν είναι μια μορφή εκδίκησης? Δεν είναι αυτό απόδειξη της ηθικής ανωτερότητας του Χριστιανισμού”? Η απάντηση είναι ένα μεγάλο: “’Όχι”.  Στον Χριστιανισμό ο Χριστιανός εξαναγκάζεται ηθικά να συγχωρήσει, χωρίς να έχει επιλογή. Στο Ισλάμ δεν είναι έτσι. Στο Ισλάμ ο μουσουλμάνος έχει την επιλογή να τιμωρήσει κάποιον που του έκανε κακό με ένα ίδιας αξίας κακό ή να συγχωρήσει και προτρέπεται προς τη συγχώρηση από το ίδιο το Ιερό Κοράνι:

“αλλά όποιος συγχωρεί και συμβιβάζεται, η αμοιβή του βρίσκεται στον ΑΛΛΑΧ”. Η συγχώρηση είναι μια μεγάλη αρετή. Δεν είναι αυτό μια απόδειξη της ηθικής ανωτερότητας του Ισλάμ? Η απάντηση είναι ένα μεγάλο «ΝΑΙ» γιατί όπως είπα ο Χριστιανός εξαναγκάζεται ηθικά να συγχωρήσει ενώ ο μουσουλμάνος έχει το δικαίωμα να επιλέξει αν θα συγχωρήσει κάποιον ή όχι. Έτσι αν ο μουσουλμάνος αποποιηθεί το δικαίωμα του για εκδίκηση και προτιμήσει να συγχωρήσει (ενώ θα μπορούσε να μη το κάνει), τότε θα το έχει κάνει πραγματικά από την καρδιά του και τότε μόνο η συγχώρηση θα έχει πραγματική αξία’ όταν γίνεται από καρδιάς και όχι όταν γίνεται αναγκαστικά, χωρίς να υπάρχει το δικαίωμα της αντίθετης επιλογής,

Ράχμα (έλεος)

Βίβλος:

“Μακάριοι όσοι δείχνουν έλεος στους άλλους γιατί σ’ αυτούς θα δείξει ο Θεός το έλεος Του”  (Ματθαίος, 5:7).

Κοράνι:

“Και όμως εκείνοι που στην καρδιά τους υπάρχει αρρώστια (υποκρισία), αυξήθηκε σ’ αυτούς η απιστία τους και πέθαναν όντας άπιστοι

ή μήπως δε βλέπουν ότι δοκιμάζονται κάθε χρόνο μια ή δύο φορές? Και όμως δεν μετανοούν, ούτε προσέχουν”  (Κοράνι, 9:125-126).

Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Αμρ ιμπν Ας (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε: “Ο ΑΛΛΑΧ θα δείξει έλεος σ’ αυτούς που δείχνουν έλεος. Να είστε ελεήμονες μ’ αυτούς που είναι στη γη, έτσι ώστε να σας δείξει έλεος Αυτός που είναι στον ουρανό…” 

(Tirmidhi, Birr 16;  Abu Dawood, Adab 66).

Ο Τζαρίρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε: “Ο ΑΛΛΑΧ δεν θα δείξει έλεος στους ανθρώπους που δε δείχνουν έλεος”  (Sahih al-Bukhari, Tauhid 2, Adab 27;  Sahih Muslim, Fadail 66).

Αντάμπ (ήθος, Καθαρή καρδιά)

Βίβλος:

“Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά γιατί αυτοί θα δουν το «πρόσωπο» του Θεού”

(Ματθαίος, 5:8).

Κοράνι:

“Και διάβασε τους από την ιστορία του Ιμπραήμ (Αβραάμ).

Πρόσεξε τι είπε στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτό που λατρεύετε»?

Είπαν: «Λατρεύουμε είδωλα και παραμένουμε συνέχεια στην υπηρεσία τους».

Είπε: «Μήπως σας ακούνε όταν τα επικαλείστε

Ή μήπως σας ωφελούν ή σας βλάπτουν»?

Είπαν: «Βρήκαμε τους πατέρες μας να κάνουν το ίδιο».

Είπε: «Κοιτάξτε αυτά που λατρεύετε

εσείς και οι πατέρες σας πολύ πιο πριν.

Αυτά είναι εχθροί μου ενώ ο Κύριος του σύμπαντος

που με έπλασε και είναι Εκείνος που με καθοδηγεί,

που με τρέφει και με ποτίζει

και όταν είμαι άρρωστος Εκείνος με γιατρεύει

και με θανατώνει και έπειτα με ξαναζωντανεύει

και που ελπίζω να μου συγχωρήσει την αμαρτία μου κατά την Ημέρα της Πίστης.

Κύριε μου! Δώρισε μου κρίση και κατάταξε με στους ενάρετους

και κάνε για μένα μια γλώσσα αλήθειας στις επόμενες γενιές

και κάνε με από τους κληρονόμους του Κήπου της Μακαριότητας (Παραδείσου)

και συγχώρεσε τον πατέρα μου γιατί ήταν με τους παραπλανημένους

και μη με ντροπιάσεις την Ημέρα (της Κρίσης) που οι άνθρωποι θα αναστηθούν.

Την Ημέρα που ούτε ο πλούτος ούτε τα παιδιά θα ωφελήσουν,

παρά μόνο εκείνος (θα ευδοκιμήσει) που θα παρουσιαστεί στον ΑΛΛΑΧ με πιστή (αγνή) καρδιά»”  (Κοράνι, 26:69-89).

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει:

“Ο ΑΛΛΑΧ δεν κοιτάει ούτε στο αν είστε όμορφοι ή άσχημοι ούτε στην περιουσία σας. Ο ΑΛΛΑΧ θα κοιτάξει μόνο στην καρδιά και στις πράξεις σας”

(Sahih Muslim, Birr 33;  Ibn Majah, Zuhd 9; Ahmed ibn Hanbal, Al-Musnad 2/285, 539).

Ειρήνη

Βίβλος:

“Μακάριοι όσοι φέρνουν την ειρήνη στους ανθρώπους γιατί αυτοί θα ονομαστούν παιδιά του Θεού”  (Ματθαίος, 5:9).

Κοράνι:

“Και όποιος κάνει ένα σφάλμα ή μια αμαρτία και στη συνέχεια την πετάξει πάνω σε κάποιον άλλο αθώο, τότε θα επωμιστεί τις συνέπειες της συκοφαντίας και της ολοφάνερης αμαρτίας.

Και αν δεν προστάτευε η Χάρη και η Ευσπλαχνία του ΑΛΛΑΧ, χωρίς αμφιβολία μια ομάδα (τους υποκριτές) θα πετύχαινε να σε καθοδηγήσει στην πλάνη. Στην πραγματικότητα όμως μόνο τον εαυτό τους αποπλάνησαν, χωρίς να σε βλάψουν σε τίποτα. Και ο ΑΛΛΑΧ σου έστειλε κάτω το Βιβλίο (Κοράνι) και τη σοφία και σου δίδαξε ό,τι πριν δε γνώριζες. Και ήταν μεγάλη η χάρη του ΑΛΛΑΧ σε σένα.

Δεν υπάρχει τίποτα καλό σε πολλά ψιθυρίσματα τους εκτός αν κάποιος προτρέπει τη χορήγηση ελεημοσύνης ή μιας καλής πράξης ή της συμφιλίωσης ανάμεσα στους ανθρώπους. Και όποιος κάνει αυτό με σκοπό να πετύχει την ευαρέσκεια του ΑΛΛΑΧ, θα του δώσουμε αμοιβή μεγάλης αξίας”  (Κοράνι, 4:112-114).

Σαμπρ (υπομονή)

Βίβλος:

“Μακάριοι όσοι διώκονται για την επικράτηση του θελήματος του Θεού γιατί σ’ αυτούς ανήκει η βασιλεία του Θεού”  (Ματθαίος, 5:10).

Κοράνι:

“Ω εσείς που πιστεύετε! Να επιμείνετε με υπομονή και σταθερότητα. Συναγωνιστείτε με τέτοια επιμονή και να είστε πάντα έτοιμοι (για πόλεμο και δίωξη) και να σέβεστε τον ΑΛΛΑΧ για να μπορέσετε να ευτυχήσετε” 

(Κοράνι, 3:200)

και

“Ό,τι έχετε μαζί σας, εξαφανίζεται αλλά ό,τι έχει ο ΑΛΛΑΧ, παραμένει. Και θα χορηγήσουμε βέβαια σ’ εκείνους που υπέμεναν καρτερικά την αμοιβή τους, σύμφωνα με το καλύτερο από τα έργα τους”  (Κοράνι, 16:96).

και

“Και όσοι υπομένουν καρτερικά αναζητώντας την ικανοποίηση του Κυρίου τους και διατηρούν τακτική προσευχή και ξοδεύουν (σε ελεημοσύνες) –μυστικά και φανερά- από εκείνα που τους έχουμε χορηγήσει και αντιμετωπίζουν το κακό με το καλό, αυτοί έχουν την καλή ανταμοιβή της ζωής σ’ αυτόν τον κόσμο” 

(Κοράνι, 13:22).

Τάκουα (ευσέβεια)

Βίβλος:

“Γι’ αυτό να έχετε υπόψη σας ότι αν η ευσέβεια (δικαιοσύνη) σας δεν ξεπεράσει την ευσέβεια των γραμματέων και των Φαρισαίων, δε θα μπείτε στη βασιλεία του Θεού”  (Ματθαίος, 5:20).

Κοράνι:

“Ο ΑΛΛΑΧ όμως σας διατάζει να αποδώσετε ό,τι σας εμπιστεύτηκαν σ’ αυτούς που τους ανήκει και όταν δικάζετε ανάμεσα σε ανθρώπους, να δικάζετε με δικαιοσύνη. Είναι εξαιρετική η διδασκαλία που σας έδωσε. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ όλα τα ακούει και όλα τα βλέπει”  (Κοράνι, 4:58).

Ο ίδιος ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει ότι ένας δικαστής δεν πρέπει να δικάζει όταν είναι θυμωμένος και ότι καλύτερα είναι κάποιος να κάνει λάθος με το να αθωώσει έναν ένοχο, παρά να κάνει λάθος καταδικάζοντας έναν αθώο και πάμπολλες φορές είχε καταδικάσει την υποκρισία και είχε τονίσει την καλοσύνη, την ειλικρίνεια και την πραγματική τάκουα (ευσέβεια).

Κοράνι:

“Ευσέβεια δεν είναι μόνο να τρέφετε ανατολικά και δυτικά τα πρόσωπα σας αλλά η ευσέβεια είναι εκείνου που πιστεύει στον ΑΛΛΑΧ και στην Έσχατη Ημέρα, στους αγγέλους, στα βιβλία και στους προφήτες. (Ευσέβεια είναι) να δίνει από την περιουσία του (ως ελεημοσύνη) ενώ την αγαπάει για τους συγγενείς του και για τα ορφανά και για τους απόρους και για τους οδοιπόρους και τους ζητιάνους και για την απελευθέρωση των σκλάβων. (Ευσέβεια) είναι να εκτελεί (ο πιστός) την προσευχή, να καταβάλλει τη ζεκάτ (ελεημοσύνη) και αυτοί που κρατούν την υπόσχεση τους αν έχουν υποσχεθεί και οι υπομονετικοί στις δυσκολίες και στους πόνους (είναι ευσεβείς) και όταν πολεμάνε για το όνομα του ΑΛΛΑΧ. Τέτοιοι είναι εκείνοι που πιστεύουν στην αλήθεια και είναι ευσεβείς”  (Κοράνι, 2:177).

O προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει ότι όποιος εφαρμόσει στη ζωή του το παραπάνω εδάφιο, έχει τελειοποιήσει την πίστη του.

Ιχσάν (Καλοσύνη προς όλους)

Βίβλος:

“Έχετε ακούσει την εντολή που δόθηκε παλιά στους προγόνους μας «Να μη κάνεις φόνο και όποιος κάνει φόνο, πρέπει να καταδικαστεί από τοπικό δικαστήριο». Εγώ όμως σας λέω πως ακόμα και όταν κάποιος οργίζεται εναντίον του αδερφού του χωρίς λόγο, πρέπει να καταδικαστεί από το τοπικό δικαστήριο. Και όποιος πει τον αδερφό του ανόητο, πρέπει να καταδικαστεί από το μεγάλο συνέδριο. Και όποιος τον πει ηλίθιο, πρέπει να καταδικαστεί στη φωτιά της κόλασης…..” 

(Ματθαίος, 5:21-22…).

Κοράνι:

“Και να λατρεύετε τον ΑΛΛΑΧ και να μην έχετε στη λατρεία Αυτού κανέναν μέτοχο και να προσφέρετε καλοσύνη στους γονείς, στους συγγενείς. Στα ορφανά και στους φτωχούς, στους γείτονες που συνδέεστε με συγγένεια και στους γείτονες που δεν είναι συγγενείς, στους στενούς συντρόφους και στους οδοιπόρους που συναντάτε και σ’ όσες έχετε σαν αιχμάλωτες γιατί ο ΑΛΛΑΧ δεν αγαπάει τον υπερήφανο, τον ματαιόδοξο”  (Κοράνι, 4:36)

και

“Και ούτε είναι δυνατόν να είναι ίσο το καλό με το κακό. Πλήρωσε (να ανταποδίδεις) το κακό με ό,τι είναι καλύτερο και τότε εκείνος που μεταξύ σου και μεταξύ του υπήρχε εχθρότητα, θα γίνει σαν στενός φίλος”  (Κοράνι, 41:34).

Ζίνα (μοιχεία)

Βίβλος:

“Ακούσατε επίσης πως δόθηκε στους προγόνους μας η εντολή «Μη μοιχεύσεις» αλλά εγώ σας λέω πως όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, έχει κιόλας διαπράξει μέσα του μοιχεία μ’ αυτήν”  (Ματθαίος, 5:27-28).

Κοράνι:

“Και μη πλησιάζετε στη μοιχεία γιατί είναι αισχρή πράξη και μεγάλη αμαρτία που ανοίγει τον δρόμο (για άλλες αμαρτίες)”  (Κοράνι, 17:32)

και

“Και εκείνοι (είναι πιστοί) που δεν επικαλούνται με τον ΑΛΛΑΧ άλλο θεό και δεν σκοτώνουν μια ζωντανή ψυχή που ο ΑΛΛΑΧ την έκανε ιερή, εκτός για μια δίκαιη αιτία και δε διαπράττουν μοιχεία. Και όποιος το κάνει αυτό, θα συναντήσει τιμωρία”  (Κοράνι, 25:68).

Όρκοι

Βίβλος:

“Έχετε επίσης ακούσει την εντολή που δόθηκε παλιά στους προγόνους μας «Να μη γίνεις επίορκος αλλά να τηρήσεις τους όρκους που έδωσες στο όνομα του Κυρίου»”  (Ματθαίος, 5:33).

Κοράνι:

“Ο ΑΛΛΑΧ δεν θα σας ζητήσει τον λόγο για τους ασήμαντους όρκους σας αλλά για όσους ορκιστήκατε σοβαρά. Ο εξαγνισμός για τους σοβαρούς όρκους είναι η διατροφή δέκα φτωχών κατά τον μέσο όρο διατροφής των οικογενειών σας ή ο ρουχισμός τους ή η απελευθέρωση ενός σκλάβου. Αν αυτό είναι πάνω απ΄ τις δυνάμεις σας, τότε να νηστέψετε για τρεις ημέρες. Αυτή είναι η εξιλέωση για τους όρκους που πήρατε. Τηρείστε όμως τους όρκους σας. Έτσι φανερώνει ο ΑΛΛΑΧ τις εντολές Του σε σας, μήπως και γίνετε ευγνώμονες”  (Κοράνι, 5:89).

Ρίγια (επίδειξη)

Βίβλος:

“Να προσέχετε την ελεημοσύνη σας να μη γίνεται μπροστά στους ανθρώπους με σκοπό να σας επιδοκιμάσουν. Γιατί αν γίνεται έτσι, μη περιμένετε ανταμοιβή από τον ουράνιο Πατέρα σας. Όταν κάνεις ελεημοσύνη, μη το διατυμπανίζεις όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους, για να τους τιμήσουν οι άνθρωποι. Σας βεβαιώνω πως αυτή η τιμή είναι όλη και όλη η ανταμοιβή τους. Εσύ αντίθετα όταν δίνεις ελεημοσύνη, ας μη ξέρει ούτε το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου, για να είναι αληθινά κρυφή η ελεημοσύνη σου..”  (Ματθαίος, 6:1-4).

Κοράνι:

“Η παραβολή για εκείνους που ξοδεύουν από τις περιουσίες τους για τη χάρη του ΑΛΛΑΧ. Μοιάζουν σαν τον κόκκο του σιταριού που από ένα φύτρωσαν επτά στάχυα και που το καθένα δίνει εκατό κόκκους. Έτσι ο ΑΛΛΑΧ πολλαπλασιάζει τα αγαθά σ’ όσους θέλει γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Απέραντος, Παντογνώστης.

Όσοι ξοδεύουν από τις περιουσίες τους για χάρη του ΑΛΛΑΧ και δεν επιδιώκουν μ’ αυτά που ξοδεύουν καμιά βλάβη ή σκοπό επίδειξης, γι’ αυτούς η αμοιβή είναι σίγουρη απ’ τον Κύριο τους. Κανείς φόβος δεν θα τους κυριεύσει, ούτε θα λυπηθούν.

Ο καλός λόγος και η συγνώμη, είναι προτιμότερα από ελεημοσύνη που την ακολουθεί η βλάβη. Ο ΑΛΛΑΧ είναι Πλούσιος, Μακρόθυμος.

Ω εσείς που πιστεύετε! Μη διαγράφετε την ελεημοσύνη σας με την επίδειξη και τη βλάβη σαν και εκείνον που ξοδεύει την περιουσία του για να επιδειχτεί στους ανθρώπους και δεν πιστεύει ούτε στον ΑΛΛΑΧ ούτε στην Έσχατη Ημέρα. Αυτός μοιάζει με σκληρό και άγονο βράχο, που πάνω του έχει λίγο χώμα και όταν πέφτει άφθονη βροχή, του αφαιρεί το χώμα και μένει γυμνός ο βράχος. Δεν θα κερδίσουν τίποτα από ό,τι κέρδισαν. Και ο ΑΛΛΑΧ δεν καθοδηγεί τους άπιστους ανθρώπους.

Και όσοι ξοδεύουν απ’ τις περιουσίες τους επιδιώκοντας τη χάρη του ΑΛΛΑΧ και την ενίσχυση της πίστης στην ψυχή τους, μοιάζουν με γόνιμο κήπο, σε υψηλό μέρος. Άφθονη βροχή πέφτει σ’ αυτόν και τον κάνει να πολλαπλασιάζει την παραγωγή. Αν όμως δεν δεχτεί άφθονη βροχή, αρκετή του είναι και η ψιχάλα. Ο ΑΛΛΑΧ βλέπει όλα όσα κάνετε.

Μήπως κανείς από σας θα ήθελε ενώ έχει έναν κήπο με φοινικόδεντρα και αμπέλια που από κάτω τους τρέχουν ποτάμια, γεμάτο με καρπούς όλων των ειδών και να τον πιάνουν τα γεράματα και χωρίς τα παιδιά του να έχουν αρκετή δύναμη για να προσέξουν τον εαυτό τους, να τον πιάσει ένας ανεμοστρόβιλος με φωτιά και να τον κάψει? Έτσι παρουσιάζει ο ΑΛΛΑΧ ολοκάθαρα σε σας τα Σημεία Του, για να τα προσέξετε.

Ω εσείς που πιστεύετε! Δώστε απ’ τα αγαθά που τίμια κερδίσατε και απ’ την παραγωγή που για σας κάνουμε τη γη να βγάλει και να μη διαλέξετε το κακό απ’ αυτά με σκοπό να το χαρίσετε, όταν εσείς οι ίδιοι δεν το δέχεστε, παρά μόνο με κλειστά τα μάτια. Και μάθετε ότι ο ΑΛΛΑΧ είναι Αυτάρκης, Αξιέπαινος.

Ο Σατανάς σας απειλεί με φτώχια και σας διατάζει να είστε φιλάργυροι. Ο ΑΛΛΑΧ όμως σας υπόσχεται την επιείκεια Του και τη χάρη Του. Και ο ΑΛΛΑΧ είναι απέραντα Γενναιόδωρος, Παντογνώστης.

Παραχωρεί σοφία σε όποιον θέλει. Και εκείνος που του χαρίστηκε η σύνεση, απολαμβάνει πράγματι πολλά αγαθά. Αλλά μονάχα οι άνθρωποι με κατανόηση νοιώθουν το μήνυμα.

Και οτιδήποτε ξοδεύετε σε ελεημοσύνη ή ως τάξιμο, να είστε βέβαιοι ότι ο ΑΛΛΑΧ τα γνωρίζει όλα. Στους αμαρτωλούς όμως δεν υπάρχει βοήθεια.

Καλό είναι να φανερώνετε την ελεημοσύνη σας. Καλύτερα όμως είναι να την αποκρύπτετε και να ελεείτε ανώνυμα εκείνους που έχουν ανάγκη. Αυτό επανορθώνει για σας μερικές αμαρτίες. Και ο ΑΛΛΑΧ γνωρίζει ό,τι κάνετε”

(Κοράνι, 2:261-271).

Υποκρισία

Βίβλος:

“Και όταν προσεύχεσαι, να μην είσαι σαν τους υποκριτές που τους αρέσει να στέκονται και να προσεύχονται στις συναγωγές και στα σταυροδρόμια, για να κάνουν καλή εντύπωση στους ανθρώπους. Σας βεβαιώνω πως αυτή είναι η ανταμοιβή τους”  (Ματθαίος, 6:5).

Κοράνι:

“Μήπως είδες αυτόν που αρνείται την Κρίση?

Τέτοιος είναι και αυτός που αποδιώχνει με τραχύτητα το ορφανό

Και δεν ενθαρρύνει το τάισμα του φτωχού.

Αλίμονο σ’ αυτούς που συμμετέχουν στην προσευχή και αδιαφορούν για τις προσευχές τους από αμέλεια και προσεύχονται για επίδειξη

Και αρνούνται να προσφέρουν κάτι για τις ανάγκες των γειτόνων” 

(Κοράνι, 107:1-7)

και

“Πες: «Δεν είμαι παρά ένας άνθρωπος σαν και εσάς, η έμπνευση έχει έρθει σ’ εμένα ότι ο Θεός σας είναι ένας Θεός. Όποιος προσδοκεί να συναντήσει τον Κύριο του, ας κάνει ειλικρινείς πράξεις και ας μη παραδέχεται κανέναν άλλον για συνέταιρο (στη δύναμη του Θεού)»”  (Κοράνι, 18:110).

Όχι μόνο καταδικάζεται η ρίγια (επίδειξη) αλλά στο Κοράνι όπως βλέπουμε λέγεται ότι οι ειλικρινείς πράξεις (αυτές δηλαδή που γίνονται με πραγματική πίστη και όχι για επίδειξη) είναι απόδοση λατρείας στον ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα.

Συγχώρηση

Βίβλος:

“Γιατί αν συγχωρήσετε τους ανθρώπους για τα παραπτώματα τους, θα σας συγχωρήσει και εσάς ο ουράνιος πατέρας. Αν όμως δε συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματα τους, ούτε και ο πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα”  (Ματθαίος, 6:14-15).

Κοράνι:

“Και ας μην ορκιστούν όσοι από σας έχουν προικιστεί με τη χάρη και με την ευρύτητα (του πλούτου) ότι δε θα βοηθήσουν τους συγγενείς τους και τους δυστυχισμένους και αυτούς που άφησαν τα σπίτια τους υπέρ του ΑΛΛΑΧ. Αφήστε τους να συγχωρούν και να παραβλέπουν. Μήπως δεν αγαπάτε να σας συγχωρήσει ο ΑΛΛΑΧ? Γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Επιεικής, Ελεήμονας”  (Κοράνι, 24:22).

Κατάκριση

Βίβλος:

“Πώς μπορείς και βλέπεις το σκουπιδάκι στα μάτια του αδερφού σου και δε νοιώθεις ένα ολόκληρο δοκάρι στο δικό σου μάτι? Ή πώς θα πεις στο αδερφό σου: «Άφησε με να βγάλω το σκουπιδάκι από το μάτι σου» όταν έχεις ένα ολόκληρο δοκάρι στο δικό σου μάτι? Υποκριτή”  (Ματθαίος, 7:3-5).

Κοράνι:

“Ω εσείς που πιστεύετε! Αποφεύγετε όσο μπορείτε τις πολλές υποψίες. Γιατί το να υποψιάζεσαι κάποιον σε μερικές περιπτώσεις, είναι αμαρτία. Και μη κατασκοπεύετε ούτε να κακολογείτε ο ένας τον άλλον πίσω από την πλάτη του. Μήπως κανείς από σας αγαπά να φάει το κρέας του νεκρού αδερφού του? Όχι, αυτό θα σας προκαλούσε φρίκη. Φοβηθείτε (σεβαστείτε) λοιπόν τον ΑΛΛΑΧ γιατί ο ΑΛΛΑΧ δέχεται τη μετάνοια και είναι Επιεικής”  (Κοράνι, 49:12).

Κιμπρ (Εγωισμός)

Βίβλος:

“Εκείνη την ώρα πήγαν οι μαθητές στον Ιησού και τον ρώτησαν ποιος είναι άραγε ανώτερος στη βασιλεία του Θεού. Ο Ιησούς φώναξε τότε ένα παιδάκι, το έβαλε να σταθεί ανάμεσα τους και είπε: «Σας βεβαιώνω πως αν δεν αλλάξετε και αν δεν γίνετε σαν παιδιά, δε θα μπείτε στη βασιλεία του Θεού. Όποιος λοιπόν ταπεινώσει τον εαυτό του σαν αυτό το παιδί, αυτός είναι ο ανώτερος στη βασιλεία του Θεού»”

(Ματθαίος, 18:1-4).

Κοράνι:

“Και μη βαδίζεις στη γη με προπέτεια γιατί δε μπορείς να χωρίσεις τη γη, ούτε και να φτάσεις στο ύψος των βουνών”  (Κοράνι, 17:37)

και

“Δεν απαξιούσε ο Χριστός να υπηρετεί και να λατρεύει τον ΑΛΛΑΧ και ούτε οι άγγελοι, εκείνοι που τους προτιμά ο ΑΛΛΑΧ. Όσοι περιφρονούν τη λατρεία Του και είναι υπεροπτικοί (και εγωιστές), τότε όλους μαζί θα τους συγκεντρώσει μπροστά Του (για απολογία)”  (Κοράνι, 4:172)

και

“…ο πιο τιμημένος από σας στα «μάτια» του ΑΛΛΑΧ, είναι ο πιο ενάρετος…”  (Κοράνι, 49:13).

Ταουχίντ (μονοθεϊσμός)

Βίβλος:

“Να αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου, με όλη την ψυχή σου και με όλο τον νου σου. Αυτή είναι η πρώτη και η πιο μεγάλη εντολή” 

(Ματθαίος, 22:37-38).

Κοράνι:

“Και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που λατρεύουν άλλους μαζί με τον ΑΛΛΑΧ, σαν όμοιους μ’ Αυτόν και τους αγαπούν όπως θα έπρεπε να αγαπιέται μόνο ο ΑΛΛΑΧ. Η αγάπη όμως στον ΑΛΛΑΧ εκείνων που πιστεύουν είναι δυνατότερη. Και αν όσοι ασεβούν μπορούν να μάθουν, αλίμονο. Θα βλέπουν τα βάσανα (που τους περιμένουν) και ότι κάθε εξουσία ανήκει στον ΑΛΛΑΧ και είναι πολύ σκληρός, όταν επιβάλει τιμωρίες”  (Κοράνι, 2:165).

Εδώ βλέπουμε αγαπητοί ότι οι Χριστιανοί αλλά και άλλοι που κατηγορούν το Ισλάμ και λένε ότι δεν υπάρχουν στο Κοράνι ηθικά παραγγέλματα και ηθικές αρχές, λένε ασύστολα ψέματα και οι κατηγορίες τους και οι κριτικές τους απέναντι στο Ισλάμ είναι πέρα για πέρα ψέματα και ψέματα και ψέματα. Ψεύδονται οι κατήγοροι του Ισλάμ και δεν βλέπουν και κρύβουν και παραβλέπουν το γεγονός ότι στο ίδιο το Ιερό Κοράνι καλούνται οι μουσουλμάνοι να αναπτύξουν ηθικές αρχές και αρετές.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Ο Κύριος σου έχει θεσπίσει να μη λατρεύετε παρά μόνο Εκείνον και στους γονείς σας οφείλετε φιλοφροσύνη. Αν ο ένας ή και οι δυο τους φτάσουν στη μεγάλη ηλικία, μη πεις σ’ αυτούς λέξη στενοχώριας και ούτε να τους αποδιώχνεις αλλά ν’ απευθύνεσαι σ’ αυτούς με λόγια σεβασμού

και εκτός απ’ την καλοσύνη, χαμήλωσε σ’ αυτούς τη φτερούγα της ταπεινοφροσύνης και να πεις: «Κύριε μου! Δώσε σ’ αυτούς την ευσπλαχνία Σου καθώς μ’ έχουν αναθρέψει απ’ την παιδική μου ηλικία».

Ο Κύριος σας γνωρίζει πολύ καλά ό,τι υπάρχει στις καρδιές σας. Αν είστε ενάρετοι, στ’ αλήθεια Εκείνος είναι Επιεικής σ’ εκείνους που αναφέρονται σ’ αυτόν συνεχώς.

Και απόδωσε στους συγγενείς τα δικαιώματα τους, καθώς και στους δυστυχισμένους και στους οδοιπόρους και μη σπαταλάς (την περιουσία σου) σε ασωτίες.

Οι άσωτοι πράγματι είναι αδέρφια με τους σατανάδες και ο Σατανάς είναι για τον Κύριο του γεμάτος αγνωμοσύνη.

Και όποτε τους αποφεύγεις επιδιώκοντας την Ευσπλαχνία του Κυρίου σου που την περιμένεις, τότε πες τους μια λέξη καλοσύνης.

Και μη κάνεις το χέρι σου να είναι δεμένο στον λαιμό σου (σαν τον φιλάργυρο) και ούτε να το τεντώνεις (σαν τον άσωτο) στο έπακρο της απόστασης, ώστε να γίνεις αξιοκατάκριτος και εγκαταλειμμένος.

Στ’ αλήθεια ο Κύριος σου συντηρεί πλουσιοπάροχα όποιον Εκείνος θέλει. Στ’ αλήθεια γνωρίζει και προσέχει τους δούλους Του.

Και μη σκοτώνετε τα παιδιά σας από φόβο της στέρησης. Εμείς θα σας προμηθεύσουμε τη διατροφή γι’ αυτά, όπως και σε σας. Πράγματι ο φόνος τους είναι μεγάλη αμαρτία.

Και να μη πλησιάζετε στη μοιχεία γιατί είναι αισχρότητα και μεγάλη αμαρτία, ανοίγοντας τον δρόμο (για άλλες αμαρτίες).

Και μην αφαιρείτε ζωή που ο ΑΛΛΑΧ την έχει κάνει απαραβίαστη, εκτός για δίκαιη αιτία. Και αν κανείς σκοτωθεί άδικα, έχουμε δώσει στον κληρονόμο του την εξουσία (να ζητήσει τον θάνατο του δολοφόνου ή να συγχωρέσει) αλλά να μη ξεπεράσει τα όρια όσον αφορά στην αφαίρεση ζωής γιατί τον βοηθάει (ο Νόμος).

Και μη πλησιάζετε την περιουσία των ορφανών (για να την καταχραστείτε) εκτός αν τη βελτιώσετε μέχρις ότου φτάσουν στην ηλικία της τέλειας δύναμης. Και να εκπληρώνετε κάθε υπόσχεση γιατί η (κάθε) υπόσχεση θα εξεταστεί (στην Ημέρα της Κρίσης).

Και όταν μετράτε, να δίνετε στην εντέλεια το μέτρο και να ζυγίζετε με ζυγαριά που είναι σωστή. Αυτό είναι το πιο καλό και το πιο συμφέρον στην τελική απόφαση.

Και να μην εξακολουθείς εκείνο που δεν γνωρίζεις γιατί η ακοή, η γνώση και η ψυχή, οι ίδιοι αυτοί ήταν υπεύθυνοι γι’ αυτό.

Και μη βαδίζεις με προπέτεια γιατί δεν μπορείς να χωρίσεις τη γη, ούτε και να φτάσεις στο ύψος των βουνών.

Η κακία όλων αυτών των πράξεων είναι μισητή στα «μάτια» του Κυρίου σου.

Αυτή είναι η σοφία που σου αποκάλυψε ο Κύριος σου. Μη παίρνεις με τον ΑΛΛΑΧ άλλες θεότητες για λατρεία για να μη ριχτείς αξιοκατάκριτος και εγκαταλειμμένος στην κόλαση”  (Κοράνι, 17:23-39).

Ο Άμπου Χουράϊρα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Η πίστη εμπεριέχει περισσότερα από εξήντα κομμάτια και η χάγια είναι μέρος της πίστης”  (Sahih al-Bukhari).

“Χάγια” σημαίνει: “ειλικρίνεια, ντροπή, ευσέβεια, αυτοκριτική”   και είναι κάτι που πρέπει να έχει κάθε σωστός μουσουλμάνος  (σε αντίθεση με τις ψευδείς κατηγορίες των Χριστιανών).

Μάλιστα δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην καλλιέργεια των ηθικών αρετών και του χαρακτήρα.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Και στείλαμε σε σένα το Βιβλίο (Κοράνι) με την αλήθεια, επικυρώνοντας τη γραφή που ήρθε πριν απ’ αυτό και ηγεμονεύοντας το με ασφάλεια. Δίκαζε λοιπόν μεταξύ τους με βάση τα όσα απεκάλυψε ο ΑΛΛΑΧ και μην ακολουθήσεις τις επιθυμίες τους, απομακρυνόμενος έτσι απ’ την αλήθεια που έχει σταλεί. Για κάθε έναν ανάμεσα σας, ορίσαμε έναν θρησκευτικό Νόμο και ένα «Πρόγραμμα». Αν το ήθελε ο ΑΛΛΑΧ, θα σας έκανε όλους ένα και μόνο έθνος αλλά θέλησε να σας δοκιμάσει πάνω σε όσα σας έστειλε. Γι’ αυτό, αγωνιστείτε για όλες τις αρετές. Στον ΑΛΛΑΧ όλοι σας πρέπει να αναφέρεστε. Αυτός θα σας εξηγήσει τα πράγματα που γι’ αυτά είχατε διαφορές”  (Κοράνι, 5:48)

και

“Ω εσείς που πιστεύετε! Να επιμένετε στο όνομα του ΑΛΛΑΧ σαν μάρτυρες για τη δικαιοσύνη και ας μη αφήνετε το μίσος των άλλων να σας κάνει να εγκαταλείψετε την δικαιοσύνη. Να είστε δίκαιοι. Η δικαιοσύνη είναι πιο κοντά στην ευσέβεια και να φοβάστε τον ΑΛΛΑΧ γιατί ο ΑΛΛΑΧ γνωρίζει πάρα πολύ καλά όλα όσα κάνετε”  (Κοράνι, 5:8).

Εδώ θα ήθελα να απαντήσω και σε διάφορες άλλες κατηγορίες που κατά καιρούς έχουν εκτοξεύσει οι Χριστιανοί και άλλοι εχθροί του Ισλάμ.

Λένε οι επικριτές του Ισλάμ:

“Ο Χριστιανισμός είναι θρησκεία ανώτερη από το Ισλάμ, επειδή όταν ο Χριστός εμφανίστηκε στους Εβραίους, οι Εβραίοι ήταν έτοιμοι να δεχτούν το κήρυγμα του Χριστού, επειδή είχαν προηγηθεί άλλοι προφήτες στον λαό του Ισραήλ και ήδη οι Εβραίοι είχαν τον Μωσαϊκό Νόμο”.

Απάντηση:

“Αυτό δηλαδή οι Χριστιανοί το θεωρούνε μειονέκτημα του Ισλάμ? Μήπως στην πραγματικότητα το μειονέκτημα είναι του Χριστιανισμού? Ο Ίσα (Ιησούς (αλέϊχι σαλάμ)) εμφανίστηκε σε έναν λαό που άσχετα αν ήταν ένας αχάριστος λαός, είχε ήδη ζυμωθεί με τις διδασκαλίες του μονοθεϊσμού και τις άλλες διδασκαλίες των προφητών. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Ίσα (Ιησούς (αλέϊχι σαλάμ)) βρήκε έτοιμο το έδαφος.

Στο Ισλάμ η κατάσταση ήταν διαφορετική. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) γεννήθηκε ανάμεσα σε ειδωλολάτρες, ανάμεσα σε ανθρώπους από τους οποίους ελαχιστότατοι είχαν γνωρίσει και ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό ή άλλες μορφές μονοθεϊσμού. Γεννήθηκε μέσα σε μια περιοχή όπου μία φυλή μπορούσε κυριολεκτικά να ξεκληρίσει μια άλλη φυλή για χάρη μιας καμήλας κ.τ.λ.

Μέσα όμως σε 23 χρόνια ο προφήτης μετέστρεψε την αραβική χερσόνησο και τους κατοίκους της από τον παγανισμό και την ειδωλολατρία στην υποταγή (πίστη) στον Ένα και Μοναδικό Θεό. Μετέστρεψε τους Άραβες (και όχι μόνο) από φυλετικές συγκρούσεις και εμφύλιους πολέμους σε ένα έθνος με ενότητα και συνοχή. Μετέστρεψε τους κατοίκους της αραβικής χερσονήσου από την οινοποσία και τη διαφθορά, στην υπομονή και στην ευσέβεια. Έφερε τους κατοίκους της αραβικής χερσονήσου από την αναρχία στην πειθαρχία και στην εγκράτεια, από την πλήρη χρεοκοπία στα υψηλότερα στάδια της ηθικής εξέλιξης κ.α.

Η ανωτερότητα λοιπόν εδώ, είναι στο Ισλάμ και όχι στον Χριστιανισμό”.

Λένε οι επικριτές του Ισλάμ:

“Ο Χριστιανισμός είναι ανώτερος απ’ το Ισλάμ επειδή είναι περισσότερο πνευματική θρησκεία σε αντίθεση με το Ισλάμ. Για παράδειγμα οι μουσουλμάνοι έχουν συγκεκριμένες ώρες που μπορούν να προσευχηθούν ενώ οι Χριστιανοί μπορούν να προσευχηθούν όποτε θέλουν. Αυτό, δείχνει την ανωτερότητα του Χριστιανισμού”.

Απάντηση:

“Αυτά που ισχυρίζεται παραπάνω ο επικριτής, καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Υπάρχουν βέβαια κάποιες υποχρεωτικές προσευχές που γίνονται σε συγκεκριμένες ώρες αλλά γιατί?

Είναι υποχρεωτικό για κάθε μουσουλμάνο να είναι απόλυτα βέβαιος, ότι έφθασε η ώρα της προσευχής και ότι πρέπει να προσευχηθεί και οι διαφορετικές ώρες της προσευχής καθορίζονται από τις γνωστές θέσεις του ήλιου ως εξής:

1. Φάτζρ (πρωινή): Είναι η προσευχή της οποίας ο χρόνος, αρχίζει με την εμφάνιση της αληθινής αυγής, και επεκτείνεται μέχρι την ανατολή του ηλίου. Η αληθινή αυγή είναι η άσπρη πρωινή γραμμή, που εμφανίζεται στον ορίζοντα, και όχι η προσωρινή λευκότητα που προηγείται.

Ο προτιμότερος χρόνος για την πρωινή προσευχή, είναι μια και μισή ώρα πριν την ανατολή του ηλίου.

2. Δούχρ (μεσημεριανή): Είναι η προσευχή της οποίας ο χρόνος αρχίζει, με την πτώση του ήλιου από τη μεσημβρία του, και τελειώνει όταν το μήκος μιας σκιάς είναι ίσο με το αντικείμενό του.

3. Ασρ (απογευματινή): Είναι η προσευχή της οποίας ο χρόνος αρχίζει, όταν το μήκος μιας σκιάς είναι ίσο με το αντικείμενό του, και τελειώνει όταν ο ήλιος αρχίζει και κιτρινίζει.

4. Μάγριμπ (ηλιοβασιλέματος): Είναι η προσευχή της οποίας ο χρόνος αρχίζει, με την δύση του ηλίου, μέχρι να εξαφανισθεί το λυκόφως, που είναι η κόκκινη πυράκτωση που εμφανίζεται στον ορίζοντα πριν από το σκοτάδι.

5. Ίσαα (βραδινή): Είναι η προσευχή της οποίας ο χρόνος αρχίζει, μετά την εξαφάνιση του λυκόφωτος, και τελειώνει με το τέλος του πρώτου τρίτου της νύχτας, ή τα μεσάνυχτα, και ο προτιμότερος χρόνος για τη βραδινή προσευχή είναι κοντά στο τέλος της.

Όλα αυτά λοιπόν έχουν μία μεγάλη σημασία γιατί έτσι βλέπουμε ότι κάθε στιγμή της ημέρας και σε διάφορες στιγμές στη διάρκεια της, πρέπει να προσεύχεται. Ο προφήτης είχε πει ότι αυτό μοιάζει με κάποιον ο οποίος 5 φορές την ημέρα μπαίνει σε ένα ποτάμι και καθαρίζεται. Η προσευχή λοιπόν είναι κάθαρση και υπενθυμίζει στον μουσουλμάνο συνεχώς τη διαθήκη – σχέση που έχει με τον ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα.

Οι όροι του Σαλά (προσευχής):

Ελευθερία και από τις δύο ακαθαρσίες:

Οι δυο ακαθαρσίες είναι:

α. Οι μεγάλες όπως αυτές που προκαλούνται από τη σεξουαλική επαφή και την εμμηνόρροια, που απαιτούν ένα πλήρες λουτρό, και

β. Οι μικρές, όπως αυτές που προκαλούνται κατά την ούρηση τη κένωση, και το κλάσιμο, οι οποίες απαιτούν Ουδού. Προκειμένου να προσευχηθεί κάποιος, πρέπει να είναι καθαρός και από τις δυο ακαθαρσίες.

Καθαριότητα του σώματος, του ιματισμού και της θέσης της προσευχής:

Για να είναι έγκυρη η προσευχή, πρέπει όλα να είναι καθαρά και χωρίς τη παραμικρή ακαθαρσία (νατζασάτ). Εάν ένας είναι ανίκανος να αφαίρεση ακαθαρσία, προσεύχεται οπωσδήποτε.

Επαρκής κάλυψη του σώματος:

Στην προσευχή, ο άνδρας πρέπει να καλυφθεί μεταξύ του ομφαλού και των γονάτων, η δε γυναίκα πρέπει να καλύψει όλο το σώμα της, εκτός από το πρόσωπο και τα χέρια της, αυτό περιλαμβάνει τα μαλλιά, και το επάνω μέρος των ποδιών της.

Οποιοσδήποτε τύπος ενδυμασίας, που καλύπτει επαρκώς το σώμα είναι επιτρεπτός, εντούτοις εάν είναι εφαρμοστός και προδίδει τη μορφή του σώματος, δεν επιτρέπεται, εάν είναι τόσο ελαφρύ και διαφανές και δείχνει το χρώμα του δέρματος από μέσα, επίσης δεν επιτρέπεται.

Είναι προτιμητέο να φορεθεί ο καλύτερη ενδυμασία για την προσευχή, βάση του στίχου στο Ιερό Κοράνιο,  στο οποίο αναφέρει ο Ύψιστος Αλλάχ: “Ω! Παιδιά του Αδάμ! Να φοράτε τη καλύτερη σας ενδυμασία (κάθε φορά) και σε κάθε τόπο εκτέλεσης της προσευχής”  (Κοράνι, 7:31).

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) απαγόρευσε στον άνδρα για να προσεύχεται με γυμνούς ώμους. Οι περισσότεροι μελετητές της Νομολογίας (φικχ) το θεωρούν ότι είναι  αντιπαθητικό, ενώ ο Ιμάμης Άχμεντ (ραχίμαχουλλάχ) το πήρε ως απαγόρευση, αν και η προσευχή με γυμνούς ώμους ισχύει.

Το αντίκρισμα της κατεύθυνσης της Κίμπλα:

Κατά την εκτέλεση της προσευχής, ο προσευχόμενος πρέπει να αντικρίζει τη Κάαμπα (το ιερό τέμενος στη Μέκκα) σύμφωνα με τους όρους και τη δυνατότητα του, ως εξής:

Κάποιος που μπορεί πραγματικά να δει τη Κάαμπα, πρέπει να την αντικρίζει άμεσα, η δε γενική κατεύθυνση δεν είναι αρκετή.

Ένας που δεν μπορεί να τη δει, πρέπει να αντικρίζει την κατεύθυνσή της, και αυτό γίνεται μέσα στη δυνατότητά του, βάση του στίχου στο Ιερό Κοράνι, στο οποίο αναφέρεται: “Ω! Κύριε μας! Μην μας φορτώνεις παρά μόνο όσο αντέχουμε να σηκώσουμε”  (Κοράνι, 2:286).

Εάν κάποιος δεν μπορεί να καθορίσει την κατεύθυνση της Κύμπλα λόγω νέφους ή σκότους, και της μη εύρεσης κάποιου για να τον ρωτήσει, πρέπει να υπολογίσει χρησιμοποιώντας την ικανότητά του, και να προσευχηθεί προς την κατεύθυνση που αυτός θεωρεί ότι είναι η σωστή, έτσι η προσευχή του ισχύει και δεν χρειάζεται να την επαναλάβει.

Εάν κάποιος συνειδητοποιήσει κατά τη διάρκεια της προσευχής του, ότι είχε εσφαλμένη εκτίμηση όσο αφορά την κατεύθυνση της Κύμπλα, πρέπει να γυρίσει στη σωστή κατεύθυνση αμέσως, και να ολοκληρώσει την προσευχή του, τότε δεν χρειάζεται να την επαναλάβει. Όμως εάν κάποιος προσεύχεται σε λανθασμένη κατεύθυνση στην πόλη του, και ξεχνάει την κατεύθυνση της, ή αποτυγχάνει να την επιβεβαιώσει, και έχει τη δυνατότητα να κάνει, τότε πρέπει να επαναλάβει την προσευχή λόγω της αμέλειάς του.

Το αντίκρισμα της κατεύθυνσης της Κίμπλα δεν είναι όρος για έναν ταξιδιώτη που προσεύχεται τις πρόσθετες εθελοντικές προσευχές του, μέσα σε μεταφορικό μέσο. Μπορεί να προσευχηθεί σε οτιδήποτε κατεύθυνση αντιμετωπίζει. Αυτό ισχύει επίσης για έναν που αναγκάζεται ή φοβάται για τον εαυτό του ή για την ιδιοκτησία του, και κατά τη διάρκεια της μάχης.

Γιατί λοιπόν συμβαίνει αυτό? Υπάρχουν διάφοροι λόγοι. Υπάρχουν κάποιες ώρες στις οποίες ο πιστός μουσουλμάνος πρέπει να εκτελεί κάποιες υποχρεωτικές προσευχές επειδή πρέπει να μπορούν οι μουσουλμάνοι να συγκεντρώνονται μαζί, επειδή έτσι οι προσευχές καλύπτουν όλα τα χρονικά διαστήματα στη διάρκεια της ημέρας, επειδή έτσι συνεχώς ο μουσουλμάνος θυμάται τη σχέση του με τον Θεό και επειδή πολύ απλά έτσι ήθελε ο ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα. Ωστόσο, πουθενά ο πιστός δεν απαγορεύεται να προσφέρει εθελοντικά όσες προσευχές θέλει και όποτε θέλει.

Ο Άμπου Χουράϊρα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει ότι ο ΑΛΛΑΧ του είπε:

“Θα ανοίξω πόλεμο σε όποιον θεωρήσει κάποιον πιστό δούλο Μου εχθρό. Δεν υπάρχει καλύτερος δρόμος για να Με πλησιάσει ο δούλος Μου παρά κάνοντας τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Ο δούλος Μου με προαιρετική λατρεία συνεχίζει να Με πλησιάζει μέχρι να τον αγαπήσω. Όταν τον αγαπήσω, γίνομαι το αυτί με το οποίο ακούει, το μάτι με το οποίο βλέπει, το χέρι με το οποίο πιάνει και το πόδι με το οποίο περπατά. Αν Μου ζητήσει κάτι, του το δίνω. Αν μου ζητήσει προστασία, του τη δίνω. Όταν πρέπει να κάνω κάτι, δεν διστάζω σε τίποτα όσο διστάζω όταν πρέπει να πάρω την ψυχή του πιστού δούλου Μου που δεν θέλει τον θάνατο. Δεν μου αρέσει να πιέζω τον δούλο Μου”  (Sahih al-Bukhari, riqaq, #38).

Ο προφήτης είπε ότι ο ΑΛΛΑΧ του είπε: “Όταν ο δούλος Μου Με πλησιάζει τόσο όσο το μήκος ενός δακτύλου, Εγώ τον πλησιάζω τόσο όσο το μήκος μιας παλάμης. Όταν ο δούλος Μου Με πλησιάζει τόσο όσο το μήκος μιας παλάμης, Εγώ τον πλησιάζω τόσο όσο μια ανοιχτή αγκαλιά. Όταν ο δούλος Μου περπατάει προς Εμένα, Εγώ τρέχω προς αυτόν”  (Sahih al-Bukari).

Γιατί οι μουσουλμάνοι πρέπει να στρέφονται προς την πόλη Μέκκα και συγκεκριμένα προς την Κάαμπα της Μέκκας? Αυτό συμβολίζει την ενότητα και τον απλό και απόλυτο μονοθεϊσμό. Όλοι οι πιστοί στρέφονται προς ένα σημείο, όλοι προς ένα. Αυτό συμβολίζει την ενότητα των μουσουλμάνων (ότι όλοι πρέπει να στρέφονται προς το σημείο αυτό και όχι μόνο ορισμένοι) και τον μονοθεϊσμό (όλοι στρέφονται προς ένα σημείο και όχι προς δύο, τρία ή περισσότερο). Το απόλυτο ταουχίντ (μονοθεϊσμός).

Γιατί πρέπει να καθαρίζονται οι μουσουλμάνοι πριν την προσευχή? Πολύ απλά επειδή έχουμε και σώμα και ψυχή και όχι μόνο ψυχή ή μόνο σώμα αλλά και τα δύο μαζί. Γι’ αυτό λοιπόν πρέπει να καθαρίζουμε και το σώμα και την ψυχή και την καρδιά μας.

Γιατί οι μουσουλμάνοι κάνουν μετάνοιες κατά τη διάρκεια της προσευχής? Μα δεν είναι αυτή η πιο αυθεντική και φυσική μορφή προσευχής? Δεν δείχνει ταπείνωση? Δε δείχνει αγάπη? Δε δείχνει παράδοση? Έστω και συμβολικά δε δείχνουν έτσι οι μουσουλμάνοι ότι παραδίνονται 100% στον Θεό και ταπεινώνονται? Ακόμα και οι λεγόμενοι «πατέρες» της εκκλησίας δεν κάνουν μετάνοιες στα μοναστήρια? Απλά η μετάνοια συμβολίζει την ταπείνωση και την παράδοση.

Έτσι λοιπόν εδώ βλέπουμε ότι η ανωτερότητα βρίσκεται στο Ισλάμ και όχι στον Χριστιανισμό.

Λένε οι επικριτές του Ισλάμ:

“Γιατί οι μουσουλμάνοι πρέπει να πηγαίνουν στη Μέκκα υποχρεωτικά για να λατρεύουν σε ένα συγκεκριμένο τόπο τον Θεό? Αυτό δείχνει την ανωτερότητα του Χριστιανισμού”.

Απάντηση:

“Δεν είναι υποχρεωτικό για κάποιον να πάει στη Μέκκα για να λατρέψει τον Θεό. Ο Θεός μπορεί να λατρευτεί παντού. Υποχρεωτικό είναι για έναν μουσουλμάνο να πάει μία φορά στη ζωή του στη Μέκκα (και προαιρετικά στη Μεδίνα) αν μπορεί και έχει την οικονομική ικανότητα να το πραγματοποιήσει (και όχι γι’ αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα). Αυτό δε συμβαίνει επειδή ο Θεός δεν μπορεί να λατρευτεί σε άλλον τόπο αλλά επειδή έτσι οι πιστοί, όλοι μαζί συγκεντρώνονται σε έναν τόπο από όλες τις γωνιές του κόσμου. Αυτό συμβολίζει την ενότητα και την αδερφοσύνη. Όλοι μαζί οι άνθρωποι από όλες τις χώρες, από όλες τις γλώσσες και από όλες τις φυλές, συγκεντρώνονται και λατρεύουν τον Ένα Θεό, φορώντας το Ιχράμ (δύο κομμάτια από άσπρο ύφασμα που φοράνε οι άντρες) και έτσι όλοι μαζί, με τα ίδια ρούχα, ανεξαρτήτως φυλής και καταγωγής, όλοι μαζί δίπλα δίπλα φωνάζουν: «Lebbeyk ALLAHUMMA lebbeyk, lebbeyk la sharika laka lebbeyk, inna al-hamda wa nimmata, laka wal-mulk, la sharika laka» (ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα Σου Θεέ μου, ανταποκριθήκαμε, ανταποκριθήκαμε δεν έχεις συνέταιρο στην εξουσία Σου ανταποκριθήκαμε, η δόξα και ο αίνος και τα πάντα είναι δικά Σου, Εσύ δεν έχεις συνέταιρο).

Έτσι λοιπόν εδώ βλέπουμε ότι η ανωτερότητα βρίσκεται στο Ισλάμ και όχι στον Χριστιανισμό”.

Τα τέσσερα δηλητήρια της καρδιάς

από τα γραπτά του Ibn Rajab al-Hanbali, του Ibn al-Qayyim al-Jawziyya και του Imam Ghazali

Λέγεται στο Άγιο Κοράνι:

“Και φύλαξε ευχαριστημένη την ψυχή σου με εκείνους που επικαλούνται τον Κύριο τους το πρωί και το βράδυ αναζητώντας την ευχαρίστηση Του και μην αφήσεις τα μάτια σου να αποστραφούν απ’ αυτούς, επιδιώκοντας τα στολίδια και την πολυτέλεια της ζωής του κόσμου αυτού ούτε να υπακούς σε οποιονδήποτε έχουμε κάνει να παραμελεί το να Μας θυμάται και που ακολούθησε τους πόθους του και που η υπόθεση του έχει ξεπεράσει τα όρια”  (Κοράνι, 18:28).

Θα πρέπει να ξέρεις ότι όλες οι πράξεις ανυπακοής στον Θεό, είναι ένα δηλητήριο για την καρδιά και προκαλεί την αρρώστια και την καταστροφή της ενάντια στη θέληση του ΑΛΛΑΧ.

Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Μουμπάρακ (ραχματουλλάχι αλέϊχι) είπε:

“Έχω δει λάθος πράξεις να σκοτώνουν καρδιές και η υποβάθμιση της σημασίας τους, μπορεί να κάνει τις καρδιές (και τους ιδιοκτήτες τους) να εθιστούν σ’ αυτές. Η απομάκρυνση από επιβλαβείς πράξεις, δίνει ζωή στις καρδιές”.

Όποιος ενδιαφέρεται για τη ζωή και την υγεία της καρδιάς του, πρέπει να την προστατέψει από την επίδραση αυτού του δηλητηρίου και να αποφύγει άλλα τέτοια «δηλητήρια». Όποιος πάρει ένα τέτοιο «δηλητήριο καταλάθος ή από αδυναμία, θα έπρεπε τότε να προσπαθήσει να απομακρύνει την επίδραση τους από την καρδιά του στρεφόμενος  στον ΑΛΛΑΧ και ζητώντας συγχώρεση και να κάνει οτιδήποτε καλό, στρέφοντας έτσι τον εαυτό του μακριά από τα προηγούμενα του λάθη.

Με τα τέσσερα δηλητήρια της καρδιάς εννοούμε τα ανόητα λόγια, τα ασυγκράτητα βλέμματα, πολύ άχρηστο φαΐ και τις άσχημες σχέσεις με τους ανθρώπους. Αυτά είναι τα περισσότερο διαδεδομένα από όλα τα δηλητήρια και έχουν τη χειρότερη επίδραση στις καρδιές των ανθρώπων.

Μη απαραίτητα λόγια

Ο Άνας ιμπν Μάλικ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Η πίστη κάποιου δεν είναι εντάξει μέχρι και η καρδιά του να είναι εντάξει και η καρδιά του δεν είναι καθαρή, μέχρι και τα λόγια του να είναι καθαρά”

(daif hadith, Al-Mundhari, 3/234; and al-Iraqi in al-Ihya, 8/1539).

Αυτό δείχνει ότι ο προφήτης συνέδεσε την τελειότητα της πίστης με την καθαρή καρδιά και την καθαρή καρδιά με την απομάκρυνση από τα άχρηστα λόγια.

Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Όμαρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης είπε:

“Μη μιλάτε υπερβολικά χωρίς να θυμάστε τον ΑΛΛΑΧ γιατί τέτοια υπερβολικά λόγια χωρίς την ενθύμηση του ΑΛΛΑΧ, κάνουν την καρδιά να σκληρύνει και αυτός που βρίσκεται μακρύτερα από τον ΑΛΛΑΧ, είναι κάποιος με σκληρή καρδιά”

(Da’if hadith, at-Tirmdihi, Kitab az-Zuhd, 7/92, gharib).

Ο Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε:

“Κάποιος που μιλάει πολύ, είναι κάποιος που συχνά κάνει λάθη και κάποιος που συχνά κάνει λάθη, οδηγείται σε λάθος αποτελέσματα. Η «πυρκαγιά» έχει προτεραιότητα σε έναν τέτοιο συχνά αμαρτωλό”

(Da’if hadith, Ibn Hibban and al-Baihaqi, and al-Iraqi in his edition of al-Ihya, 8/1541).

Ο Μουάδ ιμπν Τζάμπαλ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) του είπε:

“Να σου πω πώς να το ελέγξεις όλο αυτό?”  και ο Μουάδ απάντησε: “Ναι απεσταλμένε του Θεού”.  Τότε ο προφήτης δείχνοντας τη γλώσσα του, είπε: “Να προσέχεις αυτήν”. Ο Μουάδ ρώτησε: “Θα δώσουμε λογαριασμό και γι’ αυτό (για τη γλώσσα)?”  και ο προφήτης απάντησε: “…δεν υπάρχει κάτι πιο δύσκολο από τις γλώσσες (και από αυτά που λέγονται) που ρίχνει τους ανθρώπους στην κόλαση” ?

(hadith, at-Tirmidhi, al-Hakim al-Mustadrak, adh-Dhahabi).

Ό,τι εδώ εννοείται με τη φράση «κάτι πιο δύσκολο από τις γλώσσες» είναι η τιμωρία για ό,τι απαγορευμένο λέγεται. Ένας άνθρωπος μέσω της συμπεριφοράς του δείχνει είτε το καλό είτε το κακό και κατά την Ημέρα της Κρίσης θα γευτεί τους καρπούς των πράξεων του. Αυτοί που έδειξαν τα καλά λόγια και τις καλές πράξεις, είναι αυτοί που θα κερδίσουν τις ευλογίες του Θεού. Αυτοί που έχουν κάνει το κακό στη γη, μπορούν και πρέπει μόνο να νιώσουν τύψεις. 

Ο Άμπου Χουράϊρα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Αυτό που περισσότερο κάνει τους ανθρώπους να μπουν στη φωτιά, είναι η γλώσσα και τα γεννητικά όργανα”

(Sahih hadith, Sunan at-Tirmidhi; Ahmad ibn Hanbal, Al-Musnad; also al-Hakim al-Mustadrak and adh-Dhahabi).

Επίσης ο Άμπου Χουράϊρα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης είπε:

“Ο άνθρωπος μιλάει και λέει λόγια, των οποίων τις συνέπειες δεν συνειδητοποιεί και για τις οποίες στέλνεται στο μεγαλύτερο βάθος της Κόλασης…”

(Sahih al-Bukhari, Kitab ar-Riqaq; Sahih Muslim, Kitab az-Zuhd).

Ο Ούκμπα ιμπν Αμίρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) ρώτησε τον προφήτη:

- “Ω απεσταλμένε του Θεού, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιβιώσουμε?”

και ο προφήτης απάντησε:

-         “Φύλαξε τη γλώσσα σου, κάνε το σπίτι σου αρκετό έτσι ώστε να απολαμβάνεις την προσωπική σου ζωή και κλάψε για τα λάθη σου”    (Sunan at-Tirmdhi, Kitab az-Zuhd, Hasan).

Ο Σαχλ ιμπν Σαντ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Όποιος μπορεί να ελέγξει ό,τι βρίσκεται ανάμεσα στα χείλια και στα πόδια του, θα κερδίσει τον Παράδεισο”  (Sahih al-Bukhari, Kitab ar-Riqaq, 11/308 and Kitab al-Hudud, 12/113).

Ο Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είδε μια ημέρα τον Άμπου Μπακρ (ραντιγιαλλάχου άνχου) να κρατάει και να τραβάει τη γλώσσα του και του είπε: “Σταμάτα, ο ΑΛΛΑΧ να σε συγχωρέσει” και ο Άμπου Μπακρ απάντησε: “Όχι, αυτή η γλώσσα μου με έχει φέρει σε επικίνδυνες καταστάσεις”

(Abu Ya’la, Hasan; Sunan Baihaqi and as-Suyuti; Ahmed ibn Hanbal, Al-Musnad, 1/201; as-Sa’ati).

Όπως λοιπόν είπα παραπάνω, υπάρχουν πολλά άσχημα που προκαλούνται από τη γλώσσα όπως κουτσομπολιό, συκοφαντία, κατάκριση, διπροσωπία, ψέματα, τραγούδισμα και άλλα λάθη που μπορούν να καταστρέψουν έναν άνθρωπο και την καρδιά του, κάνοντας τον να χάσει την ευτυχία σ’ αυτή και στην άλλη (Μεταθανάτια) ζωή. Ο ΑΛΛΑΧ είναι Αυτός στον οποίο πρέπει να στραφούμε για βοήθεια.

Ασυγκράτητο βλέμμα

Η ασυγκράτητη ματιά συμβαίνει στο άτομο που προσπαθεί να προσεχθεί από αυτά που βλέπει, που προσπαθεί να ελκύσει τα βλέμματα των άλλων, και στην αποτύπωση μιας εικόνας αυτού που βλέπει στην καρδιά του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες συνέπειες τον άνθρωπο. Τα εξής είναι μερικά:

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει:

“Το βλέμμα είναι ένα δηλητηριασμένο βέλος του σατανά. Όποιος χαμηλώνει το βλέμμα του για χάρη του ΑΛΛΑΧ, τότε (ο ΑΛΛΑΧ) θα του στείλει μία γλύκα την οποία (ο πιστός) θα τη νιώσει στην καρδιά του όταν θα Τον (τον ΑΛΛΑΧ) συναντήσει”

(Da’if, at-Tabarani, 8/63; al-Hakim al-Mustadrak, 4/314; Ahmad, al-Musnad, 5/264).

Ο σατανάς μπαίνει κάπου με το βλέμμα γιατί ταξιδεύει με αυτό πιο γρήγορα από ότι το σύννεφο στον αέρα. Κάνει (ο σατανάς) κάτι να φαίνεται πιο όμορφο από όσο πραγματικά είναι και το μετατρέπει σε ένα είδωλο το οποίο η καρδιά λατρεύει τελικά και (ο σατανάς και η άγνοια) υπόσχεται στον άνθρωπο λάθος ανταμοιβές από λανθασμένες και επικίνδυνες πράξεις και έτσι παρασύρεται ο άνθρωπος μέσα στις βρώμικες πράξεις του.

Αυτό αποσπά την καρδιά και την κάνει να ξεχάσει τις σημαντικότερες ανησυχίες της. Έτσι η καρδιά χάνει την ευθεία πορεία της και περιέρχεται στο κοίλωμα της επιθυμίας και της άγνοιας.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Και μην υπακούς σε κάποιον που έχουμε κάνει την καρδιά του να ξεχνάει το να Μας θυμάται και που ακολουθεί τις δικές του επιθυμίες και ο οποίος έχει υπερβεί όλα τα όρια”  (Κοράνι, 18:28).

Ανάμεσα στα μάτια και στην καρδιά υπάρχει ένα κανάλι επικοινωνίας. Αν προσβληθούν τα μάτια, τότε προσβάλλεται η καρδιά. Γίνεται σαν ένας σκουπιδότοπος όπου σιγά σιγά συγκεντρώνονται όλα τα σκουπίδια και οι ακαθαρσίες και πλέον δεν μένει καθόλου χώρος στην καρδιά κάποιου για να αγαπάει τον ΑΛΛΑΧ, να Τον πιστεύει και να Τον επικαλείται.

Λέγεται στο Άγιο Κοράνι:

“Πες στους πιστούς να κατεβάζουν το βλέμμα τους και να φυλάνε την αγνότητα τους. Αυτό είναι πιο ασφαλές γι’ αυτούς. Σίγουρα ο ΑΛΛΑΧ είναι Ενήμερος για ό,τι κάνουν”  (Κοράνι, 24:30).

Μόνο αυτοί που υπακούν στον ΑΛΛΑΧ είναι ασφαλείς σ’ αυτόν τον κόσμο και μόνο ο πιστός που υπακούει στον ΑΛΛΑΧ θα επιβιώσει στον Επόμενο Κόσμο.

Το πονηρό βλέμμα μπορεί να γεμίσει την καρδιά με σκοτάδι αλλά το χαμήλωμα του βλέμματος για χάρη του ΑΛΛΑΧ, γεμίζει την καρδιά με φως.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Ο ΑΛΛΑΧ είναι ο Δημιουργός του φωτός των ουρανών και της γης. Το φως του μοιάζει σαν να υπήρχε εκεί ένα βαθούλωμα στον τοίχο και μέσα του μία λυχνία. Η λυχνία ήταν μέσα σε γυαλί. Το γυαλί ήταν σαν άστρο λαμπερό που φωτίζει από το λάδι του ευλογημένου δέντρου μιας ελιάς που η θέση της δεν υπάρχει ούτε στην ανατολή ούτε στη δύση αλλά σ’ ένα ανοικτό μέρος που ο ήλιος το βλέπει όλη μέρα. Το λάδι του σχεδόν φωτίζει (συνέχεια) και ας μη το αγγίζει η φωτιά. Φως πάνω σε Φως. Ο ΑΛΛΑΧ καθοδηγεί όποιον θέλει σ’ αυτό το φως Του. Και ο ΑΛΛΑΧ φανερώνει τα παραδείγματα στους ανθρώπους και ο ΑΛΛΑΧ είναι Παντογνώστης”  (Κοράνι, 24:35).

Όταν η καρδιά είναι ένα φως, το ατέλειωτο καλό έρχεται σ’ αυτήν από παντού αλλά αν είναι σκοτεινή, τα «σύννεφα» του σατανά έρχονται από παντού και τυλίγουν την καρδιά. Το να μη χαμηλώνουμε το βλέμμα με ταπείνωση και ειλικρίνεια, κάνει την καρδιά τυφλή να διακρίνει ανάμεσα στο καλό και στο κακό, ανάμεσα στη Σούννα (Παράδοση) του προφήτη και στη μπίντα (αίρεση).

Κάποτε κάποιος ευσεβής είπε:

“Όποιος πλουτίζει την εξωτερική του συμπεριφορά ακολουθώντας τη Σούννα (Παράδοση) του προφήτη και καθαρίζει τον εσωτερικό του κόσμο και χαμηλώνει το βλέμμα του για να μη κοιτάει ό,τι είναι απαγορευμένο και αποφεύγει ό,τι είναι βλαβερό και ακολουθεί και χρησιμοποιεί ό,τι είναι χαλάλ (επιτρεπτό), δεν θα αποτύχει”.

Το πολύ φαΐ

Το να τρώμε όσο είναι αρκετό χωρίς βουλιμία και υπερβολή, οδηγεί στην απαλότητα της καρδιάς, στη δύναμη της διάνοιας, στην ταπεινοφροσύνη, στην αποδυνάμωση των άσχημων επιθυμιών και σε ευγένεια στη συμπεριφορά. Η πολυφαγία φέρνει τα αντίθετα από αυτά τα αποτελέσματα.

Ο Αλ-Μίκνταμ ιμπν Γιάκριμπ (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Ο γιος του Αδάμ (ο άνθρωπος) δεν γεμίζει κάτι πιο δυσάρεστο στο ΑΛΛΑΧ από το στομάχι του. Μερικές μπουκιές θα έπρεπε να είναι αρκετές γι’ αυτόν για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του. Αν πρέπει να το γεμίσει (το στομάχι), τότε θα έπρεπε να αφήσει το 1/3 για το φαΐ, το 1/3 για το νερό και το 1/3 άδειο για να αναπνέει ευκολότερα”  (Sahih, Ahmad, al-Musnad, 4/132; as-Sa‘ati, al-Fath ar-Rabbani, 17/88; at-Tirmidhi, Kitab az-Zuhd, 7/51).

Το υπερβολικό φαγητό μπορεί να προκαλέσει πολλές βλάβες Κάνει το σώμα ανυπάκουο προς τον ΑΛΛΑΧ και κάνει τη λατρεία και την υπακοή κάτι δύσκολο σ’ αυτό (γιατί αυτό που συνέχεια τρώει, δεν έχει υπομονή και όλο τρώει και τρώει). Όποιος προσέχει, μπορεί να σωθεί γιατί είναι εύκολο για τον σατανά να ελέγξει κάποιον με γεμάτο στομάχι και γι’ αυτό ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει:

“Κλείστε τον δρόμο στα σατανά κάνοντας νηστεία”

(al-Ghazzali, al-Ihya ulum id-din, 8/1488, Da’if).

Ειπώθηκε ότι κάποτε που κάποιοι νέοι από τη φυλή του Ισραήλ νήστευαν και είχε έρθει η ημέρα να σπάσουν τη νηστεία τους, τότε κάποιος άντρας τους είπε: “Μη φάτε τόσο πολύ γιατί αλλιώς θα πιείτε πολύ και τότε θα αποκοιμηθείτε πολύ και θα χάσετε”.

Ο Ιμπραήμ ιμπν Αντχάμ (ραχματουλλάχι αλέϊχι) είπε: “Όποιος ελέγχει το στομάχι του, ελέγχει τη θρησκεία του και όποιος ελέγχει την πείνα, ελέγχει την συμπεριφορά του. Η ανυπακοή στον ΑΛΛΑΧ είναι πιο σύνηθες σε κάποιον με γεμάτο στομάχι…”.

Η Άϊσα (ραντιγιαλλάχου άνχα) είπε:

“Από τότε που ο προφήτης έφτασε στη Μεδίνα μέχρι τον θάνατο του, η οικογένεια του Μουχάμμεντ ποτέ δεν έφαγε ψωμί φτιαγμένο από εκλεκτό αλεύρι για τρεις συνεχόμενες ημέρες” 

(Sahih al-Bukhari, Kitab al-At‘ima, 9/549; Sahih Muslim, Kitab az-Zuhd, 8/105). 
 
 

Οι κακές σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους

Η φιλία και οι σχέσεις που δε δημιουργούν καλό, είναι μια χρόνια ασθένεια που δημιουργεί μεγάλο κακό. Πόσες φορές οι άσχημες φιλίες έχουν προκαλέσει το κακό να μπει στις καρδιές και απομάκρυνε από τους ανθρώπους τη γενναιοδωρία του ΑΛΛΑΧ? Εξαιτίας τέτοιων φιλιών κάποιος μπορεί να χάσει και σε αυτή αλλά και στην άλλη ζωή. Ένας άνθρωπος θα έπρεπε να ωφελείται από τις παρέες του και για να το πετύχει αυτό, πρέπει να χωρίσει τους ανθρώπους σε τέσσερις κατηγορίες, οι οποίες δεν θα πρέπει να αναμειγνύονται η μία με την άλλη.

Η πρώτη κατηγορία είναι αυτοί που η παρέα τους είναι σαν το φαγητό, είναι αναπόφευκτη ημέρα ή και νύχτα. Όταν κάποιος ικανοποιεί την ανάγκη του απ’ αυτό (το φαγητό), το αφήνει μέχρι να το πάρει και να το ζητήσει ξανά και αυτό πάει λέγοντας. Αυτοί είναι άνθρωποι που γνωρίζουν τον ΑΛΛΑΧ-τις εντολές Του, τους εχθρούς Του και τις ασθένειες της καρδιάς και τις θεραπείες και επικαλούνται τον ΑΛΛΑΧ και αγαπάνε τον προφήτη Του και τους πιστούς. Είναι επίτευγμα η συνάντηση και παρέα με τέτοιους ανθρώπους.

Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτοί οι άνθρωποι που η συντροφιά τους είναι σαν φάρμακο. Αποζητούνται μόνο όταν υπάρξει κάποια ασθένεια. Όταν είσαι υγιής, δεν τους χρειάζεσαι. Το να τους συναντάς και να είσαι κοντά τους, είναι μερικές φορές αναγκαίο για τη ζωή σου, για τη δουλειά σου κ.τ.λ. Όταν έχεις πάρει από αυτούς αυτό που χρειάζεσαι, η επαφή ξανά μαζί τους θα πρέπει να αποφεύγεται.

Η τρίτη κατηγορία είναι αυτοί οι άνθρωποι των οποίων η συντροφιά είναι βλαβερή. Η συνάντηση και η κουβέντα και η φιλία με τέτοια άτομα είναι μια ασθένεια σε οποιονδήποτε βαθμό. Η φιλία με τέτοιους ανθρώπους, μοιάζει με μια ανίατη χρόνια ασθένεια.  Δεν θα κερδίσεις τίποτα κάνοντας φιλίες με τέτοιου είδους άτομα και θα χάσεις και στη θρησκεία σου και στην άλλη ζωή.

Ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους είναι και αυτοί οι οποίοι ποτέ δεν πρόκειται να πουν κάτι που θα σε ωφελήσει αλλά ούτε θα σου δώσουν πραγματική σημασία για να ωφεληθούν αυτοί από σένα. Μιλάνε με εγωισμό και θαυμασμό για τον εαυτό τους και τα λόγια τους είναι κενά περιεχομένου. Προκαλούν διαβάλματα και προβλήματα στους διπλανούς τους, νομίζοντας ότι είναι οι καλοί και οι σωστοί.

Ωστόσο κανένας δεν μπορεί να αποφύγει την ολοκληρωτική απομάκρυνση από τέτοια δυστυχώς άτομα, κάτι από τα πιο δύσκολα στοιχεία της ζωής ενός ανθρώπου. Ο πιστός σε μια συνάντηση με τέτοια άτομα, θα πρέπει φυσικά να τους δείξει ευγένεια θα πρέπει όμως εσωτερικά να μην συμφωνεί με τα λόγια, τις πράξεις και την υποκρισία τους, την οποία θα πρέπει να σιχαίνεται, μέχρι ο ΑΛΛΑΧ να του δώσει τη λύση.

Η τέταρτη κατηγορία ανθρώπων, είναι οι άνθρωποι με τους οποίους η σχέση είναι από μόνη της ένα δηλητήριο. Το θύμα αυτού του δηλητήριου, είτε βρίσκει θεραπεία είτε χάνεται. Πολλοί άνθρωποι ανήκουν στην κατηγορία αυτή. Είναι οι άνθρωποι που δημιουργούν αιρέσεις, αυτοί οι οποίοι δεν ακολουθούν τη Σούννα (Παράδοση) του προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) και αλλοιώνουν τη θρησκεία του ΑΛΛΑΧ (Ισλάμ). Ό,τι είναι μέρος της Σούννα (Παράδοσης) του προφήτη το ονομάζουν «μπίντα» (αίρεση) και το αντίθετο. Αυτός που γνωρίζει και καταλαβαίνει, δεν πρέπει να βρίσκεται ή να κάθεται μαζί τους γιατί το αποτέλεσμα θα είναι ο θάνατος της καρδιάς.

 
Τι συντηρεί και δίνει ζωή στην καρδιά

Πρέπει να ξέρεις ότι η υπακοή στους νόμους και στη θέληση του Θεού είναι κάτι που χρειάζεται η καρδιά (και η ψυχή και το σώμα), όπως το σώμα χρειάζεται το φαγητό. Όλες οι λάθος πράξεις και ενέργειες, είναι σαν το δηλητηριασμένο φαγητό και ζημιώνουν την καρδιά.

Ο πιστός θέλει και αισθάνεται την ανάγκη να λατρέψει τον Κύριο του καθημερινά. Ο πιστός πολλές φορές αποφασίζει να ακολουθήσει μια δίαιτα, προκειμένου να μη βλάψει το σώμα του από άχρηστες τροφές αλλά η καρδιά είναι πολύ πιο σημαντική από το σώμα γιατί ενώ η υγεία του σώματος τον βοηθάει (τον πιστό) να ζήσει μια ζωή χωρίς ασθένειες, η υγεία της καρδιάς του δίνει μια ζωή όμορφη σ’ αυτόν και στον Άλλο Κόσμο. Όπως ο θάνατος του σώματος απομακρύνει τον πιστό από αυτόν τον κόσμο, ο θάνατος της καρδιάς δημιουργεί ένα συνεχές άγχος και θάνατο πριν τον σωματικό θάνατο. Γιατί οι πιο πολύ άνθρωποι εκτιμούν αυτούς που το σώμα τους ζει και η καρδιά τους έχει πεθάνει και όχι το αντίθετο?

Απαγγελία του Ιερού Κορανίου, δικρ (ενθύμηση) του ΑΛΛΑΧ, τάουμπα (μετάνοια) και ιστιγφάρ (αποζήτηση της συγχώρεσης του ΑΛΛΑΧ) είναι μερικές από τις λύσεις στα προβλήματα αυτά.
   

Κάθαρση της καρδιάς,

από τα γραπτά του Ibn Rajab al-Hanbali, Ibn al-Qayyim al-Jawziyya και Imam Ghazali.

Τύποι της καρδιάς.

Όπως ακριβώς η καρδιά μπορεί να περιγραφεί σε καταστάσεις ζωντανή ή νεκρή, μπορεί επίσης να θεωρηθεί ότι ανήκει σε έναν από τρεις τύπους: α) η υγιής καρδιά, β) η νεκρή καρδιά και γ) η άρρωστη καρδιά.

Η υγιής καρδιά

Κατά την Ημέρα της Κρίσης, μόνο αυτοί που θα έρθουν στον ΑΛΛΑΧ με καθαρή υγιής καρδιά θα σωθούν.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Την Ημέρα που ούτε ο πλούτος ούτε τα παιδιά θα ωφελήσουν,

παρά μόνο εκείνος (θα ευδοκιμήσει) που θα παρουσιαστεί στον ΑΛΛΑΧ με καθαρή καρδιά”  (Κοράνι, 26:88-89).
 

Στον καθαρισμό της υγιούς καρδιάς, τα εξής έχουν ειπωθεί: “Είναι μια καρδιά που καθαρίζεται από οποιοδήποτε πάθος που είναι αντίθετο με τις εντολές του ΑΛΛΑΧ ή αμφισβητεί ό,τι Αυτός απαγορεύει. Είναι απαλλαγμένη (η καρδιά)  από οποιεσδήποτε ωθήσεις που έρχονται σε αντίθεση με την καλοσύνη Του. Κατά συνέπεια, είναι ασφαλής από το να λατρέψει οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ Αυτόν, και δεν επιδιώκει καμία άλλη κρίση εκτός από αυτήν του αγγελιοφόρου Του. Οι υπηρεσίες της είναι αποκλειστικά διατηρημένες για τον ΑΛΛΑΧ, πρόθυμα και στοργικά, με συνολική εμπιστοσύνη σε όλα τα θέματα σ’ Αυτόν με φόβο (σεβασμό), με ελπίδα και με ειλικρινή αφοσίωση. Όταν αγαπά, η αγάπη της είναι στον δρόμο του ΑΛΛΑΧ. Εάν απεχθάνεται, απεχθάνεται λαμβάνοντας υπόψη αυτό που Αυτός (ο ΑΛΛΑΧ) απεχθάνεται. Όταν δίνει, δίνει για τον ΑΛΛΑΧ. Εάν παρακρατά, παρακρατά για χάρη του Αλλάχ. Εντούτοις, όλο αυτό δεν θα αρκέσει για τη σωτηρία του (του πιστού)  έως ότου δεν ακολουθεί ή δε λαμβάνει ως οδηγό της, κανέναν άλλο εκτός από τον αγγελιοφόρο Του (του ΑΛΛΑΧ). Εκείνοι που ακολουθούν τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) αγκαλιάζοντας τη Σούννα (Παράδοση) του και τη Σαρία (Ισλαμικό Νόμο), είναι οδηγοί σε εκείνους που δεν τον συνάντησαν (τον προφήτη).

Ένας πιστός με μια υγιή καρδιά πρέπει να την αφιερώσει (την καρδιά του) στον δρόμο του ΑΛΛΑΧ και δεν πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε οποιεσδήποτε άλλη πίστη ή σε λέξεις και πράξεις πέρα από εκείνες του ΑΛΛΑΧ και του αγγελιοφόρου Του, κρατώντας το προφητικό παράδειγμα.

 
Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Ω εσείς που πιστεύετε! Μη προβάλετε την κρίση σας πάνω απ’ την κρίση του ΑΛΛΑΧ και του απεσταλμένου Του αλλά να φοβάστε (σέβεστε) τον ΑΛΛΑΧ. Ο ΑΛΛΑΧ είναι Αυτός που ακούει και γνωρίζει (τα πάντα)”  (Κοράνι, 49:1).

Η νεκρή καρδιά

Αυτή είναι η αντίθετη της υγιούς καρδιάς. Δεν γνωρίζει (ο πιστός) τον Κύριο του και δεν Τον λατρεύει όπως Αυτός θέλει, στον δρόμο τον οποίο θέλει και με ό,τι Αυτός ευχαριστείται. Αντίθετα προσκολλάται στις σφοδρές επιθυμίες και στους πόθους του, ακόμα κι αν αυτοί είναι πιθανό να προκαλέσουν τη δυσαρέσκεια και την «οργή» (συμβολικά) του ΑΛΛΑΧ. Λατρεύει τα υλικά αγαθά εκτός από τον ΑΛΛΑΧ και οι αγάπες του και αυτά που δεν του αρέσουν και αυτά που δίνει και  αυτά που έχει, προκύπτουν από τις ιδιοτροπίες του, οι οποίες είναι ύψιστης σημασίας γι’ αυτόν (για αυτόν που έχει νεκρή καρδιά) και τις προτιμάει (τις ιδιοτροπίες του) περισσότερο από το να ευχαριστήσει τον ΑΛΛΑΧ. Οι ιδιοτροπίες του «ιδιοκτήτη» της νεκρής καρδιάς είναι ο οδηγός του. Η σφοδρή επιθυμία του είναι ο οδηγός της καρδιάς του. Η άγνοιά της είναι ο κύριος του. Οι ακατέργαστες ωθήσεις της είναι η ώθησή του. Βυθίζεται στην ανησυχία του με τους κοσμικούς στόχους. Είναι «μεθυσμένος» με τις φαντασίες του και την αγάπη του για την εσπευσμένη και εφήμερη ευχαρίστηση.

Καλείται στον Αλλάχ και στην akhira (Μεταθανάτια Ζωή) από μια απόσταση αλλά δεν ανταποκρίνεται σε συμβουλές, και αντ’ αυτού ακολουθεί οτιδήποτε καταραμένο και σατανικό. Η ζωή κάνει την καρδιά να θυμώνει και να ευχαριστείται και το πάθος τον καθιστά κωφό και τυφλό και δεν ακολουθεί πια τίποτα άλλο εκτός από αυτό που είναι κακό. Το να συνδέεται κάποιος και να κρατάει την σχέση με τον ιδιοκτήτη μιας τέτοιας καρδιάς,  πρόκειται να βάλει σε πειρασμό: η διαβίωση με κάποιον με «νεκρή» καρδιά, είναι σαν τη λήψη δηλητηρίου και η φιλία με κάποιον τέτοιον (που έχει πονηρή καρδιά) σημαίνει καταστροφή.

Η άρρωστη καρδιά

Αυτή είναι μια καρδιά με ζωή καθώς επίσης και με ασθένεια. Το πρώτο (η ζωή) κατευθύνει την καρδιά κάποια στιγμή, η ασθένεια σε κάποια άλλη στιγμή, και ακολουθεί τελικά η καρδιά οποιαδήποτε από τις δύο καταστάσεις κατορθώνει να την εξουσιάσει. Έχει αγάπη για τον ΑΛΛΑΧ, πίστη σ’ Αυτόν, ειλικρίνεια προς  Αυτόν και εμπιστοσύνη σ’ αυτόν και αυτά είναι που δίνουν ζωή. Έχει επίσης έναν πόθο και σφοδρή επιθυμία για ευχαρίστηση, και τα προτιμά και προσπαθεί να τα δοκιμάσει. Είναι πλήρες του αυτοθαυμασμού (εγωισμού), ο οποίος μπορεί να οδηγήσει τον ιδιοκτήτη της καρδιάς στην καταστροφή του. Ακούει δύο επισκέπτες: έναν που καλεί προς τον ΑΛΛΑΧ και τον προφήτη Του και προς τη μετά θάνατον Ζωή (akhira) και η άλλη κλήση αυτού καλεί τον άνθρωπο στην εφήμερη ευχαρίστηση αυτού του κόσμου. Αποκρίνεται σε οποιαδήποτε από αυτές τις κλίσεις συμβαίνει να έχει την περισσότερη επιρροή πάνω του κάποια στιγμή.

Η πρώτη καρδιά (του πιστού) είναι ζωντανή, υποταγμένη στον ΑΛΛΑΧ, ταπεινή, ευαίσθητη και ενήμερη. Η δεύτερη (η νεκρή καρδιά) είναι εύθραυστη και νεκρή. Η Τρίτη (η άρρωστη) καρδιά παλεύει ανάμεσα στην ασφάλεια και την καταστροφή της.

Συμπτώματα της αρρώστιας της καρδιάς και σημάδια της υγείας της 
Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Εκείνος (ο ΑΛΛΑΧ) είναι που στέλνει τη γαλήνη στις καρδιές των πιστών για ν’ αυξηθεί η πίστη τους και στον ΑΛΛΑΧ ανήκουν οι δυνάμεις των στρατιωτών στους ουρανούς και στη γη. Και ο ΑΛΛΑΧ είναι Παντογνώστης, Σοφός”  (Κοράνι, 48:4)

Τα σημάδια μιας άρρωστης καρδιάς

Η καρδιά ενός πιστού μπορεί να είναι άρρωστη και επιδεινωμένη σοβαρά, χωρίς ο πιστός να αντιλαμβάνεται την κατάσταση αυτή. Μπορεί ακόμη και να πεθάνει χωρίς να το συνειδητοποιήσει. Τα συμπτώματα της ασθένειάς της ή τα σημάδια του θανάτου της, είναι ότι ο ιδιοκτήτης της καρδιάς δεν γνωρίζει τη ζημιά που προκύπτει από τις λανθασμένες ενέργειες  που προέρχονται από την άγνοιά του της αλήθειας ή από τις ψεύτικες πεποιθήσεις του. Δεδομένου ότι η καρδιά δοκιμάζει τον πόνο ως αποτέλεσμα οποιασδήποτε ασχήμιας που αντιμετωπίζει και μέσω της αναγνώρισής του αμαρτωλού ότι έχει άγνοια της αλήθειας (σε έναν βαθμό που αντιστοιχεί στο επίπεδο συνειδητοποίησής του), είναι σε θέση στην αρχή να ακολουθήσει τη θεραπεία που θα απαιτηθεί για να σταματήσει αυτή (η ασθένεια) αλλά έπειτα μερικές φορές αυτός (ο αμαρτωλός) προτιμά να ανεχτεί τον πόνο παρά να υποβληθεί στη σκληρή δοκιμή της θεραπείας!

Μερικά από τα πολλά σημάδια της ασθένειας της καρδιάς είναι για παράδειγμα ότι ο άνθρωπος στρέφεται μακριά από το υγιεινό φαγητό και διαλέγει τα βλαβερό, στρέφεται μακριά απ’ τη θεραπεία (που είναι υ αγνότητα και η υπομονή) και προτιμά την επαίσχυντη ασθένεια. Η υγιής καρδιά προτιμάει ό,τι είναι καλό και απεχθάνεται το βλαβερό και το καταστροφικό. Η άρρωστη καρδιά προτιμάει το αντίθετο. Το ευεργετικότερο μέσο συντήρησης για την καρδιά είναι η πίστη και το καλύτερο φάρμακο είναι το Κοράνι.

Τα σημάδια της υγιούς καρδιάς    

Για να είναι τελείως υγιής η καρδιά πρέπει να φύγει απ’ αυτή τη ζωή και να φτάσει στην Επόμενη και να παραμείνει εκεί, σας να είναι ένας από τους κατοίκους της (της μεταθανάτιας Ζωής). Ήρθε σε αυτή τη ζωή και μόνο σαν ταξιδιώτης για να πάρει ό,τι προμήθεια (ευσέβεια) χρειάζεται από δω και να επιστρέψει σπίτι της.

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει στον Αμπντουλλάχ ιμπν Όμαρ (ραντιγιαλλάχου άνχου):

“Να συμπεριφέρεσαι σ’ αυτόν τον κόσμο σαν να είσαι ξένος προς αυτόν ή ταξιδιώτης”  (Sahih Al-Bukhari, Kitab ar-Riqaq, 11/233).

Όσο πιο άρρωστη είναι η καρδιά, τόσο πιο πολύ επιθυμεί αυτόν τον κόσμο. Η υγιής καρδιά συνεχίζει να βάζει σε δοκιμασίες τον ιδιοκτήτη της μέχρι που αυτός-ή φτάσει στον ΑΛΛΑΧ και βρεθεί σε ειρήνη μ’ Αυτόν, όπως ένας ερωτευμένος που οδηγούμενος από αγάπη, φτάνει τελικά στην αγάπη του. Εκτός της αγάπης του πιστού για τον ΑΛΛΑΧ, δεν χρειάζεται ο πιστός κανέναν άλλο και όταν τελικά Τον επικαλεστεί, τότε ο ιδιοκτήτης της υγιούς καρδιάς δεν χρειάζεται να επικαλεστεί τίποτα άλλο.

Αν η καρδιά σταματήσει να απαγγέλλει το Κοράνι και να επικαλείται τον ΑΛΛΑΧ ή αν σταματήσει μια από τις προβλεπόμενες μορφές λατρείας, τότε ο ιδιοκτήτης της υποφέρει περισσότερο απ’ ό,τι ένας απλός άνθρωπος που έχει χάσει τα λεφτά του ή άλλες ευκαιρίες. 
 

Ο Γιάχια ιμπν Μουάδ είπε:

“Όποιος του αρέσει να υπηρετεί (λατρεύει) τον ΑΛΛΑΧ, όλα (συμβολικά) θα τον υπηρετήσουν και όποιος ευχαριστιέται με το να φέρνει στη σκέψη του τον ΑΛΛΑΧ, όλοι τότε θα βρίσκουν χαρά με το να τον θυμούνται”.

Αυτή η καρδιά (η υγιής) έχει μόνο μία κατεύθυνση, οι πράξεις του ιδιοκτήτη της, οι σκέψεις του και τα εσωτερικά του συναισθήματα, είναι όλα υπάκουα στον ΑΛΛΑΧ. Όσο οι άνθρωποι προσέχουν τα χρήματα τους, ο κύριος της υγιούς καρδιάς δεν σπαταλάει τον χρόνο του σε ανόητα πράγματα. Δεν βαριέται να θυμάται τον ΑΛΛΑΧ και να προσεύχεται. Έχει ειλικρινείς και αγαθές προθέσεις πίσω από τις πράξεις του. Έτσι γεύεται τη γενναιοδωρία του ΑΛΛΑΧ και αισθάνεται τη γαλήνη στην καρδιά του.

Οι αιτίες που «αρρωσταίνει» η καρδιά

Οι πειρασμοί στους οποίους εκτίθεται η καδιά, είναι αυτοί που προκαλούν την ασθένεια της. Είναι οι πειρασμοί των ανόητων πρόσκαιρων επιθυμιών.

Ο Χουδάϊφα ιμπν αλ-Γιαμάνι (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Οι πειρασμοί παρουσιάζονται στην καρδιά ένας προς έναν.  Όποια καρδιά τους δεχτεί, θα αποκτήσει έναν μαύρο λεκέ αλλά όποια καρδιά τους απορρίψει, θα παραμείνει αγνή, έτσι ώστε υπάρχουν δύο τύποι καρδιών’ μία σκοτεινή καρδιά η οποία παρέκκλινε από την πορεία της και μοιάζει με ένα αναποδογυρισμένο καράβι και μια αγνή και καθαρή καρδιά που δεν θα νικηθεί από τον πειρασμό όσο υπάρχουν η γη και οι ουρανοί…”   (Sahih Muslim, Kitab al-Iman, 2/170).

Τέλος.

Εδώ αγαπητοί μου φίλοι θα ήθελα να κάνω το δικό μου σχόλιο. Πριν από λίγες ημέρες έβλεπα ένα τηλεοπτικό ισλαμικό πρόγραμμα στο δορυφορικό κανάλι “Peace TV” όπου ένας ιμάμης, ο Χουσεϊν Γι, είπε κάτι πολύ ωραίο:

“Οι άνθρωποι αγαπάνε αυτόν τον κόσμο αλλά ξεχνάνε τη Μεταθανάτια Ζωή,

αγαπάνε τα λεφτά αλλά ξεχνάνε ότι μια μέρα θα δώσουν λογαριασμό,

αγαπάνε τα παλάτια αλλά ξεχνάνε ότι κάποτε θα βρεθούν στον τάφο,

αγαπάνε τον εαυτό τους αλλά ξεχνάνε τους άλλους ανθρώπους,

αγαπάνε την επίδειξη αλλά ξεχνάνε την ταπείνωση,

αγαπάνε την πολυτέλεια αλλά ξεχνάνε την λιτότητα,

αγαπάνε την αμαρτία αλλά ξεχνάνε τη μετάνοια”.

Όντως οι πιο πολλοί άνθρωποι ανήκουν είτε σ’ αυτούς που έχουν άρρωστη είτε σ’ αυτούς που έχουν νεκρή καρδιά. Εσύ γιατί δεν επικαλείσαι και δε ζητάς το έλεος του Δημιουργού σου? Δεν θέλεις να μαλακώσεις την ψυχή και την καρδιά σου?

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είχε πει:

“Ο ΑΛΛΑΧ δεν κοιτάει ούτε στο αν είστε όμορφοι ή άσχημοι ούτε στην περιουσία σας. Ο ΑΛΛΑΧ θα κοιτάξει μόνο στην καρδιά και στις πράξεις σας”

(Sahih Muslim, Birr 33;  Ibn Majah, Zouhd 9; Ahmed ibn Hanbal, Al-Musnad 2/285, 539).

Ο εξτρεμισμός βρίσκεται στην ηπιότητα ακριβώς όπως βρίσκεται στην τραχύτητα

του sheikh Salih ibn Fawzan al-Fawzan.

Έχουν υπάρξει όλο και περισσότερο πολυάριθμες εκστρατείες και διαψεύσεις ενάντια στον εξτρεμισμό στη θρησκεία πρόσφατα, και είναι πολύ σωστό, επειδή ο εξτρεμισμός στη θρησκεία έχει απαγορευτεί στο Βιβλίο (Κοράνι), στη Σούννα (Παράδοση) του προφήτη και από τη συναίνεση των μελετητών – νομοθετών.

Ο ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα λέει στο Άγιο Κοράνι:

“Πες: «Ω άνθρωποι των Γραφών (Εβραίοι και Χριστιανοί)! Μην υπερβαίνετε τα όρια στη θρησκεία σας (με την πίστη σε κάτι) εκτός από την αλήθεια»”      (Κοράνι, 5:77).

Σε ένα άλλο εδάφιο του Κορανίου λέγεται:

“Ω άνθρωποι των Γραφών (Χριστιανοί)! Μην υπερβαίνετε τα όρια στη θρησκεία σας, ούτε να πείτε για τον ΑΛΛΑΧ κάτι άλλο εκτός απ’ την αλήθεια”  (Κοράνι).

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε: “Να αποφύγετε τον εξτρεμισμό στη θρησκεία γιατί πράγματι το μόνο πράγμα που έχει καταστρέψει εκείνους που ήρθαν πριν από σας ήταν ο εξτρεμισμός τους στη θρησκεία” 

(Sunan an-Nasai, 5/268;  Ibn Majah, #3029;  Ahmed ibn Hanbal, Al-Musnad, 1/215, 347).  

Ο εξτρεμισμός στη θρησκεία είναι κάτι που υπερβαίνει τα όρια των νομοθετημένων (από τον ΑΛΛΑΧ) ορίων. Θα μπορούσε να είναι εξτρεμισμός στη λατρεία, όπως τα τρία άτομα (που ζούσαν την εποχή του προφήτη), ένα από τα οποία είπε: “Θα σταθώ ολόκληρη τη νύχτα κάνοντας προσευχή και δε θα κοιμηθώ”. Ο δεύτερος είπε:  “Θα νηστεύω συνέχεια χωρίς να χάσω ούτε μία ημέρα από τη νηστεία”. Ο τρίτος είπε:  “Δεν θα παντρευτώ καθόλου”. Ο εξτρεμισμός μπορεί επίσης βρίσκεται στους κανόνες, όπως για παράδειγμα στο να δηλώνουμε ως υποχρεωτικό κάτι που είναι (σύμφωνα με το Ισλάμ) απλά συνιστώμενο ή στο να θεωρούμε κάποιον που έχει κάνει μια αμαρτία όχι χειρότερη από ειδωλολατρία, ως άπιστο που έχει βγει από το Ισλάμ.

Ο εξτρεμισμός μπορεί να βρίσκεται στην προτροπή προς το αγαθό και στην απαγόρευση του κακού, όπως ο εξτρεμισμός που ασκήθηκε από τους Mu’tazillah (ισλαμική αίρεση) υπό μορφή επανάστασης ενάντια στους κυβερνήτες με τη δικαιολογία της διαταγής του καλού και απαγόρευσης του κακού ως αιτιολόγηση.

Ο εξτρεμισμός επίσης βρίσκεται στο να δηλώνεις κάτι επιτρεπτό ως ανεπίτρεπτο και κάτι ανεπίτρεπτο ως επιτρεπτό. Ο εξτρεμισμός στη θρησκεία σε όλες τις μορφές του είναι απαγορευμένος, μπορεί να αναγκάσει το άτομο να βγει εκτός του Ισλάμ ή να προκαλέσει την καταστροφή, δεδομένου ότι κατάστρεψε εκείνους που ήρθαν πριν από μας και κανένας που του έχει δοθεί η κατανόηση από τον ΑΛΛΑΧ και θέση ισχύος να παίρνει αποφάσεις και να βάζει τα πράγματα στη σωστή θέση, δεν μπορεί να αμφιβάλει σ’ αυτό.

Εντούτοις, υπάρχουν άνθρωποι των οποίων το κράτος είναι το ακριβές αντίθετο του εξτρεμισμού στην υπέρβαση των ορίων στη θρησκεία, είναι εκείνοι που έφτασαν στα άκρα όσον αφορά την ηπιότητα και την ανοχή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η θρησκεία μας είναι η θρησκεία της ηπιότητας, της ευκολίας και της δικαιοσύνης, αλλά αυτή η ηπιότητα πρέπει να είναι μέσα στα νομοθετημένα όρια, ενεργώντας επάνω στις νομοθετημένες άδειες (συγχώρεση) όταν απαιτούνται, και όλη η θρησκεία (και στον ΑΛΛΑΧ ανήκει όλος ο έπαινος), είναι χωρίς δυσκολία και (άδικους) περιορισμούς.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Ο ΑΛΛΑΧ δεν φορτώνει σε ένα πρόσωπο κάτι πέρα από ότι μπορεί να αντέξει” (Κοράνι, 2:286),

“Και ο ΑΛΛΑΧ δεν έχει βάλει επάνω σε σας στη θρησκεία οποιαδήποτε δυσκολία”  (Κοράνι,  22:78),

“Ο ΑΛΛΑΧ δεν θέλει να σας βάλει σε δυσκολία” (Κοράνι, 5:6).

Ο εξτρεμισμός στην ηπιότητα είναι με την υπέρβαση των ορίων που ο ΑΛΛΑΧ έχει θέσει, και αυτό δεν καλείται ηπιότητα, μάλλον αυτό είναι η ίδια δυσκολία. Ακυρώνοντας το Al-Walaa και το Al-Baraa στο Ισλάμ, που εξισώνει τους πιστούς με τους άπιστους με την αιτιολόγηση της ανοχής, που ακυρώνει την εφαρμογή των ποινών του Ισλάμ επάνω σε εκείνους που το έχουν νοθεύσει όλο ή μερικοί απ’ αυτούς, εξισώνοντας τις θρησκείες όπως εξισώνοντας το Ισλάμ με τον Ιουδαϊσμό ή με το Χριστιανισμό, εξισώνοντας μάλλον το Ισλάμ με όλες τις θρησκείες συμπεριλαμβανομένης της ειδωλολατρίας και του αθεϊσμού, τη στιγμή που (το Ισλάμ) υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει καμία θεότητα αντάξια της λατρείας εκτός από τον ΑΛΛΑΧ, ενώ (αυτοί που εξισώνουν τις θρησκείες) δεν απαιτούν τη δυσπιστία στον σατανά και δεν αρνούνται τις ψεύτικες θρησκείες εκτός από το Ισλάμ – όπως μερικοί αρθρογράφοι έχουν γράψει σε μερικές από τις τοπικές εφημερίδες μας. Όλα αυτά είναι παραδείγματα του εξτρεμισμού στην αμέλεια και στην ανοχή. Είναι μια υποχρέωση να αντικρουστεί, ακριβώς όπως είναι μια υποχρέωση να αντικρουστεί ο εξτρεμισμός της υπέρβασης των ορίων στη θρησκεία. Μάλλον, ο εξτρεμισμός στην αμέλεια και την ανοχή είναι πιο επικίνδυνος από τον εξτρεμισμό της υπέρβασης των ορίων στη θρησκεία, επειδή αυτός ο τύπος εξτρεμισμού φθάνει στο σημείο της εξίσωσης των θρησκειών των απίστων με τη θρησκεία της αλήθειας και αυτό είναι μια μορφή δυσπιστίας από τη συναίνεση των μουσουλμάνων νομοθετών, σε αντίθεση με τον εξτρεμισμό της υπέρβασης των ορίων, που πολλοί μελετητές τον θεωρήσανε ως λάθος δρόμο αλλά ωστόσο δεν φθάνει στο επίπεδο της απιστίας.

Οι μελετητές ανέφεραν ότι μεταξύ αυτών που βγάζουν κάποιον εκτός του Ισλάμ, είναι το να μη δηλώνει τους άπιστους ως άπιστους ή το να έχει αμφιβολία σε αυτό. Εκείνοι που έκαναν αυτά τα σοβαρά λάθη, πρέπει να εξετάσουν το κράτος τους και να επιστρέψουν στην αλήθεια, γιατί πράγματι η επιστροφή στην αλήθεια είναι μια αρετή και η επιστροφή στην αλήθεια είναι καλύτερη από το να παραμένεις στην αναλήθεια.

Μακάρι ο ΑΛΛΑΧ να χορηγήσει στον καθένα την επιτυχία στην επίτευξη της ευεργετικής γνώσης, δίκαιες ενέργειες και η ειρήνη και η ευλογία (του ΑΛΛΑΧ) να είναι επάνω στον προφήτη μας Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ), στην οικογένεια και στους συντρόφους του.

Μετάφραση από τα αραβικά στα αγγλικά:

Nadir Ahmad, Abu Abdul-Wahid.

Μετάφραση στα ελληνικά:

Αλή αλ-Γιουνάνι.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Και είπαν οι Εβραίοι ότι ο Ουζέϊρ (Έσδρας) είναι ο γιος του ΑΛΛΑΧ. Και είπαν οι Χριστιανοί ότι ο Μεσσίας είναι ο γιος του ΑΛΛΑΧ. Αυτά είναι λόγια που βγήκαν απ’ τα χείλια τους και που μιμούνται τα λόγια εκείνων που αρνήθηκαν από πριν την Πίστη. Ας πέσουν στην καταστροφή που έχουν απομακρυνθεί απ’ την Αλήθεια στρεφόμενοι προς το ψεύδος”  (Κοράνι, 9:30).

Ο Άμπου Χουράϊρα (ραντιγιαλλάχου άνχου) είπε ότι ρώτησαν τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ): “Θα δούμε τον Κύριο μας την Ημέρα της Κρίσης?” και ο προφήτης απάντησε: “Έχετε καμιά δυσκολία βλέποντας το φεγγάρι το βράδυ? Έχετε κανένα πρόβλημα βλέποντας τον ήλιο όταν δεν υπάρχουν σύννεφα”? Είπαν: “Όχι απεσταλμένε του Θεού”. Είπε τότε ο προφήτης: “Τότε σίγουρα έτσι θα δείτε τον Κύριο σας”.

Τότε ο προφήτης συνέχισε λέγοντας:  “Τότε (όταν δείτε τον Κύριο σας) κάποιος θα φωνάξει: «Ας ακολουθήσει ο καθένας ό,τι λάτρεψε». Έτσι οι σύντροφοι του σταυρού θα ακολουθήσουν τον σταυρό και οι ειδωλολάτρες θα ακολουθήσουν τα είδωλα τους και οι ακόλουθοι κάθε (ψεύτικης) θεότητας θα ακολουθήσουν τη θεότητα τους μέχρι να παραμείνουν αυτοί που συνήθιζαν να λατρεύουν μόνο τον ΑΛΛΑΧ, οι υπάκουοι και οι ανυπάκουοι και μερικοί απ’ τους ανθρώπους των Γραφών.

Τότε η κόλαση θα τους δειχτεί με αντικατοπτρισμό. Τότε θα ρωτηθούν οι Εβραίοι: «Τι λατρεύατε?» και θα απαντήσουν: «Λατρεύαμε τον Ουζέϊρ (Έσδρα) ως γιο του Θεού» και τότε θα τους πούνε: «Είστε ψεύτες γιατί ο Θεός δεν έχει ούτε Θεό ούτε σύζυγο. Τι θέλετε τώρα»? Θα πουν: «Λίγο νερό» και θα τους απαντηθεί: «Πιείτε» και θα πεταχτούν στην Κόλαση.

Τότε θα ρωτηθούν οι Χριστιανοί: «Τι λατρεύατε»? Θα απαντήσουν: «Λατρεύαμε τον Ίσα (Ιησού) τον Μεσσία, τον γιο του Θεού». Θα τους ειπωθεί: «Είστε ψεύτες. Ο Θεός δεν έχει ούτε σύζυγο ούτε παιδί. Τι θέλετε τώρα?» και θα πουν: «Θέλουμε νερό» και τότε θα τους ειπωθεί: «Πιείτε» και θα πεταχτούν στην Κόλαση.

Όταν απομείνουν μόνο αυτοί που λάτρευαν μόνο τον Θεό, και οι υπάκουοι και οι ανυπάκουοι, θα ρωτηθούν: «Τι σας κρατάει εδώ ενώ όλοι οι άλλοι έχουν απομακρυνθεί (πεταχτεί στην κόλαση)»? Θα απαντήσουν: «Ζούσαμε μαζί τους στον κόσμο αλλά τώρα που μας ειπώθηκε να ακολουθήσουμε ό,τι λατρεύαμε, περιμένουμε τον Κύριο μας».

Τότε ο Θεός θα έρθει σ’ αυτούς με μια μορφή ακατανόητη και θα τους πει: «Είμαι ο Κύριος σας». Θα του πουν: «Όχι, δεν είσαι» και κανένας δε θα Του μιλήσει εκτός απ’ τους προφήτες και τότε θα ρωτηθούν: «Ξέρετε κάτι για να Τον αναγνωρίσετε?» και θα πουν: «Η Λάμψη Του» και τότε ο Θεός θα αποκαλύψει τη Λάμψη Του και τότε κάθε πιστός θα γονατίσει μπροστά Του, μέχρι που θα απομείνουν εκείνοι που Τον λάτρευαν μόνο για επίδειξη και για να κερδίσουν καλή φήμη. Τότε εκείνοι (οι υποκριτές) θα προσπαθήσουν να υποκλιθούν μπροστά Του αλλά δε θα μπορέσουν γιατί η μέση τους θα γίνει τόσο σκληρή, σαν ένα κομμάτι ξύλο”   (Sahih Muslim).

Ο σέϊχ Αμπντουλ-Αζίζ Φάουζαν αλ-Φάουζαν, καθηγητής του Ισλαμικού Δικαίου στο πανεπιστήμιο «Ιμάμ Μουχάμμεντ ιμπν Σαούντ» στο Ριάντ, δήλωσε στις 16/12/2005 στο κανάλι “Al-Majd Tv” της  Σαουδικής Αραβίας: “Κάποιος ο οποίος αρνείται τον Θεό, λατρεύει τον Ιησού τον γιο της Μαρίας και λέει ότι ο Θεός είναι Ένας και Τρεις, σας αρέσουν αυτά που κάνει και λέει? Δεν μισείτε την πίστη ενός τέτοιου ειδωλολάτρη που λέει ότι ο Θεός είναι Ένας και Τρεις και λατρεύει (σαν Θεό) τον (προφήτη) Ιησού τον γιο της Μαρίας?

Κάποιος που επιτρέπει και κάνει μοιχεία, όπως στις δυτικές χώρες όπου η μοιχεία είναι διαδεδομένη και δεν θεωρείται πρόβλημα, δεν μισείτε αυτή την κατάσταση? Οποιοσδήποτε λέει: «Δεν τη μισώ», δεν είναι μουσουλμάνος αδερφέ μου.

Δεν είναι ρατσισμός αδερφέ μου. Δεν μισούμε έναν ειδωλολάτρη για το χρώμα του, το αίμα του, τη χώρα του, το γένος του ή επειδή είναι Αμερικανός, Κινέζος, Ευρωπαίος ή Ασιάτης. Είναι συνάνθρωποι μας. Ένας Αμερικανός μουσουλμάνος μπορεί να είναι καλύτερος από έναν Άραβα αλλά αν κάποιος είναι ειδωλολάτρης, ακόμα και αν είναι η μητέρα μου ή ο πατέρας μου, ο γιος μου ή η κόρη μου, πρέπει να μισώ αυτόν, την αίρεση του και την προσβολή του στον Θεό και στον προφήτη Του. Πρέπει να μισώ τις βδελυρές πράξεις του αλλά όμως αυτό το μίσος πρέπει να είναι ένα θετικό μίσος. Θα πρέπει αυτό να με κάνει να νοιώθω συμπάθια γι’ αυτόν και να τον καθοδηγήσω”.

Σε κάποιες ξένες ειδησιογραφικές ιστοσελίδες διάβασα άσχημα σχόλια για την παραπάνω δήλωση. Βεβαίως θα συμφωνήσω ότι τα λόγια του σέϊχ Αμπντουλ-Αζίζ είναι κάπως σκληρά αλλά θεωρώ ότι από πολλούς έχουν παρεξηγηθεί και θα ήθελα να κάνω κάποια σχόλια. Διατάζει το Ισλάμ να μισούμε?

Ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) είπε:

“Τα πιο σταθερά δεσμά της πίστης είναι να υποστηρίζει ο ένας τον άλλον για τη χάρη του ΑΛΛΑΧ, να δείχνεις έχθρα για τη χάρη του ΑΛΛΑΧ, να αγαπάς για χάρη του ΑΛΛΑΧ και να μισείς για χάρη του ΑΛΛΑΧ”  (Sahih al-Jami, #2539).

Εδώ λοιπόν ο τόνος δεν πέφτει στο «να μισείς» ή στο «να αγαπάς» αλλά στο «για χάρη του ΑΛΛΑΧ». Είτε λοιπόν κάποιος αγαπάει είτε μισεί, πρέπει να το κάνει μόνο για χάρη του ΑΛΛΑΧ και όχι για προσωπικές του επιθυμίες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το μίσος είναι κάτι καλό.

Τι πρέπει να μισεί κάποιος? Τον αμαρτωλό ή την αμαρτία? Τον άπιστο ή την απιστία? Δεν πρέπει να μισούμε τους ανθρώπους. Ο σέϊχ Αμπντουλ-Αζίζ Φάουζαν αλ-Φάουζαν λοιπόν, είπε: “..πρέπει να μισώ αυτόν..”. Δηλαδή εννοούσε τον άπιστο και αμαρτωλό? Παρακάτω ο σέϊχ είπε και κάτι άλλο όμως: “..αυτό το μίσος πρέπει να είναι ένα θετικό μίσος. Θα πρέπει αυτό να με κάνει να νοιώθω συμπάθια γι’ αυτόν και να τον καθοδηγήσω..”.

Τι σημαίνει αυτό? Ο σέϊχ είπε: “..πρέπει να μισώ αυτόν..”  αλλά στην ουσία δεν εννοούσε αυτόν σαν άνθρωπο αλλά την πράξη του. Πρέπει να μισούμε την απιστία, να μισούμε την αμαρτία. Πρέπει να μισούμε στην ουσία το ίδιο το μίσος. Πρέπει να μισούμε την αμαρτία αλλά όχι τον αμαρτωλό και αυτό, πρέπει να μας κάνει να βλέπουμε τον συνάνθρωπο μας με συμπάθεια και αγάπη και να προσπαθήσουμε να δείξουμε στον συνάνθρωπο μας το σωστό. Ειδικά στους Χριστιανούς και στους Εβραίους.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Να, εσείς είστε που τους αγαπάτε ενώ εκείνοι δεν σας αγαπούν, αν και πιστεύετε σε όλες της Θεϊκής Αποκαλύψεις…..”  (Κοράνι, 3:119).

Αλλά και γενικότερα για τους ανθρώπους:

“Δεν σας απαγορεύει ο ΑΛΛΑΧ να συμπεριφέρεστε με καλοσύνη και δίκαια μ’ αυτούς που δεν σας πολεμούν για την πίστη σας και ούτε σας βγάζουν απ’ τα σπίτια σας. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ αγαπά όσους συμπεριφέρονται δίκαια”  (Κοράνι, 60:8).

Ακόμα και στο Ιερό Κοράνι, όταν λέγονται φράσεις όπως: “ο Θεός θα τιμωρήσει”, “ο Θεός θα καταστρέψει” κ.τ.λ, αυτό δε σημαίνει ότι ο Θεός μισεί τους ανθρώπους αλλά σημαίνει ότι αποστρέφεται την πονηριά, την κακία και την αδικία τους και φυσικά εννοείται ότι αν κάποιος τιμωρηθεί απ’ τον ΑΛΛΑΧ, αυτό θα γίνει όχι από μοχθηρία του ΑΛΛΑΧ αλλά από αδιαφορία, πονηρία, αμαρτία και αμετανοησία του αμαρτωλού. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΑΛΛΑΧ, σε όλο το Άγιο Κοράνι αποκαλείται με διάφορους χαρακτηρισμούς, όπως: “Αρ-Ραχμάν” (Ο Ελεήμονας), “Αρ-Ραχίμ” (Ο Σπλαχνικός), “Αλ-Άφουου” (Αυτός που συγχωρεί) κ.τ.λ. Είναι έτοιμος ο ΑΛΛΑΧ Σουμπχάνα ουά Ταάλα να συγχωρήσει τον οποιονδήποτε που μετανοεί απ’ τις αμαρτίες του.

Λέγεται στο Ιερό Κοράνι:

“Πες: «Ω λαέ της Βίβλου! Ελάτε να συμφωνήσουμε για τις διαφορές ανάμεσα μας ώστε να μη λατρεύουμε παρά μόνο τον ΑΛΛΑΧ και να μην εξομοιώνουμε τίποτα μ’ Εκείνον και ας μη στήσουμε ανάμεσα μας κυρίους ή προστάτες άλλους εκτός απ’ τον ΑΛΛΑΧ» αν όμως δεν θελήσουν, τότε να πείτε: «Να είστε μάρτυρες ότι εμείς είμαστε μουσουλμάνοι»” (Κοράνι 3:64).

Πρέπει να βλέπουμε τους συνανθρώπους μας που κάνουν λάθη, με συμπάθεια. Έτσι λοιπόν όπως είπε ο σέϊχ Αμπντουλ-Αζίζ ότι πρέπει να δείξουμε συμπάθεια και προσπάθεια να καθοδηγήσουμε τους συνανθρώπους μας στο σωστό, θέλω να καλέσω τους Χριστιανούς και Εβραίους, φίλους ή μη, να λατρέψουν τον Ένα και Μοναδικό Θεό, χωρίς να ενώσουν μ’ Αυτόν και την εξουσία Του κανέναν συνέταιρο και να ακολουθήσουν το απόλυτο και αγνό μονοθεϊσμό, που είναι το Ισλάμ. Αν πάλι δεν θέλουν, αυτοί έχουν τη θρησκεία τους και εγώ έχω τη δικιά μου.

Ο Αλ-Ασουάντ ιμπν αλ-Μουτάλιμπ ιμπν Άσαντ, ο Ουαλίντ ιμπν αλ-Μουγίρα, ο Αλ-Ας ιμπν Ουάϊλ ιμπν αλ-Σάχμι, ο Ουμάϊγια ιμπν Χάλαφ και κάποιοι άλλοι παγανιστές, συνάντησαν τον προφήτη Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέϊχι ουά σαλάμ) και του είπαν: “Ω Μουχάμμεντ, άσε μας να λατρέψουμε τον Θεό σου για λίγο αλλά μετά λάτρεψε και συ τους Θεούς μας για λίγο..αν οι Θεοί μας είναι καλύτεροι, θα έχεις την εύνοια τους και αν ο Θεός σου είναι καλύτερος, θα έχουμε την εύνοια Του”  και τότε ο προφήτης τους απάντησε από το Ιερό Κοράνι:

“Πες: «Ω άπιστοι!

Δεν λατρεύω αυτό που λατρεύετε

και ούτε λατρεύετε αυτό που λατρεύω

και δεν θα λατρέψω αυτό που λατρεύετε

και ούτε θα λατρέψετε αυτό που λατρεύω.

Έχετε τη δικιά σας θρησκεία και εγώ έχω τη δικιά μου θρησκεία»” 

(Κοράνι, 109:1-6).